Samantha Marais - The Peppermint Conspiracy

Als Samantha Marais het slim aangepakt had, dan had ze voor echte pepermunt samenzwering gezorgd. Bijvoorbeeld door er voor te zorgen dat de hoesjes van haar debuut-cd ook daadwerkelijk naar pepermunt zouden ruiken. Dat kan tegenwoordig namelijk met speels gemak. Het zou het intrigerende gevoel dat de titel van deze cd bij mij opwekt nog verder hebben versterkt. Al zou het voor het eindoordeel van deze cd natuurlijk niet uitgemaakt hebben. Het is namelijk een beetje een wispelturig album dat je voorgeschoteld krijgt. Een excentriek liedje als "Charcoal Man" dat opent met de fascinerende zinnen 'There's a man living in a plastic sack at the end of my garden' is namelijk met zijn banjowerk en huppelende ritme wel een prachtig liedje. Dit liedje, waarin Samantha wel wat weg heeft van Jolie Holland, is overigens voor haar geschreven door Martin Glover. Hem ken je misschien beter onder de naam Youth, het pseudoniem waaronder hij al vele million sellers produceerde. Blijkbaar ziet hij wel wat in deze geboren Zuid-Afrikaanse. En wie naar de a cappela-vertolking van de traditional "George Collins" luistert, die volgt op "Charcoal Man" snapt dat wel. Dat nummer boeit door zijn getoonde naaktheid. Wie durft én doet dat tegenwoordig nog? In "George Collins", maar ook in "First days of June" - overigens een voorbeeld van een liedje dat minder boeit - klinkt Marais behoorlijk als wijlen Kirsty MacColl. Helaas zijn dus niet alle liedjes even sterk van The Peppermint Conspiracy. Toch mag Marais als snoepje van de week - om te bekijken is Marais ook zeker de moeite waarde - blijven.

Zeg er het uwe van...