Surrounded - The Nautilus Years

Het is altijd weer leuk, zo'n lang weekend weg met vrouw en kinderen op bezoek bij mijn zusje in Aken. Maar ook vermoeiend. Daarom stelden we de terugreis naar Nederland tweede paasdag 's avonds maar uit tot de volgende dag. Ik had geen zin om in het donker te rijden en bovendien sneeuwde het bizar hard. Maar op dinsdag moest ik er toch aan geloven. Het duurde niet lang of ik was de enige met de ogen nog open in de auto. Blijkbaar toch weer een tekort nachtje. Het was bizar stil om me heen. Daarom zette ik de radio dus nog maar wat harder. Daarop draaide namelijk een lekker dromerig cd'tje. The Nautilus Years van Surrounded. Een Zweeds bandje, dat op hun tweede album een meer dan aangename mix van The Flaming Lips en Sparklehorse richting mijn oorschelpen stuurt. Het is een beetje een plaat zoals het weer op de terugreis. Hij past net zo goed bij een benauwende zichtontnemende sneeuwbui als bij de felle zon die weerkaatst in de plassen op de snelweg. Maar, merkte ik, eigen niet bij alles dat daar tussen ligt. Het is duidelijk een plaat waarvoor ik in de stemming moet zijn, want toen ik 'em eerder luisterde irriteerde hij me namelijk. Al zou dat ook best kunnen komen doordat ik op dat moment niet zo lekker in mijn vel zat. Dat is niet het beste moment voor mij om naar ongrijpbare dromerige muziek te gaan luisteren, daar moet ik rust voor in mijn kont hebben en dat had ik op dat moment zeker niet. Nu wel, en dan blijkt Surrounded een stuk mooier dan ik in eerste instantie vermoedde.

Zeg er het uwe van...