The Boggs - Forts

Toen ik van de pabo kwam, ben ik een tijd werkloos geweest en heb ik ook enige tijd als uitzendkracht gewerkt. Waarom ook niet? Je verdiensten zijn in ieder geval al iets hoger dan met alleen een bijstandsuitkering. In elke branche vind je uitzendkrachten, sinds enige jaren ook in mijn werk, het onderwijs aan volwassenen. Het werk is niet altijd zeker en daarom krijgen nieuwe collega's vrijwel nooit een vaste aanstelling. Dat is vervelend. In mijn zoektocht naar nieuwe bands kom ik ook steeds meer 'bands' tegen die maar één vast bandlid hebben. De band wordt naar behoefte aangevuld met 'uitzendmuzikanten' die soms maar voor een of twee songs worden ingehuurd. The Boggs is ook zo'n band. Op het inlegvel bij deze nieuwe cd staan maar liefst drieëntwintig namen: Jason Friedman en tweeëntwintig tijdelijke leden. Na "We Are The Boggs We Are" uit 2002 en "Stitches" uit 2003 is Forts het derde album van The Boggs. De muziek op Forts is meestal lekker swingend en dat zal wel te maken hebben met de twee drummers. Ik heb sowieso het idee dat een flink aantal muzikanten een ritme- of een percussie-instrument bespeelt. De muziek van The Boggs lijkt dan ook regelmatig op de muziek van bands die in de jaren tachtig furore maakte zoals Adam & The Ants en Bow Wow Wow. Dat hoor je zeer duidelijk in "Arm In Arm", "So I So You" en "If We Can't (We Can)". Normaal geef ik de voorkeur aan dit soort snellere songs, maar deze keer kies ik toch voor de rustiger songs zoals "One Year On", "The Passage" en beide versies van "After the Day". Ze bevatten minder percussie en zullen me waarschijnlijk minder snel vervelen. Maar er zijn nog wel wat meer aardige songs te vinden. "Remember the Orphans" bevat een interessante interactie tussen de zanger en het achtergrondkoortje en "Little Windows" is een eenvoudige rock 'n roll-song in de traditie van Buddy Holly.

Zeg er het uwe van...