Widespread Panic - Free Somehow

Het verschijnsel jam band heeft in Nederland nooit een grote vlucht genomen. Het ligt teveel voor de hand om het op de Hollandse nuchterheid te gooien of een gebrek aan podia, maar feit is dat behalve Grateful Dead en Phish niet veel bands hier weg kunnen komen met eindeloze jams en een oneindige reeks optredens. Een divisie lager dan deze bands beweegt zich Widespread Panic. In de Verenigde Staten zijn ze één van de bekendere bands in het circuit en Free Somehow is hun tiende studioalbum in 22 jaar. Daar staan - zoals het hoort bij een jamband - zeven liveplaten tegenover. Hun losjes op southern rock gebaseerde songs worden hier aangekleed met twee verschillende blazersecties, strijkers en een fiddlespeler. Toegegeven, je krijgt er een afwisselend geheel mee. Maar ik vrees dat hun livereputatie in de studio niet geëvenaard kan worden: de songs rocken vaak wel lekker en zijn vakkundig in elkaar gezet, zanger John Bell heeft een lenige stem met een lekker bluesrocktimbre en men houdt de nummers beperkt qua lengte. Helaas ligt het gevaar van bombast constant op de loer ("Walk on the flood") en soms het zelfs gevaarlijk dichtbij ("Tickle the truth"). Geen slechte plaat, maar ongetwijfeld het best live te genieten.

ze zitten niet echt meer een divisie lager. Grateful Dead en Phish zijn niet meer actief dus volgens mij is Widespread Panic op moment gewoon de grootste band in de jam scene.

Op zich mee eens, maar ze hebben ook nog niet de status van de Dead en Phish bereikt. (En die zullen ze met dit album ook nog niet halen.)

Zeg er het uwe van...