Anat Ben-David - Virtual Leisure

Aangenomen dat u vroeger op de basisschool zat, neem ik aan dat u de maandelijkse toneeloptredens nog wel kunt herinneren. U weet zich dan ook vast de irritantste meisjes van de school voor de geest te halen die dachten talent te hebben en een potje gingen zingen of een irritant toneelstukje op gingen voeren. Op de middelbare school werd het niet veel beter met die zeikwijven. Ze deden artistiek, hadden een grote bek en schreven liedjes en toneelstukjes waar de honden geen brood van lustten. Een van die meisjes die zich waarschijnlijk ook zo gedroegen heet Anat Ben David en vond het nodig een cd te maken. Nu, luisteraars, het is alsof Sarah Kroos het noodzakelijk achtte om met al haar aanstellerig gedrag de studio in te duiken. Tijdens het openingsnummer ("Russia") sijpelt de aanstellerij er al doorheen, maar dan kan het nog alle kanten op. De nummers die volgen tonen echter aan dat we hier te maken hebben met een onuitstaanbare attention whore. Het zeikerige, aanstellerige "Robot Kid" is het absolute dieptepunt, met "Moon Boom" als goede tweede. En tja, als de muziek dan nog goed zou zijn, dan zou er nog een oogje dichtgeknepen kunnen worden. Maar helaas, de muziek ontstijgt de middelmaat van de popdance niet. Droge moderne snaredrum hier, electrobasje daar, hoekerige, scheurende synthleads erbij en het muzikale sausje druipt zo het ene oor in en het andere oor weer uit. Voeg daarbij de vreselijk jankerige performance en de semi-maatschappelijke teksten van Ben-David en u begrijpt dat het lang geleden is dat ik zoiets slechts heb gehoord.

Deze recensie is m.i. File Under-onwaardig. Hopelijk blijft de bijdrage van deze gastschrijver beperkt tot deze ene keer. Bah.

Als ik het nu zo even dubbelcheck heeft Sjaak anders heel wat moeten doorstaan. Zijn stijl is hier precies even lomp en direct als de cd is. Goed te verdedigen hoor.

Deze recensie is slecht geschreven (irritant, aanstellerig, zeikerig) door iemand met een hekel aan vrouwen (zeikwijven, onuitstaanbare attention whores), en slecht onderbouwd. Jammer. Ik vraag me af waarom Sjaak als gastschrijver zo graag slechte recensies wil schrijven. Nogmaals, jammer.

Jelle = Marcel? ;-)

Hoezo schrijf ik als gastschrijver graag slechte recensies? Lange's album vond ik briljant, en er zit een recensie van mij in de pijplijn die ook weer erg positief van toon is. Nee, had ik dan over deze wal-ge-li-ke plaat moeten zeggen dat ie toch wel z'n momentjes had? Aan dat soort slap gedoe heb ik een hekel: als iets slecht is, is iets slecht, en als ik iets goed vind zeg ik dat ook. En nee, ik heb geen hekel aan vrouwen. Deze vrouw is een attention whore, dat is een term die voor dit soort aanstellerige vrouwen is uitgevonden. Als je nu nog niet overtuigd bent: luister maar naar de cd. Zo slecht heb ik het in tijden niet gegeten.

Tja, ik heb de cd niet beluisterd. Maar als je iets schrijft dat anderen niet willen horen wordt dat makkelijk afgedaan als slecht. Het zij zo.

Ze verdient al een slechte recensie voor het pretensieuze gewauwel op haar MySpace dat voor een biografie moet door gaan.

Zeg er het uwe van...