Backfire - In Harm's Way

Het is officieel: ik heb een writers block. Klinkt wel stoer trouwens. Verdwaasd zit ik al dagen naar m'n laptop te staren, doelloos door de stapel cd's te zoeken en zonder iets te proeven mijn lunch naar binnen te werken. Het lukt even niet. Ik hoor muziek van bands met namen als Another Kind Of Deathen Pride Runse Deep, maar hoor niets anders dan schreeuwende mannen en een hoop herrie. Zeg maar, wat 99% van de bevolking hoort als ze dit soort muziek draait. Dan valt mijn naam op die van Backfire. Jezus, hoe kon ik deze plaat nou vergeten. Overal positieve reacties over In Harm's Way gelezen en mijn eerste luisterbeurt een dikke maand geleden kon ik me ook nog herinneren: I was blown away. Snel opzetten dus. Het blijkt de juiste cd op het juiste moment. De energie, de eerlijkheid, de enorme hardheid, de gastvocalen van Stephen Bessac van Kickback en Dries Olemans van The Setup (of eigenlijk ex-The Setup, op Groezrock zal hij zijn laatste show met de band spelen) en ook na tien jaar nog die perfecte kruising tussen de New Yorks hardcore en dat typisch Europese geluid. In vergelijking met vroeger - moet je mij horen, 24-jarig pikkie die tien jaar geleden nog niet eens wist wat hardcore was - is Backfire wat groovender geworden. Dit gaat geen seconde ten koste van de lompheid waarmee de Limburgers nog altijd hun muziek de speakers uit laten knallen. Geweldige plaat.

Leuke recensie! En klopt als een bus: wat een plaat!

Zeg er het uwe van...