Barry Adamson - Back to the Cat
Ergens tussen het werk van vrijwel vergeten jazzcats (ja, de titel van deze plaat komt niet uit de lucht vallen), anonieme nachtcluborganisten, Mark Sandman's Morphine en klassieke crooners, vindt Barry Adamson's twaalfde album een plek. Tussen die twaalf platen bevindt zich ook een klein handjevol soundtracks en dat is ook hier nog te horen. Filmisch, is dan het toverwoord. Maar ook funky, soulvol en donker. Back to the Cat is niet zo duister als eerdere platen van Adamson - afsluiter "Psycho_Sexual" komt wel dicht in de buurt - maar het decor is nog altijd dat van donkere nachtclubs, achterafsteegjes en andere schaduwkanten van de grote stad. Wel valt hier op hoezeer zijn zware, soepele stem soms op die van Lee Hazlewood lijkt (bijvoorbeeld in opener "The Beaten Side of Town"). En nu we toch namen laten vallen: Curtis Mayfield en Leonard Cohen-met-bigband zijn ook logische associaties. Als de original soulsounds van Nicole Willis, Amy Winehouse en Duffy op een publiek kunnen rekenen, zou Barry Adamson op zijn vijftigste zomaar ineens een hitplaat in handen kunnen hebben. Niet gek voor iemand die Magazine en Nick Cave's Bad Seeds op zijn c.v. heeft staan.
File: Barry Adamson - Back to the Cat
File Under: Stijlvolle alleskunner in donkere nachtclubs
File Audio: [De hele plaat streaming]