Beef - The Original

Terwijl regen en natte sneeuw het oude huis geselen en gure nawinterse winden er door alle gaten en kieren gieren, ontwaakt Beef - Neerlands hoop in donkere dagen - over mijn stereo uit een jaarlange winterslaap. En zoals een regendans nooit de oorzaak zal zijn van een eventueel losbarstende plensbui, zo zullen ook de zonnige klanken van Beef dat niet zijn voor de komende zomer, maar als markering van de seizoensovergang komt The Original precies op tijd. In de permanente wederkeer van het zomerseizoen ligt een grote geruststelling besloten. Een dergelijke geruststelling speelt ook bij het beluisteren van het vierde studioalbum. Zo zal zanger Pieter Both, die steevast een zuigje van de heliumballon heeft genomen, op de zomerfestivals ongetwijfeld weer stralend middelpunt zijn van massa's deinende feestgangers en zal de opnieuw gebeefte Krezip-tearjerker "I Would Stay" vast nog weer een keer een hit worden. Origineel is The Original niet, maar goed, goed is het wel: Both's boerenwijsheden in one-liners als 'A lie is a try to deny the truth', de muzikanten uit de strakke band die hier en daar fijne stempeltjes drukken - de drumfills in opener "The Original", Zappa's beroemde gitaarsolo "Black Napkins" in "Intrudah", de blaaspartijen van The Special Request Horns op "Rich Man". "Goddank ben ik geen recensent, want dan zou ik niet weten waar ik mijn azijn moet uitgieten", heeft Peter Slager van Bløf volgens de bio gezegd. Hoewel deze uitspraak vooral Slager's indruk van recensenten tot uitdrukking brengt, zou ik inderdaad ook niet weten waar enig kritisch venijn te moeten spuien. Muziek waarin de zon schijnt onttrekt zich vandaag de dag aan iedere neerslachtigheid.

Zeg er het uwe van...