Daniel Lohues - Allennig II

Ik ben zelf nogal een fan van liedjes. Nou heb je liedjes in alle soorten en maten, maar ik bedoel eigenlijk ambachtelijk gemaakte liedjes; op het eerste gehoor simpele liedjes, met een verhaaltje. In alle liedjes die Daniel Lohues ooit schreef zit een verhaaltje. Ik weet dat, want ik ken vrijwel alle liedjes die hij opnam uit mijn hoofd. Nou zijn er mensen die die verhaaltjes niet willen horen. Omdat de heel veel van die liedjes in het Drents gezongen zijn. En dan kunnen ze het zogenaamd niet verstaan. 'Ze' zijn de zwijnen voor wie de pareltjes op Allennig II niet bedoeld zijn. Was zijn eerste soloplaat Allennig de winter, deze tweede plaat is de lente. En lente wordt het wel als je naar Allennig II luistert. Met meestal alleen een piano of gitaar en zijn stem verhaalt Lohues met de kracht der eenvoud over zijn oma, een pastoor, de liefde die het verschil tussen wereld en planeet maakt, de Drentse horizon en natuurlijk muziek; een van de weinige dingen die ons allemaal bindt. De ene keer bijna Dylanesk ("'t Is En Blef 'n Gevecht"), de andere keer als een Ben Folds pianoliedje ("Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veut Altied") en één keer zelfs helemaal zonder woorden ("De Ganzenkoning Wul Met"). En of die liedjes door een Amsterdamse bovenwoning schallen of door een Ikea-huiskamer op een Vinex-locatie bij Zoetermeer, of je nou onder de rivieren geboren bent, of dat je wiegje aan een Drents kanaal stond; dat maakt dan allemaal niet meer uit. Die verhalen begrijp je wel. Als je maar wil.

Hmm. Ik vind z'n werk met de BluesClub briljant, de man zelf reuze sympathiek en ook Allenig I vond ik helemaal niet verkeerd. Allenig II vind ik daarentegen heel zwak. Teveel van hetzelfde, teveel simpelweg ondermaatse liedjes. Het lijkt erop dat de liedjes voor Allenig I er al een tijd waren en dat die voor Allenig II er in korte tijd uitgeperst zijn. Tijd voor een bluesplaat...

Daniel, 23 Sept. 2007 is mijn man Piet Sloots overleden, plotseling. Hij was een entertainer, heeft vanaf zijn 16 e tot zijn 63 e, toen hij stierf, als drummer gewerkt, naast zijn gewone werk. Hij was een entertainer, met zijn praatje zijn liefde voor een goede avond, voor een goede bruiloft, een dorpsfeest enz enz... Voor mij naast mijn eigen werk, mijn gezin en alles wat erbij hoort een heerlijke wereld, plotseling is dat niet meer hier. In de Amer hebben wij jou gezien met Harrie Muskee, lekker muziek maken. Voor mij is het na Piet zijn overlijden heel moelijk om naar levende muziek te luisteren en te kijken. In de Tamboer heb ik met moeite de eerste minuten naar jou gekeken, naar jou eerste verhaal over angst geluisterd te hebben ,toen kwam enige minuten daarna de ontspanning, wat heb ik genoten! Door jou ben ik weer een stapje vooruit gegaan, 3 april 2009 ben je weer in de Tamboer, ik heb er op ingeschreven en ik hoop dat ik ingeloot ben !!! Dank je wel! Net als jij voel ik me een echte Drent en jij verwoort het zo echt, onze gevoelens hierover. groeten, Aly Soots-Drenten, De Wijk.

Haha kijk dit even wat een fan van Daniel Lohues zeg!

http://nl.youtube.com/watch?v=RVkMrcxiSo0

Zeg er het uwe van...