dEUS - Vantage Point

Dinsdagavond heette een try out te zijn. Het live spelen van nieuw materiaal blijft spannend, zelfs voor een band als dEUS. Dat ze in een relatief klein zaaltje te zien waren - Doornroosje, Nijmegen - maakte alles alleen maar beter. De blauwe ogen van Mauro, de korte haren van Tom. Ja, dEUS werd een beetje van het publiek. Met her en der wat oude nummers ertussen slikte het publiek de liedjes van het nieuwe album, Vantage Point, als zoete koek. Ik ook. En dat terwijl ik thuis met het nieuwe album in de speler mijn twijfels had. "The Architect", een van de twee eerste singles, en "Favourite Game" leken toch wel heel erg op de funky discorock van Soulwax. (En dat heeft dEUS volgens mij niet nodig. Om ergens op te lijken.) "Slow", de andere single, vond ik zelfs een beetje saai. (En dEUS is toch zelden saai?) Echter, "Smokers Reflect", "The Vanishing of Maria Schneider" en "Popular Culture" vond ik sterke ballads en "Oh Your God" ontzettend gaaf. Of de plaat moet groeien, dat weet ik niet zeker. De plaat is zeker al gegroeid na het optreden van afgelopen dinsdag. Dat betekent volgens mij dat dEUS een aardige plaat gemaakt heeft, maar dat veel liedjes het vooral van de charismatische uitstraling op het podium moeten hebben en dat de plaat misschien in eerste instantie wat tegenvalt. Ik zeg daarmee niet dat dEUS met Vantage Point een slechte plaat gemaakt heeft, nee, ik geloof dat ik deze plaat - met grootse gebaren, bijtende rock en zachte ballads - inmiddels ook aan het omarmen ben. Ik kan zelf niet meer testen of dat zonder twee uur durend concert ook het geval geweest zou zijn, maar voor u - zeker als u zich tot dEUS-fans rekent! - is het zeker de moeite waard om dat nu eens uit te gaan zoeken.

De klasse van dEUS zat en zit 'm volgens mij juist altijd in hun smaakvolle, doordachte wijze van jatten. Het hele zwikkie (Talking Heads, Tom Waits, Bonnie, weet ik veel) in de toverketel, met zoals vanavond de uptempo doorstampende geest van Klaus Dinger eroverheen, en kneden maar. Eerder doorwrocht eclecticisme en bovengemiddeld muzikantschap dan "charismatische uitstraling". En dan pas lekkere jongens...

fantastische CD, nog maar 2 keer gehoord en volledig verslaafd. Ik ben geen rock of indie fan, maar dEUS is wel DA BOMB ! Echt muziek om in op te gaan. Meer afwisseling in de liedjes dan met Pocket Revolution vind ik trouwens.

slecht geschreven!

@knurftus: waarom dan?

Zeg er het uwe van...