Efterklang - Parades

De ramen zijn volledig beslagen. Als ik naar buiten probeer te kijken, is het zichtbeeld onscherp en ontwaar ik slechts een wonderlijk mozaïek van kleuren. Daar trekt een uitgelaten bonte stoet aan mijn huis voorbij. Dansmariekes, tamboers en een fanfare gaan de uitbundige menigte voor. De wind speelt een spel met het gejoel en het trompetgeschal. Ze verwaait de melodische klanken tot wonderlijke, ongrijpbare harmonieën. Tezamen met het kleurrijke schouwspel levert het de waan op dat het hier een droom betreft. Een droomwereld waar tijd en plaats ophouden te bestaan. Aarde en hemel versmelten. Boven is onder en onder is boven. Een wereld waarvan de architectuur aan het brein van M.C. Escher lijkt te zijn ontsproten. Zonnestralen breken door het wolkendek. Door het warme licht verwordt de condens tot dikke druppels die als glinsterende parels langzaam met hun neerwaartse weg over het glas een helder spoor achterlaten. Het uitzicht wordt steeds scherper. De meest fantasievolle creaturen blijven in euforie aan mijn raam voorbij trekken. Op het moment dat een van hen mij in de smiezen krijgt, attendeert hij de anderen op mijn aanwezigheid. Met weidse gebaren groet men mij hartelijk en nodigt men mij uit deel te nemen aan deze parade. Ik bedenk me geen seconde, trek mijn jas aan en snel naar buiten. Daar laat ik me meevoeren. Waar we heengaan is mij onduidelijk, maar ik weet zeker dat we op de goede weg zijn.

Ik ga zondag in Ekko kijken. Ben benieuwd!

Zeg er het uwe van...