Jean Parlette - Much Younger

Het is opvallend dat Jean Parlette's debuutalbum in eigen beheer uitkomt. De buzz rond de Friezen was toch al een tijdje zoemende. Jammer dat geen enkel label zijn expertise en kwaliteitsstempel hiervoor in wilde zetten. Of zou het een bewuste keuze van groep zijn? Hoe dan ook, er zijn bijzonder weinig bands in Nederland die zich met folktronica-acts als Tunng of The Postal Service laten vergelijken. Much Younger is een goedgehumeurde plaat met een kraakheldere (pun intended) productie. De basis vormt de akoestische gitaar, waaronder beats knisperen. Er wordt (ha fijn) veel gefloten, de teksten zijn gortdroog ('You think I'm just too small for you, but I'm just far away') en de prominent aanwezige vocale melodieën zijn instant-meezingbaar. Misschien wel iets té, want zeker in 't begin van het album heb ik 't gevoel van het ene in 't andere grappige ideetje te rollen. Ik verlang naar wat gelaagdheid of melancholie. De gehumde meerstemmige melodie in 't intro van "Understand", is de eerste die me echt raakt: Baueresk. De paar liedjes waarin toetsen de gitaar aanvullen lijken ook wat dieper te gaan. "Out of Time", bijvoorbeeld: 'You said it was a new game, but I've lost a thousand times'. De gitaar plinkt op zijn Four Tets en de celliste strijkt duistere, lang aangehouden, tonen. De folktronica-naam die alle voornoemde in de schaduw stelt is natuurlijk het half-Nederlandse The Books. Ook Jean Parlette heeft wel 'ns een album van dit duo gedraaid, zo is te merken in "Hello, Goodbye", waar in 't intro iemand vertwijfeld 'Hello?' zegt. Ik had graag nog meer van zulke snippers gesproken woord gehoord. Aan de andere kant, The Books bestaan al en Jean Parlette is een te koesteren aanvulling op 't palet van Nederland als muziekland.

Zeg er het uwe van...