Joe Satriani - Professor Satchafunkilus and the Musterion of Rock

In 1986 bracht Joe Satriani zijn eerste album uit en in 2008 is hij nog steeds, samen met Steve Vai, de onbetwiste grootmeester van de instrumentale hardrock en metal. Terwijl er toch steeds meer instrumentale platen uitgekomen zijn van eveneens uitstekende gitaristen. Die onbetwiste positie is dus helemaal niet zo voor de hand liggend. Dat Vai en Satriani die toch nog bezetten heeft te maken met hun experimenteerdrift en de vrijwel altijd hoge kwaliteit van het werk van beide heren. Technische klasse speelt daar amper nog een rol in, want die hebben er meer. Bij Satriani is nog opvallend dat hij live aanzienlijk steviger klinkt dan op de plaat, zoals ook op dit Professor Satchafunkilus and the Musterion of Rock blijkt door een aantal flink afwijkende songs. "I Just Wanna Rock" is bijvoorbeeld een vrij simpele poging tot anthem, met een AC/DC-achtige riff, een "I Just Wanna Rock"-schreeuwend koor en Satriani door een voicebox. Het kostte mij enige gewenning, maar verdomd, het is daadwerkelijk een anthem geworden. "Andalusia" is een fraai Spaans getint stuk met veel akoestische gitaar. De titelsong is juist weer enorm funky - en voorzien van saxofoon. Daarnaast zijn er de vertrouwde wat dromerige stukken waar hij ooit mee begon. Kortom: het is wederom een gevarieerd menu aan echte songs met magistraal maar nooit overdadig gitaarwerk. Een kleine kanttekening is er wat mij betreft wel: de afwisseling gaat hier en daar ten koste van de samenhang van het album. Dat neemt niet weg dat dit gewoon weer een puike cd is. Op de bonus-dvd is naast drie live-tracks nog een fraaie making-of van "I Just Wanna Rock" te zien, met een geheel in zilverpapier gehulde Joe Satriani.

File Under gaf in samenwerking met Sony vijf cd's weg van deze snarentovenaar. Daarvoor ben je nu dus te laat.

Zeg er het uwe van...