Kaizers Orchestra - Maskineri

Ik dacht altijd dat elk studioalbum van Kaizers Orchestra stiekem gewoon een excuus was om zo snel mogelijk weer op pad te kunnen met gasmaskers en olievaten. Ik had verwacht dat de groep ondertussen wel een keer met een geheel Engelstalig album op de proppen zou komen om het rondje rond de kerk verder uit te breiden. Je maakt mij namelijk niet wijs dat voor de muziek die de Kaizers maken niet een grotere markt aan te boren valt. Helemaal nu ze op hun nieuwe cd Maskineri net weer een stukje normaler klinken dan op de drie (studio)voorgangers. Ik vind zelf het Noorse dialect waarin de band zingt, wel degelijk tof om te horen, maar kan me zo voorstellen dat de gemiddelde Amerikaan / Engelsman er door afgestompt wordt. Gelukkig maar, want nu komen ze dus vaker hier. Koppel de immer fenomenale podiumpresentatie van deze Noren aan Engelse teksten en ik denk dat ze de Engelstalige landen ook met groot gemak aan hun zegekar zouden binden. Wat ik wel jammer vind is dat de kenmerkende hoempapunk van hun eerste twee platen bijna geheel verdwenen is. Al scheelt het wel dat de liedjes van zanger Janove Ottesen en Geir Zahl die nu op Maskineri staan niet slechter zijn, hooguit zijn ze minder opmerkelijk. Al moet ik wel fronsen van een liedje " Med en gang eg når bånn", dat gaat me net iets te ver. Die is namelijk een hemeltergende ballade. Opmerkelijk is ook dat "Ond Sirkel" me steeds weer doet denken aan Nirvana's "About A Girl". Toch vind ik de nummers die wat meer ontvlammen en rammelen verreweg de leukste. Of ligt dat misschien aan mij?

Zeg er het uwe van...