Madonna - Hard Candy

Wat is toepasselijker dan de nieuwe cd van de Queen of Pop bespreken op Koninginnedag? Weinig, lijkt me. Het zou nog mooier geweest zijn als die Queen of Pop dan een cd afgeleverd had die nog maar weer eens goed duidelijk zou maken dat Madonna, want daar gaat het hier over natuurlijk, nog steeds de enige is die deze titel verdient. En daar begin ik, sinds afgelopen vrijdag luisterend naar Hard Candy, toch wel aan te twijfelen. In het verleden vond ik haar altijd een duidelijke trendsetter, of in ieder geval minimaal een early adopter. En dat geldt voor Hard Candy allerminst. Madonna is verworden tot een trendvolger. Neem bijvoorbeeld de keuze voor The Neptunes en Timbaland als producers van dienst. Dat ligt gewoon teveel voor de hand. Helemaal omdat met Timbaland Justin Timberlake, zo ongeveer de schaduw van die man, ook nog eens opdraaft in "4 Minutes". Dat vind ik overigens nog wel een erg tof nummer. Maar ondanks die stevige basis van grote namen (ook Kanye West schuift nog aan voor een nummer) die logischerwijze ook de verschuiving van Madonna richting een meer R&B-achtig geluid verklaart, wil Hard Candy me maar niet overtuigen. Het concept is perfect doordacht. Laat dat maar aan Madonna over. Als snap ik niet dat zij het met d'r bijna vijftig jaar nog nodig vindt om (strakgetrokken?) in kittige pakjes in semi-obscene standjes op de hoes en in het boekje te gaan staan. Ook de vele (seksueel getinte) knipogen in de teksten vind ik niet nodig. Maar ik snap het wel. Het is iets dat scoort. Wat ik veel minder snap is dat ze in met haar perfectionistische instelling mooi vergeet om met niet meer dan drie, nou vooruit vier, sterke nummers op de proppen te komen. Hard Candy brengt haar troon aan het wankelen, en dat had ik dan weer niet verwacht.

Of het echt haar troon aan het wankelen bent, vraag ik me af. Mooie beeldspaak wel natuurlijk, maar het verleden leert dat Madonna altijd weer ijzersterk terugkomt. Niet zo sterk als Confessions, maar toch zeker een leuk album met een aantal sterke nummers.

Confessions sterk? Dan heb jij zeker een andere plaat gehoord. Madonna is de weg al een aantal jaar behoorlijk kwijt, en Confessions was het begin van die periode. Maar goed, 4 minutes is een toffe single.

Ik vind 4 Minutes juist weer zwak. De productie is slecht, het dendert maar door en het kent geen enkele climax.

Wat Mark zegt.

Na 4 minuten heb ik al weer genoeg van Madonna.

Het laatste mooie nummer van Madonna was 'Borderline', toch alweer zo'n vijfentwintig jaar geleden.

Ben totaal geen madonna fan, maar dit album is hier al bijna grijs gedraaid. 4 minutes vind ik minder maar de rest is super. Lekkere beats en goede melodieen. Wat mij betreft zal ze nog lang op haar troon blijven zitten.

Incredible is toch wel heerlijk in de auto op een zonnige dag. Mijn zomer nummer!

Ik vind het een heerlijke plaat. De liedjes blijven lekker hangen en zijn leuk mee te zingen. Oke, ik geef toe, niet alle nummers zitten sterk in elkaar, en soms zijn er compleet nutteloze tussenstukjes en word er te lang doorgemixt, toch is het totaal zeer goed. Madonna, je hebt het weer eens goed gedaan!

Kent iemand hier trouwens Emmy, de oude band van Madonna voordat ze Madonna werd?
http://www.youtube.com/watch?v=JCxn0lMq8zw

Zeg er het uwe van...