Matana Roberts Project - The Chicago Project

"Meer jazz op File Under!" werd pas geleden geroepen in de reacties bij de recensie, van de oude meester McCoy Tyner. Maar dan wel iets minder degelijk en wat avontuurlijker, kwam er direct achteraan. En gelijk hebt u natuurlijk, waerde FU-lezer; het moet wel een beetje uitdagen, niet leunen op oude waarden enzo. Daarom hier een recensie van aanmerkelijk vrijere, modernere jazz, namelijk van het Matana Roberts Quartet. Als je een beetje thuis bent in de post-rock/jazz kringen dan lieer je een album met de titel The Chicago Quartet natuurlijk direct aan de kringen rondom Tortoise, en dat doe je dan ook dit geval geheel terecht. John McEntire engineert en gitarist Jeff Parker mag zelfs onderdeel zijn van het kwartet rondom saxofoniste Matana Roberts. Klinkt goed allemaal, nietwaar?

Helaas klinkt het allemaal helemaal niet zo goed. Op plaat dan. Het kwartet doet graag aan freejazz, en probeert hier en daar ook nog te composeren. Alleen, als de freejazz maar nergens echt los, vurig en geïnspireerd wil worden, en als de composities niet overlopen van de creativiteit, hou je maar bitter weinig over. Zeker omdat ik ook eigenlijk wel een beetje gehad heb met dat hele arty-farty Tortoise/Chicago-improvgedoe; een incestueus zooitje met veuls te weinig zelfkritiek. Daarbij heeft Jeff Parker sinds Utonian_Automatic en Who killed the I walkman? van Isotope 217 op plaat nooit meer uitzonderlijk goed gespeeld. Waarom daar wel en daarna nooit meer, meneer Parker. Het is mij een raadsel. Maar goed. Als je een verzamelaar bent van de Chicago-scene zul je je hier ook geen buil aan vallen, maar als je echt wil genieten van vrije jazz waarbij alles klopt moet je ergens anders zijn.

Zeg er het uwe van...