Moby - Last Night

'Heb je nou een dance-cd meegenomen voor in de auto?'
'Je doet nu net of ik alles dat ook maar ruikt naar dance per. Als dance uitdagende uithoeken opzoekt of flirt met rock, dan kan ik het best waarderen.'
'Maak me niet wijs dat je dit kunt waarderen. Dit is toch verschrikkelijk.'
'Daar moet ik je gelijk in geven. Het is een bittere teleurstelling deze cd.'
'Teleurstelling, bedoel je dat je eerdere platen van deze band wel goed vond? Wat is het eigenlijk?'
'Het is Moby's nieuwe cd, Last Night. Een album geïnspireerd door een nacht in New York. Nou, als dit een nacht uit in New York is, dan is een avondje uit in Lutjebroek interessanter. Ik vind het echt mediocre meuk.'
'Ja, zeg dat wel. Best pijnlijk. Laatst had je die re-releases bij je, die vond ik best tof.'
'Dat waren ze ook. Met deze nieuwe cd gaat Moby weer een beetje terug naar die tijd. Maar wel op een matige manier. D'r staan gelukkig nog wel een paar nummers op die wel oké zijn. "Alice", is met zijn dreinende baspartij wel koel. Maar je moet echt goed zoeken om tussen de veertien nummers wat leuks te vinden.'
'Echt blij word ik hier niet van ja. Haha, dit nummer - "Disco lies" - is grappig zeg. Zo verschrikkelijk gedateerd dat het weer leuk wordt.'
'Vind je? Ik vind er echt geen pest aan. Zoals ik deze hele cd echt zo snel mogelijk wil vergeten. Ik heb die re-releases ook in het handschoenenvak gedaan als tegengif. Pak ze maar snel.'

In de aflevering 'Will It Blend', dit keer: Moby. Pak zijn Best Of-verzamelaar, gooi alle ingrediënten zonder enige passie in een blender en je hebt Last Night. Het klinkt tot op de millimeter nauwkeurig als de oude hits van Moby, alleen dan slecht. Alle dertien saai. Tien jaar te laat en nóg te suf om mee te kunnen liften op de huidige nineties-revival. Echt, wát een misser! Als er iémand was om een goede retroplaat te maken en een vuist op te heffen naar alle moderne eurohouse-imitaties (tecktonic, techpara en noem het allemaal maar op), dan was het wel Moby. Maar hij verprutst het echt finaal. Last Night is een legendarische blamage, een dodelijk getrouwe digitale kopie van zijn eigen (terechte) hits. Het ultieme bewijs dat je een artiest creatief kunt afschrijven.

Moby is overigens al vaker gered door zijn remixers. In dat kader moet hier de remix van Disco Lies door The Dusty Kid genoemd worden. Hopelijk komt er nog een remix die iets vets doet met de tweede helft van Hyenas, want die is mooi en verdient zoveel beter...

Vond 'm juist wel leuk. Zitten echt paar goede nummers bij en inderdaad in oude moby stijl. Niet alle nummers zijn inderdaad even goed, maar ik al met al leuke plaat, ik was aangenaam verrast.

Een recente akoestische gig schijnt overigens weer wél erg goed te zijn geweest.

Zeg er het uwe van...