Radar Bros. - Auditorium
Pats! Ik kreeg een harde tik over mijn vingers van File Under-collega DubbelMono toen ik de naam van Coldplay durfde te noemen in de eerste versie van de recensie van Auditorium van de Amerikanen Radar Bros. die ik over de interne File Under-mailinglist stuurde. Ik kreeg de suggestie mee dat het toch echt een soort Grandaddy-zonder-toetsen-en-bellen was of dat ik het eventueel slowcore goes Americana kon noemen, maar dat ik geen recht deed aan de vergelijking met Coldplay. De tik kwam hard aan. Het was echter helemaal niet onaardig bedoeld. Mijn 'dwaling' kwam hoofdzakelijk door het gebruik van de piano, die een prominente plaats heeft en door het gebruik van de stem van Jim Putnam die mij aan die van Chris Martin doet denken maar dan zonder de echo. Luister maar eens naar "On Nautilus". De vergelijking met Grandaddy begrijp ik wel, maar nog meer doet Auditorium me aan de korte liedjes denken van Pink Floyd ten tijde van More en Atom Heart Mother. Dit komt wederom door het gebruik van de piano, maar ook door het gitaarspel en vooral de zangpartijen met de tweede stem. Er staat geen noot verkeerd op Auditorium en ik voorzag dat hiervoor toch veel publiek moest zijn. Toegankelijk, maar toch alternatief. Vond ik de voorganger The Fallen Leaf Pages nog goed voor een zesje, Auditorium is toch een ruime acht. Als je tenminste van "mooie" popliedjes houdt, ben je meer van het experiment dan is dit waarschijnlijk minder je ding. Mocht je bij de eerste categorie horen luister dan minimaal eens naar het nummer "Happy Spirits" op hun MySpace-site.
File: Radar Bros. - Auditorium
File Under: Rode vingers, maar eigenwijs blijven lachen
File Audio: [ MySpace]
File Video: [When Cold Air Goes To Sleep]
Doorgaans houd ik niet van geweld, maar ik ben geneigd DubbelMono zijn/haar gang te laten gaan.
Die vergelijkingen slaan opnieuw nergens op. Ze zouden je moeten ontslaan en nooit meer cd's laten bespreken waar je geen verstand van hebt.
Ewie ontslaan? Je zou natuurlijk ook FU - of zelfs alleen Ewie's stukjes - links kunnen laten liggen, als je het allemaal zo erg vindt. Het alternatief is dat we met een mannetje of tig een site gaan maken geheel naar de wensen van een enkele lezer - jou, in dit geval. Dat zit er niet in, kan ik je vertellen. Ewie for president!
Ik voel me nu net Mugabe. ;-)
Maar ontslaan lukt niet, want ik ben nooit aangenomen. Misschien een openbare terechtstelling ergens....
Ewie: ik heb niet gefraudeerd hoor, je bent gewoon bij acclamatie gekozen. ;-)
Als ik me niet vergis heb ik deze heren ooit aanschouwd in het voorprogramma van Wilco. Klonk destijds best aardig, en deze review klinkt hoopgevend. Ben benieuwd!