Sahg - II

Als je een hele stapel cd's ter recensie hebt liggen kan het wel eens gebeuren dat er eentje een tijd blijft liggen. Zeker wanneer de naam weinig aanspreekt en de hoes nog minder. Precies dat gebeurde dan ook bij Sahg. Toen de bitjes eenmaal door mijn oordopjes stroomden bleek het plotseling een reuzelekker plaatje te zijn. Metal met een beetje stoner, een beetje Sabbath, een beetje Foo Fighters, maar ook lekker orgelwerk, fraaie solo's en goede songs. Luister maar eens naar "Echoes Ring Forever", dat eindigt met een machtige gitaarsolo. Meteen daarna volgt een bombastisch-orkestraal stuk, terwijl "Escape The Crimson Sun" een fraaie, broeierige ballad is, die nergens uitbarst in de voorspelbare climax, maar juist ingetogen blijft. Naar het einde gaat het allemaal weer de doom- en stonerhoek in, maar is het zeker nog de moeite waard. Qua stijl zou je deze band overigens niet plaatsen in serieus-metal-zo-serieus-als-metal-kan-zijn-Noorwegen. Zonder informatie zou ik deze band zonder al te veel twijfel in de VS of Canada geplaatst hebben. Marty noemde het bij het debuut 'doommetal met een snuifje stoner' en daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Mij valt op dat er op dit album zoals gezegd nog wat andere stijlen te vinden zijn. De originaliteitsprijs winnen ze er niet mee, maar de meeste bands in het genre hebben meer moeite om een album lang leuk te blijven. Kijk even door de naam en het standaardhoesje heen. Het is de moeite waard.

Zeg er het uwe van...