Scott Matthew - Scott Matthew

Enkele jaren geleden kreeg ik van een bevriende journalist een tape met de eerste twee cd's van Perry Blake. Ik was verkocht. Prachtig vond ik zijn zoetgevooisde melancholische liedjes. Helaas haalden Blake's volgende cd's bij lange na niet hetzelfde niveau. Dat kwam vooral doordat Blake de stap van zoetgevooisd naar aalglad, mierzoet en dicht gepolijst maakte. Een hele foute stap wat mij betreft. Ik hoop altijd nog dat hij een stap terug maakt de goede richting op, maar heb weinig hoop hierop. Dus hoop ik al een tijdje op een adequate vervanger. Scott Matthew - verwar 'em niet met de Brit Scott Matthews - popt zo maar vanuit het niet op als een meer dan geschikte kandidaat voor. Wat hij laat horen op zijn titelloze debuut komt namelijk meer dan behoorlijk in de buurt. Die plaat kent elf vrij ingetogen en minimale singer/songwriter liedjes. Het grootste verschil met Blake zit 'em in de stem. Die van Matthew klinkt meer getormenteerd. Het maakt dat de songs van de in Australië geboren, maar vanuit New York opererende Matthew net iets meer bite hebben. Je zou ze best onder torch songs kunnen scharen. Dan kom je al snel uit bij Anthony & The Johnsons, de huidige ongekroonde koning van de torch song. Ik luister zelf liever naar Scott dan naar Anthony. En eigenlijk zou jij dat ook eens moeten doen. Zeker als je tenminste houdt van mooie broze singer/songwriterliedjes met licht theatrale inslag. In het maken daarvan is Matthew namelijk een meester. Helaas tot nu toe wel een vrij onbekende. En dat moet snel veranderen als het aan mij ligt.

Amen, is een juweeltje

Maar helemaal uit het niets komt die niet
Hij was al te vinden op de soundtrack van Shortbus [2006] met 5 liedjes, staan ook op deze cd maar dan in een andere uitvoering, ernstig aan te raden die soundtrack :)

Zeg er het uwe van...