Textures - Silhouettes

In een periode van slechts een paar jaar is Textures uitgegroeid tot een band van formaat. In 2003 begon het allemaal zo plots met een ijzersterk volledig zelfgeproduceerd debuut vol complexe mathmetal in de geest van hun helden Meshuggah, gewaagde fusion-klanken en extreem muzikaal geweld. De band werd al snel getekend en na een zangerwissel liet opvolger Drawing Circles een volwassener en doordachter geheel horen, waarbij nieuweling Erik Kalsbeek een flinke stempel op de sound drukte met zijn imposante zangkunsten. Ik miste echter wat op die plaat en heb hem later niet vaak meer opgezet. Die onbevangenheid, dat jonge-honden-gevoel. Deze nieuwe ligt naar mijn idee enigszins tussen de beide platen in. Enerzijds veel gewaagde tempovariaties en sfeerwisselingen, anderzijds de volwassen arrangementen en het toegenomen gevoel voor melodie, getuige de catchy zanglijnen die menigmaal herinneren aan Mike Patton. Dat levert een best-of-both-worlds-situatie op, da's dus dubbel winst voor de luisteraar en altijd mooi meegenomen. Niet voor niets is het gerenommeerde Amerikaanse webzine Metalsucks.net al een tijdje een eigen promotiecampagne begonnen om Textures onder de aandacht te brengen. En ze verdienen het, want na deze derde plaat mogen we toch gerust stellen dat Textures bij de absolute metaltop van Nederland hoort en meteen internationaal ook geweldig mee kan doen.

Zeg er het uwe van...