Yoav - Charmed & Strange

Ik ben op dit moment in Mozambique, op bladzijde 159 om precies te zijn. Ik ben Verstand op nul, blik op oneindig aan het lezen. Een reisverslag van Flip van Dyke over zijn fietstocht van Amsterdam naar Kaapstad. Het kan uiteraard niet anders dan dat dit één groot avontuur was, vooral over het Afrikaanse continent. De laatste bladzijden van het boek moeten me naar Kaapstad leiden. De Zuid-Afrikaanse stad waar Yoav, geboren in Israël, opgroeide. Pas na het beëindigen van de culturele boycot kon hij op vijftienjarige leeftijd met live-muziek van Westerse artiesten kennis maken. Het concert van Crowded House, waar hij op het podium werd getrokken om een nummer te spelen, was een eerste aanzet in zijn muzikale carrière. Zuid-Afrika liet hij achter zich om een wereldburger te worden. Hij woont volgens zijn MySpace-pagina nu in Londen, Montreal en Kaapstad. Charmed & Strange, zijn debuut, is een wat ongewoon album geworden. De nummers bewegen zich traag voort op geloopte ritmes alsof de loungemuziek van Kruder and Dorfmeister weer hip is. Hierop is zijn eigenzinnige gitaarspel gezet. Ik moet aan Beck denken, maar gek genoeg ook aan Luka Bloom. Door zijn manier van gitaarspelen, maar ook door de zangpartijen. Hijzelf omschrijft het als ‘Beck meets Jeff Buckley meets Björk’, maar die laatste twee herken ik er niet echt in. De tien liedjes gaan als een droom voorbij, en ik heb eerst niet eens door dat het afsluitende "Where Is My Mind" een Pixies-cover is. Zo hoort dat met covers. Ik besluit om dit stukje te gaan schrijven om daarna het laatste deel van het boek te gaan lezen. Even niet storen, ik ruik Kaapstad al.

Ook nieuwsgierig naar de hele cd? Dat komt goed uit, want in samenwerking met Universal geven we enkele exemplaren weg van Charmed & Strange in alweer een nieuwe prijsvraag. Gekkenhuis! En meedoen. En zo.

Ik vind het een toffe plaat... Maar het is live toch wat indrukwekkender!

Zeg er het uwe van...