Butcher The Bar - Sleep At Your Own Speed

Het is in Nederland tegenwoordig de gewoonte om iedereen overal om een mening te vragen. Vroeger werd er alleen naar je mening gevraagd als er weer eens verkiezingen aan zaten te komen, tegenwoordig heb je tientallen televisie- en radioprogramma's waarin iedere burger zijn of haar standpunt kan uiten. Als je door een drukke winkelstraat loopt, is de kans groot dat er iemand staat die je een microfoon onder je neus wil duwen om naar je mening te vragen. Veel websites en weblogs bevatten een 'poll' waar je je oordeel over een prangende kwestie kwijt kunt. Ik doe daar nooit aan mee en een van de redenen is dat ik niet over alle vraagstukken een mening heb. Soms weet ik er te weinig van en soms interesseert het onderwerp me gewoon niet genoeg. Als muziekbespreker wordt ook naar mijn oordeel gevraagd en dat is niet altijd eenvoudig. Zo mag ik nu mijn mening geven over Sleep At Your Own Speed van Butcher The Bar. Singer/songwriter Joel Nicholson uit Rotherham in het Noorden van Engeland is Butcher The Bar, helemaal alleen of zoals hij het zelf omschrijft 'me and my bedroom'. Het probleem is nu dat ik eigenlijk helemaal geen mening over deze cd heb. Ik houd van de muziek van Elliott Smith en Butcher The Bar klinkt een beetje als deze bijna vijf jaar geleden overleden zanger. Alleen om die reden kan ik Sleep At Your Own Speed geen slecht album noemen, maar de dertien songs zeggen me gewoon te weinig. Op vrijwel alle songs hoor je alleen de fluisterende stem van Joel Nicholson en de begeleidende muziek van de akoestische gitaar. Geen enkel nummer springt er uit, sterker nog: na een paar maal luisteren zijn alle songs tot een brij van fluisterende en tokkelende geluiden verworden.

Zeg er het uwe van...