Downstairs - Oh Father

Mijn allereerste stukje hier op File Under ging over een cd van Disco Ensemble. Ik moest er aan denken bij het beluisteren van Downstairs' Oh Father. Niet alleen komen ze beide uit Finland, ook muzikaal tappen de twee uit hetzelfde vaatje. Dit debuut staat vol met vrolijke punk overgoten met een elektronisch sausje. Het aanwezige orgel maakt de sound compleet. Bij deze doop ik het geluid van deze band tot nostalgische indiepunk. Met overstuurde vocalen die ook Disco Ensemble zo kenmerken. Toch klinkt Downstairs over de breedte genomen wat zwaarder - en dringt de vergelijking met de pioniers van Refused zich op - en zijn de teksten ook een stuk donkerder. Het keyboardspel is afwisselend en overheerst gelukkig nooit. Laat ik er niet om heen draaien: Oh Father is een uitstekende plaat die met "Pale Cannibals" en "My Girl's Got A Big Mouth Tonight" zijn hoogepunten kent. Vooral in die laatste komt de stem van Asmo Palteisto goed uit de verf. Hij schreeuwt, jankt en zingt zich een weg door het chaotische nummer. Pech voor de Finnen dat ik de nieuwe plaat van Horse The Band ook binnen heb. Die band weet elektronica, screamo en punk nog beter, nog rauwer, nog harder en nog vetter tot een geheel te smeden. Ach ja, baas boven baas zullen we maar zeggen. Downstairs krijgt in ieder geval een dikke voldoende.

Zeg er het uwe van...