Eric Sardinas and Big Motor - Eric Sardinas and Big Motor

Een rauwe bluesknakker op het label van Steve Vai, Favored Nations? Jup, Eric Sardinas was zelfs Vai's voorprogramma op de Real Illusions-tour, dus meneer Vai ziet iets in Sardinas. Maar opener "All I Need" begint als een Michael Katon-track, met veel power, een flinke drive en rauwe zang die meer rauw dan zang is. Bepaald niet het kijk-mamma-zonder-handen-gitaarwerk dat doorgaans op het label te vinden is. Dat betekent overigens geenszins dat Sardinas een doorsnee bluesgitarist is. Om te beginnen omdat de man gebruik maakt van de resonatorgitaar, maar ook omdat de man wel degelijk fraai gitaarwerk laat horen, vooral met de slide. Dat is echter wel steeds in dienst van de songs, waardoor het iets minder opvalt. Daarnaast is Sardinas niet benauwd om de nodige variatie aan te brengen. Zangeressen, piano, orgel, fraaie semi-akoestische intermezzo's, Sardinas heeft het er allemaal inzitten. Dat neemt niet weg dat zijn songs in de eerste plaats lekker voortdenderende bluessongs blijven. Naast de vergelijking met Michael Katon, komt bij mij ook de naam van The Black Crowes bovendrijven. Een tandje sneller, dat wel. Wat gevarieerder dan Michael Katon, wat sneller dan The Black Crowes en songs die weliswaar voldoen aan alle bluesregeltjes, maar die staan als een huis. De afsluiter "As The Crow Flies" is na alle zware blues een buitengewoon fraaie rustigere song. Dit album is een mooi voorproefje met degelijke bluesrock, maar eigenlijk is dit muziek die je live zou moeten horen. Tot die tijd vermaak ik me hier in elk geval prima mee.

Vorig jaar op Bospop knalde het! Van begin tot eind duizelingwekkend vertoon van een magistraal stukje slidegitaar.

Hmpf, heb ik die vorig jaar óók al gemist doordat ik ziek was.... :-(

Hmm, Black Crowes noemen als referentie?? Je weet dat die "niet relevant" meer zijn hè?? Okee, die's flauw :)

Ik ga luisteren..

Zeg er het uwe van...