Malpractice - Triangular
Met veel spanning heb ik uitgekeken naar de opvolger van het eind 2005 verschenen Deviation from the Flow van Malpractice. Deze Finse band heeft me met dat album geraakt door hun pure manier van musiceren en de liefde voor het genre waarmee gespeeld werd. En ik ben niet eens een echte progmetal-fan, kun je nagaan. Nu is er dan opvolger Triangular en er zijn meteen wat wijzigingen te melden. Zo is zanger Mika Uronen vervangen door de voor mij onbekende Aleksi Parviainen en is er een tweede gitarist aangetrokken. Of het vervangen van Mika echt een grote stap vooruit is, durf ik te betwijfelen want ik was erg gecharmeerd was zijn warme stemgeluid. Nieuwkomer Aleksi is echter niet slecht, alleen mis ik nog een beetje een eigen stijl bij hem. Met het gevoelige 'Waves' bewijst hij wel dat er potentie is, want hij draagt deze ballad met een mooie en ingetogen zangpartij. Over het toevoegen van een extra gitarist ben ik meer tevreden. Was het spel op de voorganger al niet misselijk, de gouden tandem Koto/Vanhala die nu opgestaan is, blijkt een verademing om naar te luisteren. De thrashy riffs en de gelikte solo's die zij produceren zijn een waar genot om naar te luisteren. Hoogtepunt vormt ongetwijfeld het instrumentale titelnummer, dat uitblinkt in superieur gitaarwerk aangevuld met soepel en inventief drumgeweld. Daar kun je gewoon naar blijven luisteren. Kon ik ook maar zo spelen, zucht.
