Omar Rodriguez-Lopez Group / Omar Rodriguez-Lopez & Lydia Lunch

Normaal is Omar Rodriguez-Lopez volgens mij al niet iemand die heel goed stil kan zitten, de tijd die hij doorbracht in Amsterdam was een wel zeer productieve. Maar daarbij moet gelijk gezegd worden dat niet alles dat hij daar en deels in de Verenigde Staten schreef en opnam allemaal even goed was. An Apocalypse Inside Of An Orange is de derde release van opnames uit Omar's Amsterdamse tijd. In tegenstelling tot voorganger Se Dice Bisonte, No Bufalo is de plaat wel weer helemaal instrumentaal. En ook weer heerlijk bont afwisselend. Al kan ik me niet geheel aan de indruk onttrekken dat de Amsterdamse bron nu wel bijna uitgeput moet zijn. Zo is "Jacob van Lennepkade II" een maar liefst achttien minuten durend avantgarderjazzlatinrockfusionenweetikveelwatnogwelnietmeer vervolg op het gelijknamige nummer van het titelloze debuut. Al zou ik het misschien beter een alternatieve versie kunnen noemen. Hetzelfde geldt voor het titelnummer, dat een variatie is op het spooky jam "Vondelpark bij Nacht". Voor de grap draaide ik de twee nummers over elkaar en dat werd een wel heel bizar gebeuren. Toch, van mij hoeft dat niet zo nodig, het uitgeven van varianten op iets dat toch al veel op een jam lijkt. Al blijft Rodriquez-Lopez' gitaarspel natuurlijk nog steeds om duizelig van te worden.

Nee, liever dan op die alternatieve versies wijzen we je nog even op het vorig jaar door ons over het hoofd geziene samenwerking tussen Omar Rodriguez-Lopez en Lydia Lunch. Ook hiervan ligt een deel van de roots van de muziek in Omar's Amsterdamse periode. Alleen schreef Lunch er nu teksten bij. Dit levert een kort (vierentwintig minuten duren de vijf nummers), maar wel uitermate boeiend luisterspel op. De vraag beantwoorden of het ook goed is vind ik alleen een lastige. Omar en zijn mannen doen hetzelfde ding als op de drie Amsterdamse cd's, maar de toevoeging van aards nihiliste Lunch maakt het geheel op zijn zachtst gezegd bizar. De EP klinkt alsof de band en de praatzingende zangeres in heel verschillende werelden leven, maar door de dunne muurtjes van hun beider huizen elkaar toch dag en nacht horen, misschien zelfs wel lastig vallen. Een raar schouwspel.

Zeg er het uwe van...