Roommate
even when we wandered in a terrible trance
we could feel the romance"
Ik ontmoette Kent Lambert (Roommate) vorig jaar tijdens een avond in Bitterzoet, Amsterdam. Ik speelde met mijn eigen band (Pien Feith) en Roommate sloot af. Ik was onder de indruk, van de muziek maar met name van zijn woorden. Geëngageerde teksten wel, maar nergens gezeur of cliché. Na het optreden raakten we aan de praat en via de mail hielden we contact. Nu is Kent Lambert terug in Nederland voor vier optredens. Ik en mijn band zullen hem begeleiden tijdens deze optredens op bas, drums, gitaar en banjo. Ik sprak hem over het nieuwe album We Were Enchanted en meer.
Kent: "Roommate is als soloproject eind 2000 ontstaan in New York. Roommate 'de band' is ontstaan in Chicago in 2004, toen ik een vriend van me hielp bij de organisatie van een festival. Ik had de vrijheid genomen mezelf te programmeren en heb toen wat vrienden gevraagd om mee te doen bij die show. Op de avond zelf stonden we met Keytar, Banjo, Contrabas en een zingende zaag op het podium. De tijd daarna speelde ik met wisselende bezettingen afhankelijk van wie er vrij was en zin had. Rond de tijd van 'Songs the animals taught us' vormde er een vaste band. We spelen nu alweer zo'n twee jaar in deze samenstelling."
'We Were Enchanted'
Het eerste album 'Songs the animals taught us' kent meer een solo midi geluid. Kent deed toen bijna alles alleen op de computer. Op 'We Were Enchanted' hoor je een organischer geluid en meer muzikanten. "Dat heb ik ook echt zo gewild. Tijdens het eerste album trad ik al wel op met een band, dus het verschil tussen de plaat en de live-optredens was best groot. Ik wilde dat de nieuwe plaat meer het live-geluid zou laten horen. Ik heb deze plaat echt samen met hen gemaakt, alle muzikanten hebben hun eigen stukken geschreven. Voor het nummer 'New Steam' heb ik samengewerkt met violiste Erica Dicker. Ze heeft ook de strijkers gedaan voor het nummer 'Last days of summer'.
Over video
Naast muziek is Kent een actief videomaker. Sommige mensen noemen het genre waarin hij zich bevindt 'culture jamming', wat ontstaan is uit een scene van mensen als Negativland, The Tape-Beatles, and Animal Charm. Hierbij worden gevonden of gestolen beelden gerecycled tot nieuwe vormen met nieuwe betekenissen. "Het grootste verschil tussen video's en muziek is voor mij dat ik bij het maken van muziek dichter op mijn directe expressie zit. Het maken van video's gaat gepaard met veel meer denkwerk. Wanneer ik muziek maak probeer ik dat te doen met zoveel mogelijk eerlijkheid en emotie, daar stop ik veel van mezelf in. Video's komen meer uit mijn hoofd."
Bring us something to make us think of something else
bring us medicine but don't bring us health
bring us money but don't bring us wealth'
Over motivatie
Kent: "Mijn drang om te schrijven komt voort uit het directe plezier dat ik haal uit het creëren van iets. Het is prachtig wanneer je een abstract, vaag idee kan transformeren tot iets tastbaars. Wanneer ik een nummer heb geschreven spookt dit nog een tijd door in mijn hoofd, alsof het een klein persoonlijk onderzoek is naar iets. Het geeft me ook plezier dat ik iets kan geven aan andere mensen dat misschien van betekenis voor ze kan zijn. Muziek kan soms iets communiceren wat niet lukt met andere middelen. Dat boeit me." Met veel liefde en ontzag spreekt hij over Ennio Morricone, Mulatu Astatke en R.D.Burnam. "De manier waarop zij verschillende genres en tradities combineren is geweldig. Ik hou van muzikanten die trouw blijven aan hun eigen ideeën en zich niet te veel zorgen maken over reacties en recensies. De vrouw trouwens van R.D.Burnam, Bollywood-zangeres Asha Bhosle, heeft naar verluidt zo'n 12.000 nummers opgenomen. Ongelofelijk. Ik bewonder haar zeer."
Over de toekomst
Volgens Kent zal de volgende Roommate-cd meer jams bevatten en een meer psychedelisch geluid krijgen. Een aantal van de muzikanten waar hij nu mee speelt hebben een improvisatieachtergrond. Tijdens repetities zijn er al wat mooie dingen ontstaan waar hij aan verder wil werken. Kent: "Wanneer ik in Nederland ben ga ik ook wat dingen opnemen met Melvin Wevers en Bart de Kroon uit de band van Pien Feith en singer-songwriter Roy Santiago. Dat zal ik dan in Chicago verwerken in de jamsessies met mijn eigen band."
keeps turning the microwave on,
is that you little monkey,
where did you learn to do that,
please don't teach the new cat'
De teksten op het nieuwe album worden in enkele Amerikaanse recensies als heftig of zwaar aangemerkt. Vanuit een persoonlijk perspectief hoor je subtiele verwijzingen naar de Amerikaanse politiek, media en samenleving. Kent:"Ik schrijf over mijn omgeving, hoe het is om te leven in de VS op dit moment. Mijn teksten kunnen zwaar zijn, daar ben ik me van bewust. Ik schrijf geen 'la la la bubblegum songs' maar ik probeer er wel humor in te houden. Voor mij is muziek een manier om na te denken over bepaalde onderwerpen en dingen te verwerken. Ik kan die zaken vervolgens naast me neerleggen en goede dingen doen voor de mensen in mijn leven. Ik zwelg er niet in, maar ik vermijd het ook niet."