Rush - Snakes & Arrows Live

Bij het vorige concert van Rush in Ahoy in 2004 was het knap lastig om me door de massa te bewegen om een eindje naar voren te komen staan en de band van dichterbij te kunnen zien. Iedereen leek wel vooraan te willen staan. Afgelopen oktober was het een stuk eenvoudiger. Er waren deze keer twee concerten gepland en doordat die niet allebei uitverkocht waren kon ik bijna vooraan staan en me staan vergapen aan de vertoonde kunsten. Dat er twee avonden in Ahoy gepland waren was niet voor niets. De Canadezen hadden in al hun wijsheid besloten om juist in de galmbak die Ahoy toch doorgaans is opnamen te maken voor een live-cd/dvd. Misschien dat het geluid daarom eindelijk eens goed was bij een Ahoy-concert dat ik bijwoonde? Ook op Snakes & Arrows Live (hun achtste live-cd!), het resultaat van de opnamen in oktober is het geluid super. De band toonde met de studio-cd Snakes & Arrows al aan nog lang niet klaar te zijn om afgeschreven te worden, live deden ze er nog een schepje op. Enige probleem is natuurlijk altijd de setlist. Wat kies je niet en wat wel als band met zo'n enorm (goed) oeuvre? Toch is de balans tussen hun rock- en synthperiode in de 27 nummers en dik tweeëneenhalf uur durende cd's is prima, waarbij wel flink de nadruk gelegd wordt op Snakes & Arrows. Het kiezen van hoogtepunten uit die 27 tracks is lastig, maar ik krijg tijdens het beluisteren van achtereenvolgens "Subdivisions", "Natural Science" en "Witch Hunt" weer dezelfde rillingen als die avond in Ahoy. Ander hoogtepunt vond ik toch ook weer "De Slagwerker", de Nederlands getitelde drumsolo van Neil Peart die naadloos aansloot op "Malignant Narcissism", een van de drie instrumentale nummers die op Snakes & Arrows die overigens alle drie gespeeld werden. Ik kan dan ook niet wachten tot de dvd verschijnt eind dit jaar, om de solo waarin Peart met beelden uit de oude doos van Buddy Rich mee drumt. Dat zou het plaatje compleet maken.

Zeg er het uwe van...