The Busymen - Distort All Levels

Daar stond ze. "Who the fuck is Kelly Clarkson?", dacht ik. Dat de foto (op File Under) in de Amsterdamse Bierhal was gemaakt, moest wel betekenen dat ze erg bekend was. Van de Amerikaanse Idols, dus. Een programma waar ik ongelooflijk de schurft aan heb. Ik heb het niet op die vervelende nietszeggende commerciële mainstream shit. Maar als ik een kwalitatief goed fototoestel had gehad en bovendien in de buurt van Brisbane (Australië) had gewoond had ik teruggeslagen met een foto van "Boston" Bob Smith. Niet dat hij de Australische Idols ooit gewonnen heeft of ooit zal winnen, maar ik denk dat niemand weet wie hij is. Hij is de zanger van The Busymen, en een hele bijzondere. Hij kan namelijk niet mooizingen, zijn stem is het best te vergelijken met die van wijlen Kevin Coyne, maar dan een toonsoort lager en dan in de blender met die van Lux Interior (The Cramps). Smith is het boegbeeld van de band The Busymen. Na tien jaar spelen leveren zij voor het eerst een volledig album getiteld Distort All Levels. Er waren tot op heden -dat dan weer wel- twee singles waaronder "Evil Hearted Evie", een nummer dat ook op dit album terecht gekomen is. De energie en zweet druipt van Distort All Levels af: rock, blues, punk, glamrock, surf en zelfs sporadisch een dansbare beat. De band grossiert echter niet in sterke nummers en de zang vind ik ronduit irritant, vooral als Smith laag gaat. Hij lijkt dan wel een geestelijk gestoorde. Maar live zal het ongetwijfeld een beest van een band zijn. De moraal van het verhaal: ik ben toch niet zo underground als ik soms zelf denk. "Who the fuck is Ewie?", zou ik denken als ik The Busymen was en de middelvinger omhoog steken en dan gewoon nog tien jaar verder spelen daar down under.

Zeg er het uwe van...