Air France - On Trade Winds / No Way Down

Afgaande op het weer dat Gothenburg meestal teistert, zou je denken dat deze stad op muzikaal vlak alleen maar death metal en depressieve singer-songwriters voortbrengt. Nu zijn In Flames en At The Gates inderdaad grote namen in het eerste genre, terwijl Jens Lekman en Maia Hirasawa met hun akoestische ook een aardig toontje meespelen, maar ook vanuit de elektronicahoek mag de afvaardiging er zeker zijn. De meest recente exponent uit dat genre, speciaal gemaakt voor hen die The Knife te eigenzinnig en The Tough Alliance te poppy vinden, is het duo Air France. Aangezien het bij On Trade Winds (van vorig jaar) en No Way Down (van vorige maand) om EP'tjes gaat, in aanloop naar een ongetwijfeld op handen zijnde full-length plaat, neem ik ze gewoon allebei even mee. Zo ben ik dan ook wel weer.

Het fijne aan Air France is dat je het hele elektronische spectrum dat de afgelopen jaren uit Scandinavie is komen nederdalen, op twee schijfjes bij elkaar hebt. "June Evenings" is Royksopp op zijn best, "Never Content" doet denken aan "Pass It On" van The Knife, terwijl "Collapsing At Your Doorstep" niet zou misstaan op een Kleerup-plaat. Het meest opmerkelijke is misschien wel het ongelooflijke zomergevoel dat de songs van Air France overbrengen. Van tracks als Karibien en No Excuses is het moeilijk voor te stellen dat ze niet in Barceloneta of La Ribera, maar in pakweg Majorna of Hisingen in elkaar geflanst zijn. Accentverschilletjes tussen beide EP's zijn er wel. No Way Down is wat ingetogener en zet meer in op sfeeropbouw, terwijl On Trade Winds nog een echte dansplaat is met drie strandfeestplaten. Samen zijn ze wat mij betreft een perfecte soundtrack voor de zomer. En dat is hard nodig ook, aangezien het weer in Nederland dezer dagen nog beroerder is dan in Gothenburg. Gelukkig is er nog Air France, dat u in een wip naar betere oorden vliegt. Om maar met de sample uit "Collapsing On Your Doorstep" te spreken: 'It's all like a dream! - No, better!'

Zeg er het uwe van...