Alpha Galates - A Stimulus For Reason

Vorige week draaide ik nog weer eens Tool's 10,000 Days. Dat ik dit album weer uit de kast trok had een reden. Voordat ik op zou gaan schrijven dat iedereen die afgehaakt was bij dit album nu in kon haken bij Alpha Galates, moest ik wel even checken of ik nog steeds zo dacht over 10,000 Days. Het bleek te kloppen. Die plaat doet me nog steeds niets tot weinig, terwijl Tool en ik daarvoor toch wel een lange tijd meer dan plezierig met elkaar optrokken. Maar zoals ik hierboven al verklapte, ik heb een eindelijk een goed alternatief gevonden! En ze komen uit Canada. In eerste instantie opereerde Alpha Galates onder de naam The Hollow, maar na wat bezettingswisselingen veranderde oprichter, zanger én drummer Matthew Von Wagner de bandnaam tot die waaronder ze nu het debuut A Stimulus For A Reason uitbrengen. En dat is een verbluffend sterk album geworden, dat bol staat van de Tool-esque spanning. Tja, als die giganten weigeren om zelf een Tool-waardig album uit te brengen, dan kun je moeilijk anderen kwalijk nemen als ze dat wel doen. Het is bijna eng hoe veel Von Wagner van tijd tot tijd op Maynard lijkt. Gelukkig is zijn drumspel nog niet zo goed als dat van Danny Carey, dan zou het écht eng worden. Er zijn nog wel meer verschillen hoor. Zo zingen bijvoorbeeld alle vijf de bandleden (waaronder twee vrouwen) hun partijen mee, wat resulteert in fraaie koren. Daarnaast wordt er veel meer gebruik gemaakt van synths. Dat maakt uiteindelijk ook dat Alpha Galates afdoen als copy-cat te gemakkelijk is. Daar is A Stimulus For Reason veel en veel te goed voor.

De dames zijn overigens geen straf om naar te kijken ook :)

Een alternatief voor Tool? De muziek van Tool draait voor mij meer om experimentele ritmes, spanningsopbouw en dynamiek. Ik hoor bij deze lui eigenlijk vooral (nu-)metal achtige riffjes in de geijkte vierkwartsmaten, om van de prestaties van de ritmesectie maar niet te spreken, die eten de heren van Tool voor hun ontbijt (excuus, gebrek aan een betere uitdrukking hier). Inderdaad op de laatste Tool staan maar 3 of 4 echt goede nummers, maar om dit nou Tool-waardig te noemen? Nee meneer Nee!

U maakt een grapje zeker. Ik hoor die zogenaamde Tool-esque spanning vrijwel nergens terug.

Ik heb meestal wel respect voor je recensies en deel ook vaak genoeg je mening, maar hier zeg ik even keihard nee.

Zeg er het uwe van...