Blackmore's Night - Secret Voyage

"In het grote bos, vlak naast de grootste boom van het hele bos, stond een grote paddestoel met een rode hoed met witte stippen. Achter de paddestoel stond een bosje onkruid. Maar wie het onkruid opzij zou trekken, zou een heeeeel klein deurtje ontdekken. Achter dat deurtje woonde namelijk een kaboutertje. Een heel klein kaboutertje, dat 's avonds graag bij zijn huisje zat, als de mensen het te eng vonden worden in het donkere bos met zijn schaduwen en echoënde geluiden. Hij deed dan zijn muzikantenmaillot aan, zette een guitig petje met een veer op zijn hoofd en speelde naar hartelust op zijn luit. Uit het hele bos kwamen de dieren om te luisteren. Vossen, eekhoorns, kraaien, hazen, gebroederlijk luisterden ze naar het getokkel van het kaboutertje. Vaak was er ook een elfje bij, dat het vredige getokkel begeleidde met haar heldere stem. Het kaboutertje begon met een fraai instrumentaal stukje, waarbij een ander kaboutertje op een houten orgeltje speelde, zo nu en dan speelde het kaboutertje iets ouds, zoals zijn eigen liedje "Rainbow Eyes", of een liedje van de Grote Vetgekuifde Reus ("Can't help falling in love"), soms was het BZK (Band Zonder Kabouters)-hoempa van de ergste soort ("Toast For Tomorrow"). Sommige dieren merkten dat het kaboutertje weer best vaak speelde als heel vroeger, toen het kaboutertje nog The Leprechaun In Black werd genoemd. Maar alle dieren vielen na verloop van tijd in slaap van het getokkel, de renaissancehoempa en het knappe maar o zo saaie gezang van het elfje. Zo kon het gebeuren dat toen het kaboutertje klaar was met spelen het helemaal stil bleef in het bos. Afgezien van wat vredig gesnurk."
Kolere, wat heb ik een pesthekel aan sprookjes. Ome Storm, hoef ik nou nooit meer iets van Blackmore's Night te recenseren? Als 'ie Candice Night en die Modern Talking-programming eruit heeft gedonderd wil ik er weer iets van horen. Tot die tijd echt niet meer.

Hahahaha.. Treffend, en beeldend :)

Veeeel te negatief deze recensie. Als je er niet van houdt kun je op zijn minst met een beetje respect reageren. Zelfs als je niet van de muziek van Blackmore's Night houdt kun je niet volhouden dat het geen mooie muziek is. Ik heb bewondering voor het feit dat Ritchie Blackmore niet krampachtig vasthoudt aan oude successen maar lekker zijn eigen gang gaat. Daaaaar heb ik respect voor. Hij had net zo makkelijk op Purple en Rainbow kunnen blijven leunen. Alleen maar afkraken is zo makkelijk. Probeer eens realitisch en wat positiever te recenseren of houdt anders gewoon je mond!

Ja stel je voor dat een recensent eerlijk zou zijn als hij een album niets vind, daar moeten we natuurlijk niet aan denken..

Zoals gezegd vervalt Blackmore van tijd tot tijd in BZN-hoempa. Dat kan ik met de beste wil van de wereld geen goede muziek noemen. Commercieel verantwoord? Ja. Inventief, stijlvol of subtiel? Nou nee.

Alleen afkraken is inderdaad makkelijk. In dit geval is het bovendien verdiend.

Zeg er het uwe van...