De Drie Boeddha's / Spinvis & Vinkenoog

Eind jaren tachtig van de vorige eeuw hoorde ik voor het eerst de stem van Diana Ozon. Op de dubbelelpee Gramschap droeg ze enthousiast en muzikaal, begeleid door het getik van een rammelende spuitbus, een gedicht over graffiti voor. Gramschap was gevuld met punkpoëzie, kaal voorgedragen, maar soms ook begeleid door elementaire muziek: een krassende gitaar of een simpel ritme. Zo'n twintig jaar later leent Diana Ozon haar stem weer voor een muzikaal project. Deze keer samen met Bart FM Droog, lid van de Dichters uit Epibreren, voormalig stadsdichter van Groningen (tegenwoordig van Emmen) en al jaren bezig met poëzie. Op muziek van Wil Schmal (ex-Jammah Tammah) laten ze hun poëzie horen. Maatschappijkritische teksten ("Pastores Futuant", "Nieuws") worden afgewisseld met melodramatische gebeurtenissen ("De krantenjongen"), liefdesverklaringen ("Liefde") en prachtige familiegeschiedenissen ("Napoleon ontmoet de Droogs"). Hoewel het in essentie om voorgedragen gedichten gaat, levert de podiumervaring van de twee dichters en de felle gitaarlicks, de stompende trombone en elementaire ritmes (soms ska, soms Kift-achtige hoempapunk) een prachtig resultaat op. Podiumpoëzie, maar dan net een stapje verder.

Op de plaat Gramschap stond ook ene Simon S. Mussenoog, die een tirade afstak tegen "Burgersla". Deze satirische en boze punkpastiche op de naam van de eeuwig-lieve Simon Vinkenoog krijgt nu een mooie knipoog. Voormalig punkdrummer Spinvis eert de tachtig geworden dichter met de geluidscollage Ritmebox. Uitgevoerd als boek met cd en in een beperkte oplage uitgebracht. De gemiddelde dichtbundel in Nederland heeft een oplage van maximaal een paar honderd exemplaren. Ik vraag me af of Simon Vinkenoog de afgelopen jaren zelfs maar een paar honderd exemplaren van zijn boeken wist te verkopen. Dat zet de 'gelimiteerde oplage van 2000 exemplaren' in een iets ander perspectief. Maar daarmee wil ik niets afdoen aan de muzikale collage die Spinvis gemaakt heeft van teksten van Simon Vinkenoog (maar ook William Burroughs horen we voorbij komen, net als Adriaan van Dis). Vinkenoog is een dichter die je vooral moet horen en het liefst moet je ook zijn fladderende figuur op je netvlies hebben. Daarmee past hij perfect in de traditie van podiumdichters waar ook De Drie Boeddha's uit voort komen. Als literair document en cadeau voor de oude dichter is het zeer geslaagd, maar zoek er vooral niet de kenmerkende Spinvis-liedjes. Mocht je overigens achter het net vissen, dan kun je op de site van Excelsior zeven nummers downloaden: de Ritmebox EP.

De eeuwig-lieve is ons vandaag ontvallen. Rust zacht.

Zeg er het uwe van...