Dimmu Borgir

Fields of Rock
Dat de planning in de knel was gekomen bleek al bij aankomst in het Patronaat, want voor een interview voorafgaand aan het optreden was ineens geen tijd meer. Halfnaakte mannen wandelden al door de gangen, heren druk in de weer met schmink en sponsjes. 'Ikzelf ben altijd met een kwartier klaar hoor. Maar anderen beginnen een uur van tevoren al met omkleden. Het hangt een beetje van de persoonlijke rituelen af. En ik doe het nu al zo'n vijftien jaar, dus dan word je er wel handiger in, haha!'

Aanvankelijk zou Dimmu Borgir optreden op het Fields of Rock-festival. Spijtig genoeg werd dat festival geannuleerd, maar Silenoz is blij toch nog in Nederland te kunnen spelen. 'Toen dat geannuleerd werd baalden we wel. Het was Nederland, weet je! We hebben hier een grote fanschare, dus we vinden het belangrijk om hier te spelen. Het is dan ook geweldig dat we het met een clubshow op dezelfde dag konden compenseren.'

Dimmu Borgir opent veel deuren, in de zin dat black metal blijkbaar ook goed geproduceerde, beluisterbare muziek kan zijn. 'We zweren niet bij black metal', legt Silenoz uit. 'We volgen ook niet de black metal handboeken, zoals andere bands. Maar we zijn wel eerlijk, we staan voor wat we doen. Alleen hebben we ons nooit zo vastgepind op het idee dat we black metal moeten zijn. Bands die dat het hardst roepen, hebben het meeste te verbergen. Maar wij zijn in ieder geval niet fake.'

In Sorte Diaboli
De band heeft zich de afgelopen jaren duidelijk ontwikkeld tot een band met een toegankelijker geluid. Met name de nummers van het meest recente album, In Sorte Diaboli, slaan goed aan tijdens de show. Silenoz was verantwoordelijk voor de teksten van dat album, wat uiteindelijk een conceptalbum werd. 'We wilden weer eens iets anders doen, om niet te vervallen in een standaard patroon van teksten schrijven.'

Het verhaalt over een jonge geestelijke in de Middeleeuwen, die zich stoort aan de misstanden binnen de kerk en zich langzaam naar het satanisme bekeert. 'Zie het maar als het vernieuwen van je garderobe. Je ontdoet je van alle vieze, onzinnige kleding en trekt je zwarte pak aan. En het past.'

Over de misstanden binnen de clerus tijdens de Middeleeuwen zijn boekenkasten vol geschreven. Het lijkt een onmogelijke opgave om daar dan nog een originele draai aan te geven. Maar daar stoort Silenoz zich niet aan. 'Voor ons was het nieuw. Ik heb me er verder ook niet in verdiept of iets dergelijks, geen boeken gelezen. Natuurlijk is het moeilijk om iets origineels te maken, maar als je jezelf vooraf restricties oplegt, kun je er beter gelijk mee ophouden. Je moet het gewoon doen zoals jij het wilt doen en volgens mij is het wel goed op zijn plaats gevallen.'

'Het is ook een erg persoonlijk verhaal. Het slaat terug op toen ik nog een kind was, de symboliek van het verhaal en de teksten. Daar kwam ik trouwens pas later achter, toen ik een tijdje met de teksten bezig was en het terug begon te lezen. Toen bleek het ineens persoonlijker te zijn dan ik dacht.' In welk opzicht, laat de gitarist niet los. 'Nee, het is persoonlijk genoeg om dat voor mezelf te houden.'

Onstabiele bezetting
Door de jaren heen heeft Dimmu Borgir heel wat bandleden versleten, met name de drummers kwamen en gingen. 'Los van dat, is de rest band al acht jaar hetzelfde, hoor. Dat is een nieuw record voor ons, haha! Maar wat drummers betreft rust er inderdaad een vloek op de band. Anderzijds hebben we daardoor ook het geluk gehad om met veel goede drummers te mogen samenwerken, dat is natuurlijk de andere kant van het verhaal.'

Ook de nieuwe drummer, Hellhammer, blijkt geen nieuwe drummer. 'Hij komt niet vast bij de band. Althans, dat is momenteel niet de intentie. In het verleden namen we erg snel drummers aan en dan bleek vaak even snel weer dat de samenwerking niet goed verliep. Nu proberen we rustig over onze keuze na te denken, in de hoop dat onze volgende drummer eens wat langer blijft. En Hellhammer vult ondertussen het gat als sessiedrummer.'

Verjaardagspartijtje
Opgericht in 1993, zou 2008 een mooi jaar zijn voor een verjaardagspartijtje. Niet alle bands halen de vijftien jaar, dus dat mag gevierd worden. 'Dat wilden we ook al doen toen we tien jaar bestonden, maar dat is niet van de grond gekomen. Dus ik denk eigenlijk dat het dit jaar ook wel weer niet zal lukken, haha! Misschien over vijf jaar.'

Met subtiele, omzichtige vragen hoef je bij de heren ook niet aan te komen. 'We zijn gewoon te lui', vertelt Silenoz zonder enig schaamtegevoel. 'Serieus. Met deze band kun je gewoon niets plannen. Maar dat is ook onderdeel van het concept natuurlijk.'

Luid gejuich gaat plotseling op vanuit de kleedkamer naast ons, waardoor we weer even worden herinnerd aan het feit dat er ondertussen een voetbalwedstrijd aan de gang is. Twee opties: of Nederland heeft gescoord, of de hele crew is voor Rusland. 'Or is it a mass orgasm?'

Enfin, luiheid dus. 'Als we te ver vooruit plannen, snijden we alleen onszelf maar in de vingers. Dus we hebben geleerd alles stapje voor stapje te doen. We zijn eigenlijk totaal geen functionele band. Maar anderzijds kunnen we als groep wel weer samenwerken. En dat hoor je denk ik terug in de muziek, die chaos.'

Nederland redde het uiteindelijk niet en werd door de Russen uit het E.K. geschopt. Dimmu Borgir daarentegen scoorde wel deze avond. De meeste mensen verlieten de zaal met een nat bezweet lichaam. En voor wie dat nog een over wil doen brengt de band in oktober een dvd uit. 'Het behind the scenes materiaal zal wel weer voor wat gefronste wenkbrauwen zorgen. Hoewel, wij zijn natuurlijk ook geen 19 meer... En het meest expliciete materiaal hebben we eruit gelaten, dat is de directors cut, haha!'