G. Love & Special Sauce - Superhero Brother

Omdat iedereen die meewerkt aan File Under hier voor zijn lol zit en het allemaal liefdewerk-oud-papier is, vraag ik geregeld aan een van de schrijvertjes of hij het ziet zitten om de een of andere plaat te bespreken. Zo niet, nou, dan is er ook geen man overboord en speel ik de cd door aan een ander of dan doe ik 'em zelf. Daardoor zat ik dus met de nieuwe G. Love opgescheept. Prikkie zijn letterlijke woorden zal ik u besparen, maar na Lemonade, het teleurstellende debuut van G.Love op Brushfire Records, had hij wel even de buik vol van de muziek van Garett Dutton, zoals G.Love eigenlijk heet. Geen punt natuurlijk, dan neem ik 'em wel mee in mijn wekelijkse luistersessies. En na die sessies kan ik niet anders concluderen dan dat Prikkie iets te snel G. Love afwimpelde. Op Superhero Brother herpakt G.Love zich namelijk met verve. Misschien komt het wel doordat er deze keer geen plek is ingeruimd voor beroemde gasten. Van mij hoeft dat ook niet, dat G.Love zij-aan-zij staat met Donavon Frankenreiter, Ben Harper en (zijn labelbaas) Jack Johnson. Dat vond ik op Lemonade zelf ook helemaal geen meerwaarde. Op Superhero Brother komen nog wel wat gastmuzikanten aanwaaien, maar dat is vooral functioneel. Zo wordt "City Livin'" ondersteund door flink wat koperwerk. De basis is echter altijd G.Love en zijn trio en die dan lekker samen blues, soul, funk en een snufje hiphop (om het af te maken) in de pot roeren. Het resultaat is dan wel redelijk voorspelbaar op dit tiende G. Love-album, maar het is wel degelijk weer zeer genietbaar.

Zeg er het uwe van...