Jesse Malin - On Your Sleeve

Toen uw recensent nog een klein Spookrijdertje was, keek ik op zaterdagavond altijd naar Herexamen met Inge Diepman. (Trouwens Inge, als je dit leest: laat even weten hoe het met je gaat!) Herexamen begon altijd met zo'n heel leuk liedje, zo van 'Don't know much about history'. Ik had er geen weet van, maar naar later bleek was dat mijn eerste kennismaking met Sam Cooke. Jesse Malin zegt in het boekje bij On Your Sleeve dat zijn gevoel bij "Wonderful World" afkomstig is uit de film Animal House met John Belushi. Malin moet wel een gruwelijke hekel aan die film hebben, want hij verkloot het nummer op vakkundige wijze en maakt er een zeikplaat van. Het is exemplarisch voor wat er mis is met On Your Sleeve. Laat ik voorop stellen: ik ben over het algemeen geen liefhebber van covers, al zijn er een aantal uitzonderingen. Anna Ternheim's Engelstalige versie van "Shoreline" vind ik bijvoorbeeld mooier dan het origineel van Broder Daniel, terwijl ik ondanks veel protest door de jaren heen standvastig blijf volhouden dat ik "Sympathy For The Devil" in de versie van Guns 'n Roses een stuk straffer vind. Maar over het algemeen zeg ik: steek je energie in het schrijven van eigen nummers. Dat is iets wat Jesse Malin prima kan, dus het is me werkelijk een raadsel waarom hij het, na het prima ontvangen Glitter In The Gutter, nodig heeft gevonden een plaat op te nemen met zoveel gezapige covers. Zo komt Stones-adaptatie "Sway" echt niet uit de verf, terwijl Jim Croce's "Operator" ook maar een lijzig liedje wordt in de uitvoering van Malin. De versies van "Me And Julio Down By The Schoolyard", "Walk On The Wild Side" en "I Hope I Don't Fall In Love with You" zijn weliswaar wel goed te genieten, maar dat zijn an sich ook al zulke uitstekende songs, dat daaraan weinig valt te verneuken. Het leukste bij On Your Sleeve is eigenlijk het eerdergenoemde boekje, waarin Malin zijn keuze voor de songs toelicht. Je leert een hoop nieuws over de man, terwijl hij een aantal rake observaties neerpent ('Over the years I've had my share of faded phone numbers on matchbooks and bar napkins. You know, the analog Palm Pilot Blackberry.'). Malin is een onvervalste romanticus, die het liefst in de jaren '60 was opgegroeid. Dat is ook allemaal prima, maar laat hij daar dan wel zijn eigen nummers over schrijven.

Zeg er het uwe van...