Russian Circles - Station

Ik vind het wel grappig dat ik, ondanks het feit dat ik post-rock eigenlijk doodverklaard had, steeds weer voor de bijl ga. Nu is het weer voor Russian Circles. Die komen niet vanachter het vroegere IJzeren Gordijn vandaan, maar 'gewoon' uit Chicago. Dat ik voor de bijl ga komt doordat dit drietal vooral níet stinkend hun best doet om als de volgende Explosions In The Sky-epigoon bestempeld te worden. Ze halen hun invloeden veel meer uit hun eigen stad. Daar komen namelijk ook de machtige post-metal-mannen van Pelican vandaan en dat ademt door in de tracks op Station. Maar ook aan Isis doet Russian Circles - ookal is hun muziek geheel instrumentaal - van tijd tot tijd denken. Op het eerste gehoor lijkt de diversiteit in het songmateriaal misschien niet zo groot, de variatie is er zeker wel. Het zijn juist die sluimerende verschillen en overgangen die Station boeiend maken. Na een ingetogen opening met fraai gitaarwerk van Mike Sullivan gaat het bijvoorbeeld langzaam over naar "Harper Lewis" dat uiteindelijk door de knorrende bas van ex-These Arms Are Snakes en het venijnige gitaarwerk als je over je schouder terug kijkt, er heel anders bij ligt dan je onderweg vermoedde. Maar ook in verfijnde details is Station interessant. Bijvoorbeeld als de dubbele bas van inhuurkracht en stadsgenoot Morgan Henderson (van Blood Brothers-faam) binnen komt rollen in het slotnummer "Xavi". Een weldadig moment.

Zeg er het uwe van...