The Grand Opening - Beyond The Brightness

Beyond The Brightness is grotendeels het kindje van John Roger Olsson, een Zweedse singer/songwriter, die wel weet hoe je een liedje in elkaar steekt. Fijne harmonieën, jazzy wendingen. Zo vermengt het beste nummer "Secrets Revealed" een droge ritmesectie met scherpe gitaren en warme toetsen, op een manier die je ook vaak bij Karate terughoort. De andere acht liedjes zijn al even stemmig en onnadrukkelijk. Heel toepasselijk werden ze opgenomen in een bioscoopzaal. Het droevige "On The Losing End" had tijdens het moment kunnen klinken waar in Eternal Sunshine of The Spotless Mind kinderen "Row, Row, Row Your Boat" zingen. Olsson heeft -verrassend- een zachte, vriendelijke stem, die over de gehele linie, maar nergens voor de volle honderd procent, aan Ben Gibbard van Death Cab For Cutie doet denken. Het geluid is heel erg Plans, maar het niveau van de liedjes en het toch wat suffe gevoel dat ze uitstralen is beter te vergelijken met de solo-plaat die Chris Walla onlangs liet verschijnen. Daarbij past een vergelijkbaar slotnummer. "Trapdoor" is Olssons' "It's Unsustainable", met zachtjes post-rockende gitaren en een klagerig gezongen depri-tekst waar ik even geen zin in had. "You told me that I, I am nothing." Dit is typisch zo'n album dat je onmogelijk kunt haten, maar dat tegelijkertijd niet meer dan een blanco gevoel oproept.

Zeg er het uwe van...