The Undeclinables - s/t

De nieuwe cd van The Undeclinables is niet zo heel erg positief ontvangen. En dat is nog een understatement. Uitgebluste band, zo was de heersende opvatting. Misschien is dat de reden dat ie daarom bij mij geen prioriteit had, dat ik de titelloze plaat nu pas bespreek. Ik had eigenlijk niet zo veel zin om de uiterst sympathieke band uit Den Bosch ook nog eens af te kraken. Liever prijs ik hun platen zoals Their Greatest Adventure en One For The Money nog eens aan. Geweldige platen, maar ja die zijn al weer uit de jaren negentig toen de band nog Undeclinable Ambuscade heette. Op Sound City Burning uit 2001 ging de band door het leven als Undeclinable, zeven jaar later is er een nieuwe naam, een nieuwe plaat en...een nieuwe zanger. Aan Erik van Haaren van One In A Million de moeilijke taak om Jasper Vergeer te vergeten. Eerlijk is eerlijk, dat lukt het maar half. En toch... toch is deze plaat niet zo slecht als sommige van mijn collega's u willen laten geloven. Zeker nu ik het naamloze album een tijd in m'n bezit heb en de nummers dus wat vaker heb beluisterd: "Cross The Line" is een regelrechte hit, "Leads To More" ook een heerlijke punkrockknaller. De band schuift op deze plaat wat meer op richting hardcore punk, een keuze die mede gemaakt lijkt omdat de stem van Van Haaren zich daar beter voor leent. Mindere momenten zijn er ook ("Teenage Tears" en "Overrated" mag u rustig overslaan), maar The Undeclinables zijn nog altijd een band om trots op te zijn.

Zeg er het uwe van...