The Young Republic - 12 Tales From Winter City
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, The Young Republic is braaf. En braaf past niet bij mij, braaf wekt een skip-reactie op bij mij. Maar skippen mag niet, als je een recensie moet schrijven. De skipdrang onderdrukkend doen ze me geregeld denken aan de Guillemots, een minder brave band. Maar ze missen de piano's, blazers, zangkoren en de dwarrelende zang van Fyfe Dangerfield. 12 Tales From Winter City haalt het theatrale van de Guillemots niet, al proberen ze het af en toe wel, maar mij raken ze niet. Een kale uitvoering van de Guillemots dus, volgens mij kun je The Young Republic zo het beste omschrijven. Soms doet het een beetje country-achtig aan door het gebruik van violen. Het is niet mijn ding, dat was al snel duidelijk, ik moet me er echt toe zetten om te blijven luisteren, veel te braaf allemaal. En braaf, daar koop je niks voor. Als ik braaf was, zou ik naar Trijntje Oosterhuis luisteren, in een Spacewagon rijden en zou ik me afvragen waarom de boer waar ik dagelijks langs rijd vandaag zijn koeien binnen heeft gehouden. Zo braaf klinkt deze muziek. En wat hoor ik daar? Een blokfluit? Dat is toch echt het toppunt van braafheid. Next!
File: The Young Republic - 12 Tales From Winter City
File Under: Braaf met violen
File Audio: [ MySpace]