Noorderslag 2012 - Napret
Met de magen goed gevuld door de fenomenale hamburgers van het Australische eetcafé Pacific stappen we klokslag acht uur de Oosterpoort binnen. In de Foyer staat Gerhardt Heusinkveld al te spelen met zijn oerdegelijke band. Prima optreden, maar wel een beetje braafjes. Een enkele keer zoekt Gerhardt het experiment, maar dat is eigenlijk te weinig om te blijven hangen. Daarom maar snel doorlopen naar de Kleine Zaal, waar MTV-held Ray Cokes zelf geselecteerde Nederlandse bands zal interviewen en laten spelen. Hij is leuk, gevat en neemt vooral zichzelf absoluut niet serieus. De heren van Rats on Rafts zitten keurig op de bank te wachten tot ze twee nummers mogen spelen en ze doen dat fantastisch. Een heerlijke gejaagde sound die fantastisch klinkt in de grote zaal. Het interview met de band levert weinig nieuwe informatie op, behalve dan dat Rotterdam blijkbaar de greatest city in the world is. Yeah right. De volgende band die door Cokes wordt aangekondigd is het Friese Pioneers of Love. Opnieuw een mooi helder geluid maar muzikaal maakt de band niet dezelfde indruk als Rats on Rafts.
Eurosonic Vrijdag - Napret
Er is geen betere plek om de Eurosonic-vrijdag te starten dan bij de Coffee Company. We zijn net op tijd om het Noorse Philco Fiction een enigszins onwennige set te zien spelen. Dit is duidelijk geen band voor op klaarlichte dag. Even later in een stampvolle Plato spelen de Britse bleekneusjes van Veronica Falls wel een bijzonder leuke set. Nog nooit eerder meegemaakt dat het publiek de band een toegift geeft. Terwijl de bandleden de spullen alweer aan het inpakken zijn, komt er vanuit de Plato spontaan nog even een flink applaus opzetten.
Eurosonic Donderdag - Napret
Pleuropsonic. Zo staat het festival bekend bij de locals in Groningen, die vier dagen lang hun stad ingenomen zien worden door honderden voornamelijk mannen met beginnende baarden en moeilijke brillen, op zoek naar the next big thing. Ook wij zijn weer van de partij, inclusief moeilijke bril en stoppels.
In de Schouwburg wordt de vrijdagavond afgetrapt door een bijzonder stelletje Belgen: Amatorski. Zangeres Inne Eysermans ziet er uit als een jongetje, waarbij haar vormloze pinguintrui niet bepaald helpt. Gelukkig heeft ze een stem en een aandoenlijke schuchterheid die veel goedmaakt. De muziek van Amatorski valt ergens tussen Sigur Ros en The XX en maakt grote indruk. Eysermans moet nog wel even aan haar topografie werken. Nadat ze vertelt dat de band uit het land komt van 'the government' en 'the fries' zegt ze blij te zijn in 'Friesland' te kunnen spelen. Het grapje wordt zo verlegen en schutterig gebracht dat het de meeste toeschouwers niet eens opvalt.
Eurosonic 2012 Napret - Woensdag
Ik vond het vorig jaar best een goed plan dat er een extra dagje aan Eurosonic geplakt werd. Een dag waarop bandjes optreden die op de donderdag, vrijdag (en misschien zelfs wel zaterdag) nogmaals zullen spelen. Zo kun je als toeschouwer er mooi voor zorgen dat je een gedeelte van de knelpunten die er immers altijd zijn in het stampvolle schema van Eurosonic wegpoetst. Vorig jaar maakten nog niet veel mensen gebruik van deze optie. Dit jaar waren er meerdere mensen zo slim om al op woensdag een rondje te maken lang Grand Theatre, De Spieghel en Vera. Dus ook deze woensdag waren er al de gehate, maar voor Eurosonic kenmerkende rijen. Om er vast lekker in te komen voor de donderdag en de vrijdag zeg maar.
Bij de bandjesafhaalplek is het nog lekker rustig en omdat we de auto in de grootste eenlaagse parkeerplaats van Nederland geparkeerd hebben die recht onder het Boterdiep ligt staan we binnen een vloek en een zucht op de Grote Markt. Dat moet ook, want daar begint bij het sympathieke Belgische combo Intergalactic Lovers onze 2012-route van Eurosonic.
Lees verder..Explore The North 2011
Het laatste weekend van november stond in het teken van het ontdekken van het Noorden, op het nieuwe festival Explore The North in Leeuwarden. Van Friesland en Groningen tot Noorwegen en Noord-Amerika: muzikanten en dichters uit deze regionen stonden op de planken. Op vrijdag begon het festival met een symposium met dichter Remco Ekkers en schrijver Atte Jongstra, die in Tresoar over hun ervaringen met het ontdekken van het Noorden vertelden.
'Exploring The North, weet waaraan u begint!' was het devies van Jongstra, na zijn verhaal over zijn avonturen met Zweedse reuzinnen. We waren gewaarschuwd voor de krachten van het Noorden. Op het festival hielden de Noordse krachten het naast literatuur echter bij mooie muziek met veelal een melancholische ondertoon, precies zoals Teitur tijdens zijn korte set nog verwoordde in zijn eigen taal (hij komt van de Faeröer-eilanden) en in het Engels.
Lees verder..Le Guess Who 2011: Zondag napret
De zondag besteed ik in dB's, waar de laatste festivaldag in het teken staat van punk, rock, bier, garage en noise.
Om te beginnen met de noise: het Britse Part Chimp opent de middag en doet dat zo verschroeiend hard dat het bloed uit de oren spat. Drie kwartier gierende noiserock van de bovenste plank waarbij de geluidsman een hele eenvoudige klus heeft: alle knoppen op tien. Dat daardoor de drums en de zang vrijwel wegvallen in het gitaargeweld doet niets af aan het feit dat Part Chimp een prima, afwisselende set speelt met uitstekende, stuwende songs als "Trad" van hun laatste album Thriller. Waarbij ook de verwarmingsbuizen aan het plafond het moeten ontgelden.
Lees verder..Le Guess Who 2011: Zaterdag napret
'We are Swearing At Motorists and you need us in your lives', bluft zanger/gitarist Dave Doughman in Tivoli De Helling. Het is nog vroeg op de avond en de halfvolle zaal grinnikt schuchter. Waarna hij weer een onnavolgbare hilarische anekdote begint te vertellen over Scandinaviërs en Twitter.
Le Guess Who 2011: Donderdag napret
Na vijf jaar is Le Guess Who? niet meer weg te denken uit het jaarlijkse aanbod van festivals (hoewel bedreigingen bestaan). Sterker nog, het menu dat ons elk jaar wordt voorgeschoteld lijkt steeds veelzijdiger en rijker te worden. Perfect voor de muzikale veelvraat. Stevige, voedzame maaltijden worden afgewisseld met lichte hapjes uit exotische keukens. Een uitgebreid buffet van oude en nieuwe muziek waar je van kunt snoepen zonder overvoerd te raken. Het is onmogelijk om alles te proeven op de acht locaties in de Utrechtse binnenstad en ook al kun je met de fiets vrij snel heen en weer, het dwingt de bezoeker tot het maken van onmogelijke keuzes en hier en daar een wilde gok.
Crossing Border: Napret
Crossing Border kwam dit jaar weer met een eclectisch muziekaanbod. De vrijdag stond in het teken van grote namen als dEUS, Gavin Friday en St. Vincent, terwijl zaterdag meer een ontdekkingstocht ging worden. Ik prefereer het tweede: minder druk en daardoor geen angst regelmatig aan te sluiten bij een lange rij. Vorig jaar - terwijl The National optrad in de Buchanan - stond er een jongen achter me die overwoog ter plekke in zijn lege bierbekertje te urineren. Ik keek om en schudde mijn hoofd: daar komt niets van in, jongeman. Gelukkig is het qua programmering ditmaal wat eerlijker verdeeld: de kans dat een band van het niveau The Walkmen voor slechts tien man speelt acht ik klein. Maar de dilemma’s worden nu des te groter. dEUS, St. Vincent, Josh T. Pearson of Gavin Friday? De pijnlijke keuze tussen deze vier heldenbands viel uiteindelijk op St. Vincent.
Lees verder..Crossing Border - Voorpret
Keuzes, keuzes, keuzes. Het grote probleem bij festivals. Ok, een luxeprobleem, maar toch, een probleem. Helemaal bij Crossing Border, het leukste festival van Den Haag waar muziek en literatuur elkaar ontmoeten. Nog meer om uit te kiezen dus. We leiden u even door het muzikale programma.
Iceland Airwaves 2011 - Zondag en Napret
Zondag, rustdag en tevens laatste Airwaves-dag is aangebroken. Ik zit in boekhandel Eymundsson te genieten van de werkelijk verbluffende cappuccino en een overheerlijke kokoskoek. Plannen worden bedacht, overwogen, en afgekeurd. Zondag is de twijfeldag van dit o zo fijne festival: ga ik door, ga ik niet door, ga ik überhaupt slapen? Vorige keer viel de keuze op doorgaan. Resultaat: slechts een uurtje de ogen dicht, een lange wandeling in de vrieskou en opperste gaarheid. Dit keer beloof ik mezelf het anders te doen, maar dat betekent bandjes missen. Pijnlijke keuzes!
Uiteindelijk wordt het kiezen voor me beslecht in de vorm van een uitermate dodelijk (maar extreem lekker) stukje cheesecake na het afsluitende gezamenlijke avondmaal, om te vieren dat de festivalgangers die met mij hier zijn (en ikzelf natuurlijk) het weer overleefd hebben, en het ook nog eens erg gezellig hebben gehad. Hierna is het koffie doen in een klein maar supergezellig koffiehuisje genaamd Babalú op de weg naar de Hallgrímskirkja.
Lees verder..Iceland Airwaves 2011 - Zaterdag
Allrighty then. Dankzij de rustdag (in de ruimste zin van het woord) gisteren ben ik na vijf uur slaap wakker om de rest van het vrijdag stukje er uit te wringen. Dat lijkt te gaan. Vervolgens op naar het fantastische Happ om iets met vitamines en belangrijke bouwstoffen naar binnen te drukken. Voornamelijk de juice-mixers van Happ houden me in leven hier. Dat, koffie, bier, en Airwaves natuurlijk!
Ondertussen is dit gewoonte, en gewoonte zegt: na Happ, koffie doen in de Te og Kaffi in boekhandel Eymundsson (ik rate deze cappuccino 8.5/10). Waarmee gelijk een off-venue euh...venue gedekt is. Hier Lay Low en vervolgens het verbluffende Mógil. Laatstgenoemde is, op zijn zachtst gezegd, klassieke audioterreur. Basklarinet, viola, geweldig gitaarspel en enorme stem, samengesmolten in een duister doch helder mengsel. De band verontschuldigt zich nog: wij zijn een beetje verwaaid, want we hebben buiten opgetreden vlak hiervoor in Þingvellir [Nationaal Park en UNESCO werelderfgoedlocatie -red.] maar de luisteraar merkt niets van dat al. Toch, gaarheid dicteert dat ik het hier wel even heb gezien. Die rustdag he. Even terug naar het appartement voor een meditatiemoment.
Lees verder..Iceland Airwaves 2011 - Vrijdag
Vandaag is een rustdag. Maar begrijp me niet verkeerd: hoewel ik bewust weinig bandjes beschreven heb, betekent dat allerminst een gebrek aan geprikkeldheid! Tijdens Iceland Airwaves zijn er vele, vele, vele optredens. De indrukken die je opdoet terwijl je alleen al hier róndloopt zijn even talrijk, zo niet nog tallozer dan het eerdere aantal. Wat je hier moet doen als journalist is omzichtig te werk gaan. Wat je moet doen als bezoeker is compleet uit je dak gaan! Vandaag dus een rustdag: onthou het, want ik kom er zo op terug.
Na mezelf uit bed gewrongen te hebben om tien over twaalf (uren slaap: 7, wel netjes) maak ik een planning. Vervolgens plegen we kort beraad. Daarna verdwijnt de planning. Wat willen we vandaag absoluut niet missen? Uiteindelijk is tUnE-yArDs de enige die overblijft. Dus. Chillen tot half twaalf. Nice! Op naar een vitaminerijk ontbijt (lamshamburger met sla, sinaasappel-gembersap) en ongeveer veertien koffietjes. Nu zijn de beste koffietjes die ik deze Airwaves heb kunnen bemachtigen te halen in boekhandel Eymundsson. Dat is net iets verderop en tevens off-venue locatie! Nice! Hier, terwijl we hard bezig zijn aan de rustdag, vinden we Útidúr (uitspraak: ooh! - detour). Ze zijn met velen, zowel versterkt als niet, blazers, gitaren, een elektrische viool en z'n onversterkte zus. Het is nokjevol op de bovenste etage van de venue (voornamelijk door de volgende artiest) maar het plezier en het leuke stijlenmengsel waarmee Útidúr jongleert is geweldig, en zelfs een peuter danst mee veilig bij mama op schoot tussen de opeengepakte lachende mensen.
Lees verder..Iceland Airwaves 2011 - Donderdag
Wederom begint de dag in KEX, hostel extraordinaire. Mammút gaat spelen. Deze piepjonge dames en heren (allemaal nog geen 20 jaar) hebben een allerminst jonge sound. Volwassen goed klinkende pop. Denk Björk, maar dan zonder gekte, gemixt met een vleugje post-rock. De tracks van Mammút zijn strakke, goed doordachte objecten, geserveerd op een compromisloos ritmebedje. Relaxte band, leuke mensen. Ik weet precies hoe ze eruit zien.
Hoewel ik ze niet zie, want ik zit in de KEX-eetzaal aan een tafel met een glas darjeeling-thee cool te zijn (ik faal) en te kletsen met een meisje uit Seattle en een jongen uit Utrecht. Daarbij kijk ik half geboeid en half misselijk naar een andere jongen en diens vriendin die samen een tweeliterpul bier leeg drinken. Gevoelsmatig is het pas half elf 's ochtends, de werkelijke tijd is drie uur in de middag. De twee dames van Raketa Project komen voorbijlopen, minzaam kijkend. De Airwaves-dag is in volle hevigheid losgebarsten.
Lees verder..Iceland Airwaves 2011 - Woensdag
Het is kwart voor drie 's middags. Het is bewolkt, koud, en het regent. Ik ben gehaast en loop naar een optreden. Ik ben in Reykjavik, en mijn begin van Iceland Airwaves 2011 trapt zo af. Ik loop op dit moment naar KEX, een 'sociaal experiment' annex jeugdherberg (kex, het IJslands woord voor koekje - het gebouw is een oude koekfabriek - ziehier IJsland in een notendop). Airwaves, het festival met coolheidsfactor 11 in een van-1-tot-5-schaal. Jammer dat je niet hier bent dude, echt.
Incubate 2011: Napret
Het Incubate-festival creëert elk jaar een culturele melting pot van muziek, film en beeldende kunst. Obscure performance-artiesten en hippe indiebandjes gaan hand in hand met specifiekere underground-genres als metal en hardcore. Incubate is de festivalvariant van een tapas-restaurant: een cultiverende ontdekkingstocht waar zelfs de kenners gegarandeerd een keer bevreemd raken. Ook dit jaar wordt er een aantal spraakmakende projecten georganiseerd.
Zoals Play Me, I’m Yours, bijvoorbeeld, waar een honderdtal piano’s verspreid stonden binnen de gemeente Tilburg. In Cul de Sac liep ik Peter Meeuwsen (artistiek leider van Incubate) tegen het lijf. Hij vertelde enthousiast hoe Play Me, I’m Yours voorbijgangers stimuleert zelf evenementen rondom de piano’s heen te bedenken: in een bijzonder geval kwam er zelfs een hele fanfare langs om mee te spelen. Doordat iedereen in het openbaar kan musiceren, clusteren er vanzelf verschillende initiatiefjes in en rondom de binnenstad. Naast Play Me I’m Yours is er het Glocal-project: dit jaar mocht Peter Broderick 10 dagen meedraaien op Boerderij ‘t Schop. Zijn belevingen en bevindingen kun je uitgebreid nalezen in het interview dat hij destijds met File Under had. De DIY-conference is tevens dit jaar een belangrijke steunpilaar voor Incubate, met high profile-gasten als punkheld Steve Ignorant, popjournalist Michael Azerrad en producer Bill Drummond.
Lees verder..Appelpop 2011: Achteraf
Eigenlijk is het een gouden vondst om Appelpop op de Waalkade in Tiel te houden waar ook het voetveer aanlegt. Want aan de overkant kun je de auto/fiets/brommer parkeren en voor een paar euro sta je zo op het festivalterrein. Werd ik vorig jaar al getipt over deze mogelijkheid, dit jaar besloot ik dus om er gebruik van te maken. Op vrijdagavond was ik zo al ruim op tijd aanwezig om Handsome Poets het festival te zien openen. Ze zien eruit als brave jongemannen en zo is ook hun podiumpresentatie. Niet al te spannend en die paar 3FM-hitjes doen het ook niet voor me. De mix tussen jaren tachtig-synths en gitaarpop is niet aan mij besteed, ook niet als "Dance The War Is Over" ingezet wordt. Niet echt speciaal voor wie de jaren tachtig bewust heeft meegemaakt.
Wie ook niet heel veel indruk maakt, is Tim Knol met zijn band. De muziek is echt prachtig en die overtuigt wel degelijk, maar qua podiumpresentatie heeft een zak aardappelen meer uitstraling dan Tim. Mag hij nog zo 'vet' zijn; als je later ook nog hoort dat ze later op de avond met wat bandleden van Go Back To The Zoo het festivalterrein zijn afgezet wegens het slopen van de kleedkamer, dan vraag je je af waar de rock en roll op het podium dan is. Het mag spannender.
Lees verder..Appelpop 2011: Vooraf
“Ik had nog zo gezegd: geen bommetje!”. Je kent vast de reclame van Peer Mascini wel en dat was precies hoe ik me voelde toen ik halverwege de zomer het programma zag van Appelpop editie 2011. Want ondanks mijn smeekbede van vorig jaar, staat toch wéér Kane geprogrammeerd. Het was natuurlijk ook de goden verzoeken. Gelukkig zijn er nog genoeg andere leuke bandjes te zien op de Waalkade.
Into The Great Wide Open: Napret
Op de boot naar Vlieland zag ik de bandleden van Bantuu Continua Uhuru Consciousness (BCUC) al verlangend op tafels en stoelen op het bovendek trommelen. Luidkeels scandeert de zanger ´Ja! Ja! Ja! Ja!´, terwijl hij met zijn Zuid-Afrikaanse compagnons het podium van Het Sportveld betreedt. Deze band jamt lekker pretentieloos en weet zelfs met beperkte instrumentatie groots uit te pakken. Het constant blazen op een monotoom neusfluitje is echter niet bepaald een genot voor het gehoorsysteem. Dan houd ik in mijn achterhoofd dat BCUC gelukkig de vuvuzelas heeft thuisgelaten.
Into The Great Wide Open 2011 Voorpret
Dit wordt mijn eerste editie van Into The Great Wide Open en ik ren rondjes door alle logistieke verplichtingen die gepaard gaan met een bezoek aan de Vlielandse weiden. Ik beschouw mezelf totaal niet als een prototype outdoors-persoon, dus op zijn zachtst gezegd wordt komend weekend een enerverende ervaring. De plethora aan vervoersmogelijkheden is al moeilijk te overzien: veerboten, bussen, taxi's en fietsen. Wel of niet overnachten op een van de slaapschepen was mijn eerste dilemma. Toch maar niet. Een beetje duur uiteindelijk. Camping Stortemelk is helaas al volgeboekt, dus biedt de Lange Paal gelegen aan de zuidkant van Vlieland het meest logische alternatief. Ik moet dan eerst weer een natuurkampeerpasje aanvragen. Misschien toch maar een extra tas aanschaffen voor alle vervoersbewijzen en vouchers? Stress en nog meer stress.
Lowlands 2011: Zondag Napret
Na een flinke hoosbui op de ochtend van de derde dag Lowlands ruikt het terrein zo mogelijk nog frisser. Gelukkig blijft verder noodweer en zelfs verdere regen uit en wordt het zondagmiddag vooral lekker benauwd warm. Perfect festivalweer dus. We trappen met stramme botten af in de India bij Erland and the Carnival. Voor een lome ochtend is de muziek net iets te gejaagd, maar de band zet een professionele set neer met ook een prachtige lichtshow.
Lowlands 2011: Zaterdag Napret
Zaterdagmiddag wordt de middag dat ik en een deel van Lowlands smelt. We smelten voor Eefje de Visser, die voor een volle Lima het begrip ontwapenend naar een hoger niveau tilt. Eefje begint met een ingetogen nieuw nummer, "Rome", en speelt vervolgens een uitgebalanceerde mix van rustige en dansbare tracks van haar debuut De Koek. Het is ontroerend om te zien hoe Eefje minstens net zoveel van het enthousiaste publiek geniet als het publiek van haar. Een van de leukste en charmantste optredens die ik ooit op Lowlands zag.
Lowlands 2011: Vrijdag Napret
Hoe je het ook wendt of keert, de eerste uren van mijn Lowlands 2011 staan toch behoorlijk in het teken van het drama op Pukkelpop. De gebruikelijke euforie wordt overschaduwd door de vreselijke berichten en beelden uit België. Maar de mens zit vreemd in elkaar en met behulp van de doorgebroken zon begint vrijdagmiddag toch gewoon weer een gezellig Lowlands. Vooral het oudere dj-echtpaar dat pal achter de poorten staat opgesteld en met serieuze blik hitjes uit de jaren tachtig draait, brengt meteen bij binnenkomst goed de sfeer er in.
Pukkelpop 2011: the aftermath 1
Terwijl de persconferentie van de afgelasting van Pukkelpop op de Belgische tv langskwam, komen bezorgde berichten langs op de FileUnder-mailinglist (is alles met TheLeonKing oké? - ja) en ben ik mijn tas met gemengde gevoelens aan het inpakken voor Lowlands. Op de plaats waar zoveel slachtoffers gevallen zijn (op het moment van schrijven vijf en drie vechten er nog voor hun leven), kan geen sprake meer zijn van feesten. De totale communicatiechaos rond negen uur gisteravond op Twitter, of het festival nu nog doorging of niet, bleek deels opzet om geen massale uittocht maar een rustige evacuatie te bereiken. Maar daar zullen de concertgangers vast niet zo over denken. Zonder gsm-bereik ontstaat tegenwoordig al snel paniek.
Aangeslagen zat de organisator van Pukkelpop achter de microfoons zojuist. 'Het is de zwartste dag voor een festival ooit in België', zei hij, en de beslissing te stoppen was vooral een emotionele. Over financiële consequenties hadden ze het nog met niemand gehad - te vroeg.
Wie de mobiele Lowlands-app erbijpakt en het Twitter-'nieuws' van de artiesten bekijkt, ziet alleen maar rouw. Rise Against, Within Temptation, Flogging Molly, Fleet Foxes, James Blake, Chromeo, The Naked & Famous, The Wombats: iedereen leeft mee. Het is een raar idee dat deze mensen vandaag alweer op Lowlands aan het werk gaan. Het heeft impact. Natuurlijk. Maar ja, the show must go on.
Lees verder..Pukkelpop 2011: Voorpret deel 1
Hoewel ik me tot muziek- en festivalliefhebber categoriseer, laat ik al enige jaren Neerlands befaamste happening Lowlands links liggen. Niet omdat ik het daar vervelend vind of dat ik er niet aan mijn trekken kom. Integendeel. Het Vlaamse Pukkelpop is voor mij gewoon een fijner alternatief. Meer muziek, minder gedoe eromheen. En de Belgische ambiance, hè. Vind dat maar eens in de Hollandse polder. Et voilá: zie hier de voorpret voor Pukkelpop 2011!
Lowlands 2011: Voorpret
Er was weer een hoop gemopper op de Twitters over de line-up van Lowlands 2011 en zelfs de organisatie gaf toe dat de oogst mager is dit jaar. Veel terugkerende artiesten, weinig verrassingen en vooral geen echt grote knallers. Terwijl de grootste fantasten nog steeds hopen op een verrassingsoptreden van Radiohead, wezen de grootste zuurpruimen met een jaloerse 'waarom hullie wel' blik naar de betere programma's van Pukkelpop en Haldern.
Haldern 2011: zaterdag napret
Ruim op tijd zitten we op het hoofdveld te wachten op Destroyer. Doppio espresso in de hand aanschouw ik het terrein: mensen zitten hier en daar relaxed op de grond, het regent niet, de sfeer is ontspannen, gemütlich, en sluit geweldig aan met de wel heel bijzondere artiest die zo begint. Terwijl er wat meisjes nog voorbijlopen met beschilderde gezichten - "voorbereid op Warpaint" grapt Dennis - wordt het podium ingenomen. Destroyer's liedjes zijn social commentaries en stalen zelfreflectie van de hoogste orde. Kaputt, de laatste plaat, oogst terecht hoge lof, hoewel Dan Bejar op het podium staat alsof hij angst koestert voor zijn publiek en het zeker een aantal nummers duurt voordat hij een zeer bedeesd Thank You uit weet te brengen. Niet erg: Destroyer is fijn, deze dag is fijn, en het gaat alleen maar fijner worden!
Haldern 2011: vrijdag napret
Ik duik de warme omhelzing van de Haldern Spiegeltent in, zodat ik helemaal achterin toch nog iets meepik van het optreden van Bodi Bill. Hier in Duitsland zijn ze zeker niet te verlegen om het inheemse talent te supporten: de bloedhete tent is afgeladen vol. Zanger Fabian zit met bewonderenswaardige energie heen en weer te hipsen in een soort zwart-witte verentooi, en zijn muziek heeft gevoelsmatig een iets hogere electro-sound dan ik me van Bodi Bill's studiowerk herinner. Mogelijk dat de dit jaar verschenen cd What? die sound heeft geïntroduceerd, en ik zal verder luisteren nadat ik wat consumptiebonnen heb gehaald.
Verrassend word ik door een suppoost aangesproken bij de terugweg naar de tent: bezoekers met persbandjes mogen meer niet zonder meer de tent betreden. Of ik vriendelijk doch gedwongen in de rij van het publiek wil aansluiten. Maar gisteren dan, roep ik, en net? Dat was gisteren, dat was net, dit is nu. Korte discussie...uitkomst: ik mag nú de tent nog in, maar daarna aansluiten in de rij. Hmm, we shall see. Voor het geval dat zet ik toch wat voorzorgsmaatregelen in gang, maar Bodi Bill is helaas reeds voorbij.
Haldern 2011: donderdag napret
Nadat we traditioneel te laat zijn aangekomen op het donkerbewolkte Haldern-festivalterrein, en een korte discussie achter de rug hebben of we wel of niet richting kerk gaan (dit moet ter plekke, van tevoren is uit den boze), struinen we over het gebied dat de biertuin is als Retro Stefson het podium van de Spiegeltent opent en de eerste act op het festival vormt. Deze jonge maar bevlogen IJslanders laten het publiek in de meteen al bloedhete tent rennen voor hun plezier. De bandleden bespelen allerlei instrumenten en bieden hier en daar een scherp rock- en zelfs hiphop-randje. De uitgelaten festivalgangers van Haldern lusten de mix van funk, disco en rock maar al te graag en dansen vrolijk zwetend om het hardst. Terwijl ik vast een biertje pak en de band nog wat danstips uitwisselt met het publiek feliciteer ik mezelf dat ik wederom aanwezig mag zijn op dit festival.
Haldern 2011 - Voorpret
Zonder dat hij het weet, verschaft FileUnder-hoofdredacteur Storm mij een opening voor het Haldern Pop 2011 voorpretfestijn. Het begint namelijk al met problemen:
Probleem 1: ik wil alles zien. Wat een rukprogramma zeg. Snappen die gasten niet dat het onmogelijk is om overal te zijn?
Probleem 2: het is onvermijdelijk dat bij dit programma de muzieksnob a.k.a. fijn fotograferende Fileunderaar Dennis en ik slaags raken, waardoor ik hem waarschijnlijk in Duitsland achterlaat.
Probleem 3: zie probleem 1. ik denk niet dat ik mezelf gekloond krijg voor donderdag. Balen is dit.
Dit soort prettig afzien op muziekgebied komt jaarlijks voorbij. Voor wie het nog niet weet, Haldern Pop 2011 is aanstonds, en dit kleinschalig doch muzikaal uitermate prettige festival is wat mij betreft een uitgelezen plaats om verscheurd te worden door programmatwijfels.
Lees verder..de-Affaire - Napret (Deel 2)
Drie dagen van festival de-Affaire zaten er al op. Het festival vindt plaats in en rondom het Valkhofpark in Nijmegen, als deel van de omlijsting van de Vierdaagse, het grootste wandelevenement ter wereld. De 25ste editie van de-Affaire bovendien. Een verslag van de laatste dagen.
de-Affaire - Napret (Deel 1)
Het zijn de eerste dagen van festival de-Affaire dat plaatsvindt in en rondom het Valkhof park in Nijmegen. Het festival en de vierdaagsefeesten worden gehouden in de week rondom de vierdaagse, het grootste wandelevenement ter wereld. De-Affaire bestaat dit jaar 25 jaar en de organisatie pakt dan ook uit met een extra goed gevuld programma. Op zes podia kun je genieten van nieuwe talentvolle bands uit binnen- en buitenland, en de wat meer gevestigde namen uit het kleinere clubcircuit. Verschillende muziekgenres krijgen ruim aandacht. Van subtiele piano tot verwoestende metal, van opzwepende dance tot experimentele muziek. De grotere acts staan op het Valkhof op het Saddlespan podium, de kleinere talentvolle acts en de wat meer experimentele muziek kun je horen in de pittoreske Barbarossa ruïne. Aan de rand van het park langs de Voerweg staat het Lift! podium waar vooral veel ruimte wordt gegeven aan Nederlands talent en lokale bands. Club Voerweg is het podium voor DJ's en elektronische acts. Aan de overkant van de weg bij het bloemenwapen staat het Waalpark podium waar je in het begin van deze week veel stevige rock en woeste metal kan horen. Later in de week staat daar vooral hiphop en reggae. Voor de exotische dansmuziek kun dan ook nog blijven hangen bij de ingang van het park waar het Hennis LatinStage staat opgesteld.
Lees verder..de-Affaire 2011 - Voorpret
De Nijmeegse vierdaagsefeesten duren gek genoeg altijd zeven dagen. Toch is het logisch, de feesten worden rondom het grootste wandelevenement ter wereld gevierd: de Nijmeegse Vierdaagse. Vandaar dus. Dit jaar vinden de feesten plaats van zaterdag 16 tot en met vrijdag 22 juli. Terwijl de helft van de stad zich bezighoudt met het wandelen van achterlijke hoeveelheden kilometers en het kweken van pijnlijke blaren, stort de andere helft zich vrolijk in het feestgedruis. Nijmegen is de oudste stad van Nederland en ooit waren de Romeinen er aan de macht. Er is echter een klein dorpje met gezellige inwoners die de hoempapa en TROS muziek al jaren buiten de deur weet te houden. Festival de-Affaire verzorgt al 25 jaar een oase van goede muziek en gezelligheid. Het Valkhof is het mooie park waar je leuke nieuwe bandjes kunt ontdekken of de betere muziek kunt horen van bands die nog niet ten prooi zijn gevallen aan massale belangstelling. Het festival geeft ook veel ruimte aan de betere of veelbelovende lokale bands. En dat allemaal in verschillende genres. Van subtiele piano tot verwoestende metal, van opzwepende dance tot experimentele klanken.
Lees verder..Fortarock 2011, napret
Het beste teken voor een schitterende toekomst van ’n jong festival als Fortarock zit ‘m in een brede waardering voor relatief onbekend talent én voor oudgedienden zoals Sacred Reich en Agnostic Front.Wat er ook stond te gebeuren, de organisatie heeft een goede neus voor de juiste combi. Immortal als grote publiekstrekker, Kvelertak en Ghost als verrassend goede nieuwelingen, Dark Tranquillity, God Dethroned, Arch Enemy als gevestigde namen, Valient Thorr, Parkway Drive, Gojira en Channel Zero als opvallende buitenbeentjes en Triptykon en Paradise Lost als arrivées met hernieuwde belangstelling.
Metropolis 2011 - Napret
Rotterdam, Zuiderpark, een half uur voor het eerste optreden. Het gras is nog maagdelijk groen, er is meer bewaking dan publiek en de zon begint voorzichtig door te breken. Metropolis staat op het punt los te barsten en het belooft een mooie dag te worden, niet in de laatste plaats door de gunstige weersvoorspelling.
In de kleine tent, The Garden, wordt om klokslag 13:00 uur de eerste band aangekondigd door Hagenaar Dennis Weening. Volgens Dennis bevinden we ons in het 'spannende tentje' en de eerste spannende act die door hem wordt aangekondigd is Weekend. Deze drie 'girls from California' zetten meteen een lekkere gitaarmuur neer, al zorgt een gebroken bassnaar ervoor dat de vaart er niet echt in blijft. Gelukkig kent de gitarist nog een goede mop om de pauze te vullen: 'So why didn't the lifeguard save the hippie? He was way too far out mannnn!' Een leuk optreden, al is het geluid en ook de inzet bij de sessie in de 3voor12-tent enkele uren later een stuk beter. Laten we het er maar op houden dat de band nog niet helemaal wakker was.
Hartverwarmende Haldern Pop posteractie
Ga je al dan niet naar Haldern Pop 2011, toch staat er een leuke wedstrijd open waarbij je een een poster kan winnen, een camera en aansteker krijgt, en als je heel veel geluk hebt...4 Haldern Pop '11 kaartjes!
Wat moet je doen? Schrijf een kort stukje met als topic "Heartwarming" (max 1 A4-tje). Stuur dit -vóór 1 juli- op naar Haldern Pop actie email zippo@haldern-pop.de en wacht af. De 75 meest originele inzendingen krijgen een camera en een aansteker thuisgestuurd....en dan....
Lees verder..deBeschaving 2011 - Napret
De beslissing om Festival deBeschaving, het reizend festival door Utrecht, in de Botanische Tuinen te organiseren is de beste die ze genomen hebben. Het is de mooiste locatie voor een festival in Nederland. Hier kun je niet snel overheen. Een perfecte locatie voor een festival met alle podia verspreid, rond het fort en via de paden van de tuinen bereikbaar. Her en der puike eetstalletjes ertussen, de mosselen waren goed, en de onvermijdelijke biertap. De weg kwijt raken kon je niet, want je loopt een rondje en komt altijd weer goed uit... Ideaal. Het enige festival dat - qua locatie - in de buurt komt is Fujirock, maar dat is niet bepaald in Nederland. Dus volgend jaar maar wéér in de Botanische Tuinen! Maar, hoe mooi ook, een festival draait om de programmering en hoe zat het daarmee?
deBeschaving 2011 - Voorpret
"Festival deBeschaving is terug!" kopt het persbericht, en eerlijk gezegd, ik ben er blij mee. De afgelopen twee jaar hebben we zonder gemoeten, de organisatie durfde het - gezien de crisis - niet aan om het festival te organiseren. Gelukkig is het niet voorgoed opgedoekt. Wederom op een nieuwe locatie: dit keer is de Leidsche Rijn verlaten. Er is samenwerking gezocht met de Universiteit van Utrecht en dat resulteerde dat het festival zijn tenten heeft opgezet op een van de mooiste stukjes Utrecht: De Botanische Tuinen op De Uithof. Net zo makkelijk te bereiken als het terrein naast De Rode Doos overigens, lijn 11 is uw vriend. De samenwerking met de Universiteit van Utrecht (en het UMC Utrecht en de Hogeschool Utrecht) houdt in dat naast een puik muzikaal programma er het nodige te doen is op gebied van kunst en wetenschap. Maar aangezien File Under een muzieksite is, nemen we eerst het muzikale programma onder de loep.
Oddstream Napret (zaterdag/zondag)
Het is warm vandaag en de bezoekers van Oddstream zoeken de schaduw op. De organisatie heeft een aantal kleine zwembadjes met water op het terrein gezet waar kinderen in spelen en volwassenen hun voeten in koelen. Het is nog steeds niet druk op het festival. Als er in totaal een paar honderd man rondlopen (of -hangen) zal het veel zijn. En dat is inclusief medewerkers. Enkele tientallen mensen zoeken hun weg naar het hoofdpodium voor de eerste band op dat podium.
En daar staat het Friese Daily Bread te spelen. Ze noemen het zelf "sexy garage dance" en dat omschrijft het wel. De muziek pakt me vooral als er een prominente rol is voor de stuwende drums, de knetterende elektronica of de ritmische gitaarklanken. De band lijkt wat meer variatie in de setlist te hebben aangebracht dan toen ik de band eerder zag en dat is goed voor de afwisseling, maar het haalt de vaart er soms ook een beetje uit. Er wordt nog het hardst gedanst door twee die-hard fans vlak voor het podium, die volgens zangeres Kimberley bij elk optreden opduiken. Als ze praat oogt ze overigens sympathieker dan met het strakke gezicht dat ze tijdens het zingen opzet, maar misschien hoort het bij de act.
Lees verder..Oddstream Napret (donderdag/vrijdag)
Het is een beetje vreemd, dat Oddstream-festival. Maar dat zit ‘m ook al in de naam. Dit jaar vond het voor de eerste keer plaats, in en rondom het oude industriële pand De Vasim op een industrieterrein in Nijmegen, ver buiten het centrum. Vier dagen lang was er van alles te doen. Muziek, kunst, cultuur, film en multimedia. Het terrein van het festival voelt dan ook een beetje aan als vergane glorie in het Oostblok, aangekleed met vrolijke tenten en de nodige kunstzinnige uitingen. Geen gras maar asfalt. Multimedia en korte films in zeecontainers. Geen massa’s mensen, maar een beperkte hoeveelheid bezoekers - althans, overdag, want de nachtprogramma's met dubstep en electro waren beduidend populairder. Geen rijen bij de ingang of massa’s springende mensen bij de podia. Lekker rustig bij de muntenkassa. Het is op donderdag en vrijdag goed weer, met een lekker fris briesje. Er is genoeg ruimte om je heen en je kunt makkelijk een plekje vinden op de bankjes of op die mooie stoelen, gemaakt van oude autobanden. Het Grolsch-bier is goed toegankelijk, en er is fijne muziek van de betere b-divisie bands uit - vooral - binnenland, maar ook uit het buitenland. De eerste dag is het in eerste instantie vooral aftasten. Hoe ziet het terrein er uit, waar staan die podia nu eigenlijk, wat is er toch te doen in die zeecontainers, hoe komen we binnen in De Vasim, en wat is daar dan te doen. Het is even wennen en het is nog bizar rustig op het terrein.
Lees verder..Dauwpop 2011 - Napret
In theorie had ik mijn zeventiende Dauwpopkruisje kunnen halen, maar in de praktijk was 2 juni 2011 mijn eerste Dauwpopervaring. Na met de auto door het landschap gecirkeld te hebben, bereiken we het festivalterrein te Haarle (gemeente Hellendoorn) . We zijn wel wat te vroeg, maar de bezoekers liggen kennelijk nog grotendeels op een oor. Uiteindelijk zijn er 12.500 bezoekers, waarmee de organisatie ongetwijfeld tevreden is.
Oddstream Voorpret (zaterdag/zondag)
Het Oddstream festival in Nijmegen gaat nog wel even door dit weekend. Na de donderdag en de vrijdag (voorbeschouwing hier) hebben we nog de zaterdag en de zondag om een flink aantal bands te gaan bekijken, naast die verschillende multimedia installaties, kunst, expo en film. Een kleine greep uit het (muziek) aanbod. Het blokkenschema kun je vinden op de website van Oddstream.
Oddstream Voorpret (donderdag/vrijdag)
Hemelvaart is niet alleen fijn vanwege het lekkere lange weekend (als we er vanuit gaan dat je normaal gesproken moet werken). In Nijmegen vind er een spiksplinternieuw festival plaats in en rondom de Vasim. Een festival met multimedia, kunst, muziek en film. Oftewel: Lowlands in het klein. Zeggen ze. Maar dan zonder dans en dichters. Maar wel weer met Grolsch. Ik hoop dan ook op een beugelbar. En het is gewoon een dag langer: van donderdag 2 tot en met zondag 5 juni. Oftewel: Oddstream. De Vasim zelf is een oud industrieel pand, gelegen op een industrieterrein in Nijmegen-West, een steenworp afstand van elektriciteitscentrale Electrabel. In De Vasim staat een muziekpodium en allerlei kunst- en media installaties, en ‘s nachts is er de programmering van Club Oddstream om nog even stevig door te dansen totdat het licht wordt. Ik ben wel benieuwd naar de aankleding van het pand en het terrein, je moet toch al dat grijs en beton bedekken. Dat lukt aardig zo te zien, zie de foto’s hier en de foto’s op facebook. En deze video. In totaal zijn er 4 podia en meer dan 100 acts. Een kleine greep uit het muziekprogramma…
En dat programma staat uiteraard in zijn geheel gewoon op de website van Oddstream (en in een eerder blog bericht). Klik hier voor het blokkenschema. Hieronder een korte impressie van een aantal leuke bands op de donderdag en de vrijdag. Vind ik dan hè. Maar vooral ook: "ik zie wel”. Het wordt mooi weer. Dus lekker liggen in het gras. Of. Eh. Beton?
Lees verder..Primavera 2011 - Napret
Het is nog winter als wij onze kaartjes kopen voor Primavera, het lentefestival in Barcelona. Nu is het bijna zomer. Kort samengevat: artiesten en bands als Interpol, P.I.L., Sufjan Stevens, The Walkmen, Bearsuit, M. Ward, The Fiery Furnaces, The National, Deerhunter, Pere Ubu, Wolf People, Low, Shellac, Twin Shadow, Phosphorescent en John Cale heb ik niet kunnen zien. Kun je nagaan.
Primavera 2011 trekt behoorlijk wat Nederlanders. En van al die Nederlanders die ik ken kom ik er twee niet tegen. Het is een festival dat samenvalt met studentprotesten op Placa de Catalunya, midden in het centrum. Het is een festival dat samenvalt met de finale van de Champions League. Die finale zorgt er ook voor dat de politie meer dan 100 protestanten het ziekenhuis in slaat: zij moeten het veld ruimen voor een potje voetbal. Het is de festivalorganisatie die verzuimt een blokkenschema te maken. Het is het festival van de reünie van Pulp.
Lees verder..Dauwpop 2011 - Voorpret
Dauwtrappen, ken je het begrip nog? Ik heb de indruk dat dit echt iets was uit de vorige eeuw. Tegenwoordig zijn er alternatieven, betere alternatieven. Zo zou je op donderdag 2 juni naar het Overijsselse Hellendoorn af kunnen reizen voor Dauwpop, om daar een prima sortering van binnenlandse en ook de nodige buitenlandse artiesten te gaan bekijken. Het festival wordt nog opgeleukt met theater, en als je de kids even kwijt wilt, dan kan dit ook nog.
Walk The Line 2011 - Zaterdag Napret
Zaterdagmiddag in Den Haag. De temperatuur is niet onaangenaam, maar echt terrasweer is het niet. De terrassen van De Grote Markt zitten dan ook niet helemaal vol als we aankomen. Of zal dat komen door Zeus, die een openlucht-optreden geeft? Als dat het geval is dan wordt Den Haag door meer muziekbarbaren bewoond dan gedacht, want Zeus speelt een gloedvolle set southern rock met folkrandjes. Instrumenten gaan van hand tot hand en daar meerstemmige zang is fantastisch. We zijn meteen wakker met deze puike opener van Walk The Line Dag 2.
Walk The Line 2011 - Vrijdag Napret
De tweede editie van Walk The Line begint met een aantal showcases in de tent midden op De Grote Markt. Als ik aankom staat Marcus Foster het terrasjesvolk te entertainen met degelijke kop en staartliedjes. Met nadruk op degelijk, want in azijnpissers termen betekent dat meestal ‘goede liedjes, dito uitvoering maar niets wat ik niet eerder heb gehoord.’ Zijn stem is te vergelijken met bijvoorbeeld David Gray, een artiest die ietwat conventionele popliedjes met ijzingwekkende bezieling kan vertolken. Bij Foster blijft het kippenvelmoment uit, maar de zoete pap die hij de luisteraar voert smaakt best lekker.
Little Trouble Kids mag het festival officieel openen in De Zwarte Ruiter. Dit tweetal hanteert bij hun eigenzinnige garagepunk een soort lo-fi-insteek, met slechts een kleine percussieset en gitaar. Gitarist Thomas Werbrouck gaat weliswaar uit zijn plaat, in zijn spel ontbreekt echter de dynamiek en het nodige vuur. Goede punksongs mogen overigens best een beetje rammelen, maar Eline Adam laat in ritmisch opzicht wel erg veel steekjes vallen. Dit optreden voelt iets te veel als een gimmick om langer dan tien minuten te boeien.
Lees verder..Walk the Line - Voorpret
Ergernis, bakken vol met ergernis! Iedere keer als je naar de site van het Walk the Line festival wilt, begint het ermee dat je wel de goede URL moet intikken want anders kom je op een kattensite uit), dan moet je door een zuchtend en puffend intro heen en vervolgens duurt het nog uren voor je alle informatie hebt. Alles beweegt, tintelt en kraakt, maar functioneel is het niet en bloedirritant wel. Ik vind dat zo’n enorm minpunt voor een festival dat verder tot een van de leukere van Nederland behoort! Zelfs het blokkenschema is door toedoen van veel en veel te ver doorgeslagen artwork bijzonder slecht leesbaar. Ik kom voor voor de bandjes en de sfeer, niet voor een absurde egotrip van van een webbouwer! Overigens kunt u deze tekst ook één op één kopiëren voor een festival als Lowlands. Het zou zowaar een zinnige bezuiniging op het cultuurbudget zijn. Leest u mee, Halbe Zijlstra?
Anyway, dat is er uit en we gaan ons nu focussen op datgene wat wel goed is. En er is me een hoop goed aan Walk the Line. Het is een betrekkelijk nieuw festival, vorig jaar voor het eerst georganiseerd, maar het was meteen een schot in de roos. In de binnenstad van Den Haag - alles is gesitueerd rondom de Grote Markt - werden op meerdere locaties op kruipafstand van elkaar leuke bandjes geprogrammeerd. Vóór het festival had u er nog nooit van gehoord, aan het eind van het festivalseizoen waren ze de hype van het jaar. We noemen een Warpaint, een The Crookes, een Sleigh Bells, als ik zo eens naar de line-up van vorig jaar kijk. Lopen dat soort ontdekkingen er dit jaar ook weer bij? We gaan eens kijken...
Lees verder..Paaspop 2011 - Zondag Napret
"Goedemiddag. We komen onze polsbandjes halen".
"Mevrouw, u bent al ingecheckt. Ik mag u geen polsbandje geven".
Je raadt het al. Het is dag 3 van Paaspop en weer is er gehannes bij het ophalen van de polsbandjes. Blijkbaar is er iemand anders op Charlona d'r naam naar binnen. Gelukkig kon ze zich legitimeren en na wat gekibbel en vooral frustratie uiten over en weer kunnen we alsnog met vertraging het festivalterrein betreden. Het blijft dus een kritiekpuntje naar de organisatie dat een simpel iets als juiste registratie van accreditaties en controle hierop het leven een stuk makkelijker maken. Een leermomentje dus jongens.
Paaspop 2011 - Zaterdag Napret
Dag 2 van Paaspop verloopt al soepeler als de eerste dag. Deze keer geen oponthoud vanwege verkeerde polsbandjes, alles is voor vandaag prima geregeld. Het zonnetje schijnt, er is muziek en op het veld hangt een gemoedelijke maar lome sfeer. We zijn net op tijd binnen voor Dazzled Kid die de lome sfeer nog even voortzet op het podium. Want erg veel vaart zit er in dit optreden niet, wat het een prima start maakt van de tweede festivaldag. De vraag is echter wel terecht of Dazzled Kid al thuis hoort op het hoofdpodium, want ook hier is de tent maar half gevuld. "Embrace" wordt dan nog wel herkend, maar een bezoeker maakte met de woorden 'Ik vind Voicst toch leuker' al duidelijk dat de verwachtingen misschien iets te hoog waren voor dit optreden.
