Iceland Airwaves 2011 - Zondag en Napret
Zondag, rustdag en tevens laatste Airwaves-dag is aangebroken. Ik zit in boekhandel Eymundsson te genieten van de werkelijk verbluffende cappuccino en een overheerlijke kokoskoek. Plannen worden bedacht, overwogen, en afgekeurd. Zondag is de twijfeldag van dit o zo fijne festival: ga ik door, ga ik niet door, ga ik überhaupt slapen? Vorige keer viel de keuze op doorgaan. Resultaat: slechts een uurtje de ogen dicht, een lange wandeling in de vrieskou en opperste gaarheid. Dit keer beloof ik mezelf het anders te doen, maar dat betekent bandjes missen. Pijnlijke keuzes!
Uiteindelijk wordt het kiezen voor me beslecht in de vorm van een uitermate dodelijk (maar extreem lekker) stukje cheesecake na het afsluitende gezamenlijke avondmaal, om te vieren dat de festivalgangers die met mij hier zijn (en ikzelf natuurlijk) het weer overleefd hebben, en het ook nog eens erg gezellig hebben gehad. Hierna is het koffie doen in een klein maar supergezellig koffiehuisje genaamd Babalú op de weg naar de Hallgrímskirkja.
Lees verder..Coral
OrphicOxtra
We Made God
We Were Promised Jetpacks
The Twilight Sad
Iceland Airwaves 2011 - Zaterdag
Allrighty then. Dankzij de rustdag (in de ruimste zin van het woord) gisteren ben ik na vijf uur slaap wakker om de rest van het vrijdag stukje er uit te wringen. Dat lijkt te gaan. Vervolgens op naar het fantastische Happ om iets met vitamines en belangrijke bouwstoffen naar binnen te drukken. Voornamelijk de juice-mixers van Happ houden me in leven hier. Dat, koffie, bier, en Airwaves natuurlijk!
Ondertussen is dit gewoonte, en gewoonte zegt: na Happ, koffie doen in de Te og Kaffi in boekhandel Eymundsson (ik rate deze cappuccino 8.5/10). Waarmee gelijk een off-venue euh...venue gedekt is. Hier Lay Low en vervolgens het verbluffende Mógil. Laatstgenoemde is, op zijn zachtst gezegd, klassieke audioterreur. Basklarinet, viola, geweldig gitaarspel en enorme stem, samengesmolten in een duister doch helder mengsel. De band verontschuldigt zich nog: wij zijn een beetje verwaaid, want we hebben buiten opgetreden vlak hiervoor in Þingvellir [Nationaal Park en UNESCO werelderfgoedlocatie -red.] maar de luisteraar merkt niets van dat al. Toch, gaarheid dicteert dat ik het hier wel even heb gezien. Die rustdag he. Even terug naar het appartement voor een meditatiemoment.
Lees verder..Mazes
My Brother Is Pale
Agent Fresco
Young Magic
Clock Opera
Niki and the Dove
Iceland Airwaves 2011 - Vrijdag
Vandaag is een rustdag. Maar begrijp me niet verkeerd: hoewel ik bewust weinig bandjes beschreven heb, betekent dat allerminst een gebrek aan geprikkeldheid! Tijdens Iceland Airwaves zijn er vele, vele, vele optredens. De indrukken die je opdoet terwijl je alleen al hier róndloopt zijn even talrijk, zo niet nog tallozer dan het eerdere aantal. Wat je hier moet doen als journalist is omzichtig te werk gaan. Wat je moet doen als bezoeker is compleet uit je dak gaan! Vandaag dus een rustdag: onthou het, want ik kom er zo op terug.
Na mezelf uit bed gewrongen te hebben om tien over twaalf (uren slaap: 7, wel netjes) maak ik een planning. Vervolgens plegen we kort beraad. Daarna verdwijnt de planning. Wat willen we vandaag absoluut niet missen? Uiteindelijk is tUnE-yArDs de enige die overblijft. Dus. Chillen tot half twaalf. Nice! Op naar een vitaminerijk ontbijt (lamshamburger met sla, sinaasappel-gembersap) en ongeveer veertien koffietjes. Nu zijn de beste koffietjes die ik deze Airwaves heb kunnen bemachtigen te halen in boekhandel Eymundsson. Dat is net iets verderop en tevens off-venue locatie! Nice! Hier, terwijl we hard bezig zijn aan de rustdag, vinden we Útidúr (uitspraak: ooh! - detour). Ze zijn met velen, zowel versterkt als niet, blazers, gitaren, een elektrische viool en z'n onversterkte zus. Het is nokjevol op de bovenste etage van de venue (voornamelijk door de volgende artiest) maar het plezier en het leuke stijlenmengsel waarmee Útidúr jongleert is geweldig, en zelfs een peuter danst mee veilig bij mama op schoot tussen de opeengepakte lachende mensen.
Lees verder..tUnE-yArDs
Cheek Mountain Thief
Samaris
Mammút
Active Child
Daníel Bjarnason and The Iceland Symphony Orchestra
Iceland Airwaves 2011 - Donderdag
Wederom begint de dag in KEX, hostel extraordinaire. Mammút gaat spelen. Deze piepjonge dames en heren (allemaal nog geen 20 jaar) hebben een allerminst jonge sound. Volwassen goed klinkende pop. Denk Björk, maar dan zonder gekte, gemixt met een vleugje post-rock. De tracks van Mammút zijn strakke, goed doordachte objecten, geserveerd op een compromisloos ritmebedje. Relaxte band, leuke mensen. Ik weet precies hoe ze eruit zien.
Hoewel ik ze niet zie, want ik zit in de KEX-eetzaal aan een tafel met een glas darjeeling-thee cool te zijn (ik faal) en te kletsen met een meisje uit Seattle en een jongen uit Utrecht. Daarbij kijk ik half geboeid en half misselijk naar een andere jongen en diens vriendin die samen een tweeliterpul bier leeg drinken. Gevoelsmatig is het pas half elf 's ochtends, de werkelijke tijd is drie uur in de middag. De twee dames van Raketa Project komen voorbijlopen, minzaam kijkend. De Airwaves-dag is in volle hevigheid losgebarsten.
Lees verder..Owen Pallett
Hellvar
Y△CHT
Sóley
Gudrid Hansdóttir
Iceland Airwaves 2011 - Woensdag
Het is kwart voor drie 's middags. Het is bewolkt, koud, en het regent. Ik ben gehaast en loop naar een optreden. Ik ben in Reykjavik, en mijn begin van Iceland Airwaves 2011 trapt zo af. Ik loop op dit moment naar KEX, een 'sociaal experiment' annex jeugdherberg (kex, het IJslands woord voor koekje - het gebouw is een oude koekfabriek - ziehier IJsland in een notendop). Airwaves, het festival met coolheidsfactor 11 in een van-1-tot-5-schaal. Jammer dat je niet hier bent dude, echt.
