Le Guess Who? Achteraf: dag 4
De laatste dag opende voor ons laatkomers (dank u, voetbalsupporters van FC Utrecht) met William Fitzsimmons, de eerste uit het rijtje droefsnoeten dat Tivoli/De Helling op deze herfstige zondag bevolkte. Drie platen op zak, een zware, zwarte baard en een sombere oogopslag. Wat wil je ook als je kind bent van twee blinde ouders die in jouw pubertijd gaan scheiden. Met een opleiding psychotherapie op zak mislukt ook zijn eigen huwelijk. Met zijn muzikale carrière lijkt het wel crescendo te gaan, afgaand op de volgepakte zaal. De zwartgallige grapjes tussendoor zorgen ervoor dat het geen sombermans kerkdienst wordt, maar een stijlvol, zondags optreden.
Zwarter dan de baard van Fitzsimmons zijn de liedjes van Micah P. Hinson. Afkomstig uit Abilene, Texas en in zijn jongere jaren een groot fan van het na hem optredende South San Gabriel. Hinson doet het alleen met zijn basale gitaarbegeleiding en zijn diepdoorrookte stem. Openend met "Are You Lonesome, Tonight?" bestaat de set verder uit bijna alleen maar mooie, donkere liedjes, vol zelfspot en humor gebracht. Na elk nummer draait hij zich om om in zijn notitieboekje te kijken wat hij nu zal spelen. Zo komt hij tot een niet geheel passende cover van Leonard Cohen's "Susanne". Niet dat Hinson de meester naar de kroon steekt, maar de naar het zweverige neigende teksten van Cohen passen niet bij zijn oh zo oprechte zieleroerselen.
Lees verder..Patrick Watson
Male Bonding
Thus Owls
Wavves
Aa
South San Gabriel
Micah P. Hinson
William Fitzsimmons
Great Lake Swimmers
The Very Best
Wild Beasts
Le Guess Who? - Zaterdag Napret
Ga er maar aan staan, een lekker kick-ass-rockavondje openen voor een op nog geen vijf handen te tellen publiek in Ekko. Het Canadese Saint Alvia maakt een een toegankelijk soort feel good-punkrock, hoewel de punk soms ver te zoeken is. 'Je bent zo punk als je je voelt', zegt men wel eens, maar bij dit soort bands van de andere kant van de oceaan resulteert dat maar al te vaak in een commercieel radiovriendelijk geproduceerde doelgroepenrocksound met een punkformulesausje. Zo ook Saint Alvia? Aan hun albums te horen wel, maar live zijn ze deze avond in Ekko te sympathiek om zo weggezet te worden. Vol overgave draaien ze op de laatste avond van hun uitgebreide pan-Europese tour de zaal vakkundig warm voor hun landgenoten van Fucked Up. Meteen vanaf de ijzig koude start gaat het gaspedaal tot op de bodem, zonder te remmen in de bochten en wint de band zo het in aantal groeiend publiek voor zich. Goudeerlijke, hardwerkende jongens zijn het, met een warme liefde voor de (punk)muziek. En hey, waarom zou je dat wat The Clash zo onovertroffen deed, zelf anders willen doen?
B. Fleischmann
F.S. Blumm
Fucked Up
Saint Alvia
The Dodos
Megafaun
Gala Drop
Yuri Landman
Staff Benda Bilili
Lightning Dust
Le Guess Who? - Napret: dag 1 & 2
Dilemma's zijn het, grote dilemma's. Want kun je nog een eerlijk verslag doen als een festival opent met je favoriete band? In alle jaren dat ze geweest zijn heb ik geen tour gemist van The Tragically Hip en diverse malen zag ik meerdere optredens in de tour. Deze keer echter niet want het optreden maakt deel uit van Le Guess Who? 2009 en dat betekent dat er meer bandjes gekeken moeten worden. Maar we starten met dus The Tragically Hip.
De heren spelen, voor het eerst tijdens een Europese tour, de "An Evening with The Tragically Hip" show, zoals gebruikelijk in Canada en de Verenigde Staten. Dat betekent twee blokken van dik een uur met een pauze ertussen. Dat is even wennen, ook voor de heren, want voor de pauze is het lichtjes routineus. Dat ondanks zeldzame pareltjes als "Pigeon Camera" en "Don't Wake Daddy" en "New Orleans is Sinking" als opener! Na de pauze starten beginnen de heren "unplugged" en slaat de vlam eindelijk in de pan. Aan het eind zijn we 25(!) nummers verder en hebben we een puike dwarsdoorsnee door het Hip oeuvre gehoord. Een zeer goede opening, al stond het bij tijd en wijlen wat hard.
Lees verder..