The Handshake Affair
The Handshake Affair komt uit Dessau, Duitsland, en maakt verpletterende screamo/hardcore. Zanger Eric Cipowics en gitarist Philipp Kretzschmar kennen elkaar nog van school en zijn alweer vijftien jaar bevriend, terwijl drummer Rico Opitz ze eigenlijk pas echt aan het werk heeft gezet. ‘We hoorden een aantal jaar geleden dat hij een band aan het vormen was en we hebben ons simpelweg aangeboden. Sinds april 2009 is daar ook Sebastian Schutze [bassist, red.] aan toegevoegd. Hij was het missende stukje in onze puzzel zeg maar’, grapt Eric.
De bandleden zouden graag nog eens Vans Warped Tour willen doen in Amerika, maar hebben reeds een dergelijk festival aangedaan in hun thuisland. ‘Ons grootste optreden is alweer even terug, dat was in 2008 met de Taste Of Chaos-tour. We stonden te spelen voor 3.000 mensen en het was gewoonweg ongelofelijk. Het was zeker de beste ervaring die we ooit hebben gehad als band.’ Het viertal stond meerdere keren op Taste Of Chaos met een Rise Against en The Used, maar ze deden ook een tour door Europa met Intohimo. Ze verleggen dagelijks hun grenzen.
Lees verder..
Kate Nash
Ik heb een afspraakje met Kate Nash. We hebben op een zonnige woensdagmiddag afgesproken in Amsterdam bij Restaurant Pancakes in De 9 Straatjes. Romantisch toch? We hebben hier afgesproken vanwege een vervelend souvenirtje. Ze heeft namelijk een koeienmelk-allergie, ergens opgelopen tijdens het touren waarschijnlijk, en juist in dit restaurant serveren ze aangepaste pannenkoeken. Helaas ben ik niet de enige die een afspraakje heeft met de 22-jarige zangeres: wanneer ik mag aanschuiven, pakt ze eerst even haar inhalator. Is ze nu al allergisch voor me? Nee, het blijkt dat de zangeres astma heeft en soms even een inhalator moet gebruiken. De Britse schoonheid zou de jaarlijkse troonrede kunnen voorlezen en ik zou nog geïnteresseerd luisteren. Wat een prachtig en schattig accent heeft ze toch.
Unchained Breathing
Unchained Breathing wordt aangevoerd door tweelingbroers, maar ook de rest is goede vrienden. ‘Leroy en Dimi kennen elkaar al bijna zes jaar, omdat ze in een andere hardcore-band samen hebben gespeeld, maar we hebben ondertussen wel al wat wisselingen gehad; we hebben al twee verschillende bassisten versleten en nog een tweede gitarist. Alle drie zijn door omstandigheden weggegaan.
De band zweeft een beetje tussen metalcore en deathcore. Vergelijkbaar met The Analyst, The Contortionist, Architects en The Devil Wears Prada. Niet echt muziek om je ouders mee naar toe te nemen? Nou, de ouders van Youri, Conner en Dimi zijn al eigenlijk vanaf het begin de steun en toeverlaat geweest. ‘Onze vaders brengen ons altijd naar shows en helpen ons met het opbouwen, halen water en zorgen ervoor dat de gage geregeld wordt. De ouders van Leroy zijn minder gecharmeerd van de muziek en zijn daarom net iets minder behulpzaam, maar ze zorgen er wel voor dat Leroy altijd op de repetitie is. Onze ouders vinden het super tof dat wij in een band zitten en ze zijn altijd bereid om ons te helpen als het nodig is.’
Burn Brighter
Amsterdam, Amersfoort, Utrecht, Deurne, de bandleden van Burn Brighter komen uit alle windstreken! De uit elkaar liggende woonplaatsen zijn gelukkig totaal geen probleem, het oefenen gebeurt namelijk lekker centraal in Utrecht, maar er is nog een groter pluspunt: ‘Omdat we uit verschillende gebieden komen, kan het ook erg handig zijn om optredens in verschillende regio’s te regelen’, zegt drummer Michiel.
De post-hardcore kids kennen elkaar van dezelfde vriendengroep, maar het grootste gedeelte is eigenlijk gewoonweg gevonden via het internet. Zo laat frontman Rick weten: ‘We hadden wat advertenties geplaatst en het was vooral afwachten. Je weet het nooit! We hebben bij de zang- en drumaudities eigenlijk de eerste gekozen. Omdat we wisten hoe moeilijk het was getalenteerde mensen te vinden. Bij de drummer was dat pas na vier a vijf maanden, maar Michiel was gewoon in één keer raak! Mae was wat anders, ze was terughoudender, maar heel erg getalenteerd en gemotiveerd. Na een tijdje kwam ze wat meer los en blijkt ze BIJNA net zo gek als de rest. Gitaristen audities hadden we er wat meer en dat was soms wel wat vreemd. Maar met Rudger was het meteen super gezellig. En dat trok ons toch het meeste naar hem toe.’ De band is hiernaast geboren uit het as van andere groepen. ‘Met name frontvrouw Mae was met haar vorige band Paralyzed (red: alternative rock) een gevestigde naam in de Zaanstreek.’
Lees verder..Unchained Breathing - Demo
Haute couture on speed! Zo omschrijven de mannen van de hardcore-band Unchained Breathing zichzelf, als het hoogtepunt van mode, ontworpen door modeontwerpers voor een nichemarkt. Ze deelden reeds het podium met buitenlandse acts als Poison My Blood, Thoughts Paint The Sky en The Casino Brawl, maar ze zijn vooral beïnvloed door iedereen die hen lief is. Met de EP When Beauty Is Redefined wisten ze zichzelf al onder de aandacht te brengen, maar ook met hun daaropvolgende demo (opgenomen in 2008, hier te downen) is het gelukkig niet minder gesteld. Met een drietal nummers laten ze blijken erg energieke muziek te maken. Muziek waar veel face-crushing breakdowns, harde melodische stukken en pig screams elkaar opvolgen. Het enige minpunt is dat het wapenfeit slechts twaalf minuten duurt, wat overigens niet betekent dat ze niet meer repertoire hebben. De Limburgse band komt namelijk net uit de studio en heeft met twee nieuwe MySpace-nummers voor nog meer heerlijke breakbeat en two-step gezorgd. Nederland telt zeker mee in de harde muziekscene en dat hebben we aan jongens als Unchained Breathing te danken.
File Under: Je kijkt oh zo zuur naar m'n haute couture, want m'n haute couture is oh zo duur!
File Audio: Unchained-Space
His Statue Falls - Collisions
Jane Seymour in Live and Let Die, Michelle Yeoh in Tomorrow Never Dies en Eva Green in Casino Royale. Elke James Bond-film kent een eigen Bond-girl. Een langbenige lekkere dame met een goddelijk lichaam krijgt, die de rol krijgt om verliefd te worden op James Bond. De charmante geheime agent werkt er heel wat af in de filmreeks. Ze krijgen een dubbelzinnige naam of woordspeling, zoals "Pussy Galore", "Plenty O'Toole" "Xenia Onatopp" en "Holly Goodhead". Vaak wordt de bijrol afgewezen door echte sterren en zijn het vooral nieuwkomers die we zo goed als bloot zien langsflitsen in de Bond-blockbusters. Er schijnt namelijk een vloek te rusten op de sexy bijrol. De meeste actrices hebben na het spelen van een Bond-girl namelijk nooit meer een goede en serieuze rol aangeboden gekregen! De website Wikipedia heeft er zelfs een geheel stuk aan gewijd. De Duitse band His Statue Falls is onlangs ook gecast als een soort Bond-girl. De mannen spelen namelijk lekkere electro-core met keiharde screams en de eerste kennismaking in Nederland was als voorprogramma van Enter Shikari. De stempel was gezet. Het album Collisions lijkt als twee druppels water op Enter Shikari en alles wat ze in de toekomst doen zal vergeleken worden met de band. Waarom naar His Statue Falls luisteren als er Enter Shikari is?
File Under: Statue Falls, His Statue Falls
File Audio: Statue Falls-Space
The Handshake Affair - Safe And Sound EP
Het artwork van de nieuwe The Handshake Affair doet me denken aan Paaseiland. Het Polynesisch eiland is een van de meest geïsoleerde eilanden ter wereld en is vooral bekend door de kolossale beelden. De moai, de tot negenenhalve meter hoge beelden, zijn vervaardigd uit zacht vulkanisch gesteente (tufsteen) en zeven kijken bijvoorbeeld naar de zee. Wellicht gedaan om de omstanders af te schrikken en buiten te houden? Niemand weet het precies, maar ook de beelden op "Safe and Sound" kijken naar zee. De band komt overigens totaal niet uit Zuid-Amerika, maar ze wonen slechts een paar huizen over de rechtergrens. De Duitsers maken hardcore en bewijzen dit met zes nieuwe nummers. Het viertal heeft veel live-shows gespeeld en weet met hun intense en energieke optredens steeds meer mensen te overtuigen. De twintig nieuwe minuten kan dit enkel onderstrepen. Hoewel ze het podium deelden met Rise Against, The Used en Intohimo, is de muziek van The Handshake Affair eigenlijk heel anders. Het viertal heeft een lekker eigen geluid en bewijst met "Safe and Sound" dat er nog zeker ruimte is voor vernieuwing.
File Audio: Handshake-Space
From First To Last - Thrones To The Wolves
From First To Last mocht in 2008 het Pinkpop-Festival openen. Waarschijnlijk was opper-programmeur Jan Smeets in een gemene valstrik van de platenmaatschappij getrapt. Hij mocht namelijk heus een leuke en grote band boeken van Universal, maar dan moest hij ook een kleinere band uit hun catalogus programmeren. Vast verkocht met de boodschap dat ze veel groter en bekender zouden gaan worden en dat hij dan kon zeggen dat ze alvast op Pinkpop stonden. Niet alleen Smeets geloofde in de grote doorbraak van de mannen, maar ook de getatoeëerde muzikanten zelf. Een zelfverzekerde 'See you next year' riep frontman Matt Good aan het einde van het concert. Momenteel heeft de band alweer hun vierde plaat Throne To The Wolves uitgebracht en zijn ze overgestapt naar een nieuwe platenmaatschappij. Er is goed nieuws voor de mensen van Universal die ze met veel moeite destijds op Pinkpop hadden gekregen, veel afgezaagder dan deze elf nummers gaat het echt niet worden. De Amerikanen zit momenteel bij Rise Records en een woordgrap zou eigenlijk te flauw en makkelijk zijn. Ook in thuisland staan ze trouwens slechts in voorprogramma's van debuterende bands als Asking Alexandria. Het realiteit-muntje kan echt elk moment gaan vallen bij de From First To Last-leden.
File Under: Zouden ze die roze petjes nog hebben?
File Audio: From First To-Space
Holly Miranda
We zitten aan de cappuccino, het is vroeg en haar haar is nog vochtig van de douche die ze een paar minuten eerder heeft genomen. In Nederland is ze bekend als voorprogramma van The XX en Scott Matthew en ze staat binnenkort op London Calling. Maar om de zangeres echt een duwtje in de rug te geven worden er veel vergelijkingen uit de kast getrokken. Zo wordt ze vaak vergeleken met Norah Jones. Waarom? "Ik denk omdat we gewoonweg hetzelfde kapsel hebben, meer dan dat is het namelijk niet. Ik heb echt niks met haar". We zitten in een hotel aan de Herengracht en een toerist maakt een foto van ons. Ze kijkt een beetje vreemd naar de gezette meneer en zijn camera. "Hij denkt vast dat je Norah Jones bent" zeg ik tegen Holly Miranda. Ze geeft me een glimlach en haar middelvinger, het interview kan niet beter beginnen.
Ze vertelt dat ze haar hotelkamer heeft omgebouwd tot een kleine opnamestudio, want hoewel ze The Magicians Private Library net heeft uitgebracht, is ze allang met nieuw werk bezig. Ze is een harde werker en hoewel touren al zwaar is, vertelt ze dat persdagen als vandaag nog veel slopender zijn.
Lees verder..HIM - Love In Theory And Practice
De mannen van HIM (His Infernal Majesty) hebben de sigaretten, rokerige concertpodia en sterke drank weer even verruild voor de serieuze studioruimte. Dat de opnamen goed waren verlopen lieten wat MySpace-snippers alvast horen, maar ook de eerste videoclip van ‘Heartkiller' beloofde veel. Het laat gelijk weten hoe de nieuwe plaat klinkt. Maar eigenlijk is er niet erg veel veranderd op deze zevende studioplaat. De Finnen maken nog altijd lekker stevige rockmuziek met veel metalinvloeden, en frontman Ville Valo zingt zoals gebruikelijk over liefde en dood. Een muziekstijl die de band zelf omschrijft als 'love metal' en in die hoedanigheid zelfs op twijfelachtige wijze Wikipedia haalt. Op het nieuwe Love In Theory And Practice speelt vooral het privéleven van de 33-jarige zanger een grote rol. De albumtitel en de teksten zijn geïnspireerd door het eindigen van de langdurige relatie van Valo. Het resultaat is een dagboek over de affaire, maar gaat ook over de theoretische en praktische aspecten van een relatie. De groep werd in 1995 opgericht en heeft sinds de enige hit "Join Me" wat mindere punten in hun carrière gekend, maar gelukkig is er opnieuw een heerlijke HIM-plaat afgeleverd. Het niveau van Razorblade Romance is het nog niet, maar heel erg warm zitten ze zeker.
File Under: HIM bewandelt geen nieuwe wegen
File Audio: HIM-Space
Laura Marling
Laura Marling ziet de naschokken van Crossing Border dagelijks in haar spiegel. 'Het is jullie schuld!', zegt ze wanneer ze voor de zoveelste keer haar pony aan het stijlen is. 'Het was eigenlijk helemaal niet de bedoeling. Ik had in Nederland een haarproduct gekocht, maar ik kon natuurlijk de verpakking helemaal niet lezen. Het bleek uiteindelijk ook echt dertig euro te zijn en dat vond ik al erg vreemd. Toen ik de prijs hoorde wilde ik het eigenlijk niet eens kopen en terug zetten, maar ik hoorde het pas bij de kassa. Dan vind ik het altijd een beetje gênant. Vervolgens werd mijn haar gewoon blauw! Ik ging meteen naar de kapper en dit was het enige wat hij ervan kon maken. Wanneer het weer genezen is stap ik echt direct weer over op blond hoor. Ik vind het niks.'
Kempi - Du Gangsta Tape
'Bef je bitch, laat je bitch niet beffen. Heel de kamer ruikt naar kut. Rode plekken, witte lakens.' Klinkt er in een van de vele nummers op Du Gansta Tape van rapper Kempi. Dat hij niet de ideale schoonzoon is, heeft iedereen ondertussen door, maar het neemt niet weg dat het vaak geroepen en geuit dient te worden. Zo blijkt ook in nummer "Du Stick Up" waar er een bank wordt overvallen. 'Ok luister, dit is hoe het gaat zijn, we gaan naar binnen en als iemand beweegt; gelijk shooten. Niet veel praten, je weet zelf. Aight? We gaan naar binnen de bivak is on, vier man met een korte loop rennen door de gang. Waar is de buit? Noem me Eddy Zoëy, want ik heb honger. Fuck gastvrijheid ik nodig mezelf uit. Ik klap de bitch totdat ze zegt waar de wit ligt. Morgen zijn we rijk of in een TBS-stichting. Het maakt niet uit, ik moet money maken, anders ga ik niet naar huis. M'n vader is een alcoholist en m'n moeder aan de spuit.' In zijn debuutplaat Du Zoon werden er nog serieuze onderwerpen aangesneden zoals de slavenhandel van donkere mensen en het zware leven op de straat, maar dat is allemaal van tafel gegaan. Kempi vindt het nodig om in tweeëntwintig nummers te uiten hoe stoer en gangster hij is, jammer dat zijn realiteitsrap is verdwenen en hierdoor ook zijn grootste kwaliteit.
File Under: Veel overdreven onzin en weinig kwaliteit
File Audio: Kempi-Space
Noyalty
De mannen van Noyalty kennen elkaar van het bandcircuit en de plaatselijke kroeg. Na veel aanmodderen begon het in 2005 pas echt na de eerste demo. Ze staan voor spetterende melodische punk/hardcore en zelf vinden ze het vooral een mix van A Wilhelm Scream, Comeback Kid, Boysetsfire en Shai Hulud. ‘Maar we zijn met zoveel bands vergeleken dat we zelf niet eens meer weten waar we op lijken', aldus frontman Daniël Calder.
Calder kreeg het eigenlijk met de paplepel al ingegoten, want ook zijn ouders zijn professionele muzikanten. ‘Ze vinden het natuurlijk geweldig dat ik ook iets met muziek doe. Niet dat ze ook fan zijn van ons genre, maar ze waarderen de muzikaliteit zeer. Vroeger gingen ze soms naar de shows in Eindhoven, maar dat is uiteindelijk vervaagd. Mijn vader is laatst wel naar de Melkweg gereden om ons te zien spelen met New Found Glory.' Dat optreden was dan ook het grootste van Noyalty tot nu toe, met duizend man publiek.
Lees verder..John Coffey
John Coffey maakt heerlijke Amerikaanse rock en neigt hiermee richting bands als Refused, Silver en The Ghost Of A Thousand. Ooit begonnen in 2002 als een bandje dat in de pauze het muzieklokaal molesteerde. Maar ondertussen alweer een grote stap verder en heeft alweer twee gitaristen en een zanger versleten. ‘Soms was het gewoonweg tijd voor wat vernieuwing in de band' laat gitarist Alfred van Luttikhuizen weten. De groep werd opgericht op de middelbare school en dat kunnen de ouders bijna nooit goed hebben gekeurd? Toch wel. ‘Mijn vader vindt het erg tof, niet gek voor een vroegere Bon Jovi-fan hè? Ik heb nog nooit een negatief woord van m'n ouders gehoord.'
Het is niet alleen die boomlange Afro-Amerikaanse acteur in The Green Mile, maar de Utrechters vonden destijds John Coffey ook zeker een geschikte bandnaam. ‘We vonden de naam wel hardcore klinken, maar het is natuurlijk ook echt een retecoole film. We zagen de film een aantal jaar geleden en we waren compleet overdonderd. En toevallig waren we net op zoek naar een nieuwe naam. Het refereert vooral naar de angstaanjagende negroïde man die uiteindelijk toch erg vriendelijk blijkt. Verder heeft de bandnaam overigens geen speciale betekenis… wel is onze gitarist Twan een groot fan van Stephen King.'
Lees verder..Bound In Blood
De bandnaam van Bound In Blood is erg makkelijk te verklaren. De gitarist en drummer zijn namelijk broers en de rest komt uit een vriendengroep. De band komt uit Boskoop en het zal niet meevallen om daar vrienden te treffen met dezelfde harde muzieksmaak. Het viertal speelt het op de old school manier met punk- en metalinvloeden en wekelijks oefenen ze in een koude Kwekers-loods. Het doel is om waar dan ook geprogrammeerd te worden. ‘We genieten van elk optreden en vaak zijn de kleine lugubere zaaltjes zelfs nog het leukst. Maar ons grootste optreden was in Tsjechië waar we voor zo'n 600 mensen speelden. Optreden in het buitenland is echt minder moeilijk dan iedereen denkt. Je kunt dat het het beste doen door de optredens van te voren te regelen, daarna is het simpelweg in de bus stappen en plezier maken. We hebben in het verleden een tour door Polen gedaan en ook in Duitsland, Tsjechië en België zijn we geweest.' Bound In Blood kijkt het liefst niet terug naar hun eerste optreden, maar met zo'n honderd optredens in het verleden hebben ze heel wat podiumervaring opgebouwd.
Holly Miranda - The Magician's Private Library
Haar eerste wapenfeit High Above The City is helaas nergens meer te vinden. Ze had een twintigtal nummers zelf opgenomen en uitgebracht, dit om te gaan verkopen tijdens haar optredens. Niemand weet hoe het heeft geklonken, maar blijkbaar heel anders dan haar muziek op het nieuwe The Magicians Private Library. De 24-jarige Holly Miranda staat totaal niet meer achter haar debuut, ze vindt het klinken alsof iemand met zijn vingers over een schoolbord krast. Gelukkig heeft ze een nieuwe plaat gemaakt waar ze zeker trots op mag zijn. De ex-zangeres van The Jealous Girlfriends heeft namelijk al erg veel bereikt. De lesbienne heeft ondertussen heel wat bekende artiesten onder de sneltoetsen staan, er kwamen bijvoorbeeld tours met The XX, Scott Matthew en Tegan and Sara. Maar het hoogtepunt is de dikke TV On The Radio-stempel op de nieuwe plaat. De rakkers hebben namelijk haar nieuwste kindje geproduceerd, maar bespelen ook een aantal instrumenten op de plaat. Het tiental nummers is erg verschillend, waarbij vooral single "Waves" de verkeerde indruk van het album geeft: zo ontzettend poppy is het namelijk niet. Opvallend is dat The Magician's Private Library stiekem ook alweer achterhaald is, de zangeres heeft al veel nieuwe plannen. De nog komende plaat gaat namelijk vooral schoppen tegen de Amerikaanse regering en hun kijk op het homohuwelijk. Zo mag ik het horen Holly, niks relaxen, maar altijd aan het werk zijn.
File Under: Was die hype rond jonge female singer-songwriters niet alweer over?
File Audio: [Holly-space]
File Video: [Waves]
Fall Out Boy - Believers Never Die
Fall Out Boy is niet meer. Begin februari maakte frontman Patrick Stump bekend de groep te hebben verlaten. En zonder de 25-jarige zanger is Fall Out Boy geen Fall Out Boy meer, liet gitarist Joe Truman weten in een interview met de Amerikaanse pers. Ook de rest van de band besloot er de brui aan te geven. En terwijl alle fans aan het huilen zijn, besluit Stump zelf rustig aan een soloalbum te gaan werken. THNKS FR TH MMRS? Toen de verzamelaar Believers Never Die verscheen eind 2009 tussen alle andere kerstkliekjes, luidde de kritiek dat het nog vroeg was voor een best of-plaat, maar met de kennis van nu vallen alle stukjes op de juiste plaats. Dit is gewoonweg een afscheidscadeau. Na vijf albums wordt de handdoek in de ring gegooid en kunnen de bandleden terug naar de McDonald's om hamburgers te gaan draaien. Het is namelijk altijd Stump geweest die met zijn aparte stem de nummers claimde, ook al schreef posterboy Pete Wentz veel teksten. Opvallend is dat de plaat chronologisch is opgebouwd, en dat helaas ook de "Beat It"-cover is geselecteerd. Hoewel de samenwerking met John Mayer al was uitgebracht voor alle Michael Jackson-hysterie, komt het nummer ondertussen iedereen de oren uit. Op Believers Never Die wordt een collectie van singles en hits voorgeschoteld die een mooie nagedachtenis vormt aan de prachtige dagen van Fall Out Boy. Ik pink een traantje weg.
File Under: Is dit dan echt het laatste wat we ooit zullen horen van Fall Out Boy?
File Audio: [Fall Out-space]
Kunstbende - Ticketactie
Na de tegenslagen bij grote talentenjachten en na een paar keer goed ademhalen, gaan Vivienne Wormsbecher en Seyma Baskurt opnieuw voor een jury staan. Gelukkig hebben ze veel geleerd bij bijvoorbeeld X-Factor en Popstars. ‘Het was balen, maar bij het terughoren van mijn Popstars-auditie hoorde ik inderdaad soms een wat valse toon. Ook was ik vooral erg zenuwachtig en ik danste en bewoog totaal niet! Dat zou ik nu gelukkig echt beter doen.' Ondertussen heeft Vivienne namelijk al opgetreden op een plein in Hoorn voor ongeveer driehonderd mensen, maar ook tijdens het Artquake Festival. Bij Seyma ging het anders: ‘Ik vond Popstars vooral echt heel vermoeiend! Mijn auditie vond ik niet al te best gaan, maar de theaterronde ging wel goed. Alleen bij de eerste theaterronde had ik wat ademhalingsprobleem. Hierdoor mocht ik als laatste gaan zingen, maar gelukkig toch door was. Bij de tweede ronde mochten we plots niet oefenen in het hotel. Dat was echt super stom. Helaas kreeg niemand van mijn groepje de teksten goed in het hoofd. Daarbij kwam ook nog eens al dat gestress van die mensen, je wordt echt helemaal gek. Toen we moesten optreden zong iedereen de tekst fout en ik moest als laatste gaan zingen, maar ook ik wist het even niet meer. Als ik het over mocht doen, dan zou ik echt veel minder zenuwachtig zijn en gewoon de jury volledig inpakken!'
Naasr Vivienne en Sayma, zullen er meer dan 120 acts te zien zijn tijden Kunstbende Voorrondes in Noord-Holland. Wat gehouden wordt in het Zaantheater én de Kade in Zaandam op zaterdag 20 februari. Per categorie gaat de eerste prijswinnaar door naar de landelijke finale in het Westergasfabriek te Amsterdam. Wij mogen 2x2 kaarten weggeven voor de ronde in Zaandam! Als je dit formuliertje in vult hoor je snel of je er naar toe kunt.
Jörgen van den Wijngaart (Kunstbende/Popronde)
Jörgen van den Wijngaart is betrokken bij Kunstbende Noord-Holland, bij de jaarlijkse Popronde en gaat met veel plezier zo vaak mogelijk bandjes kijken. Hij is geboren in Almelo in 1974, deed CMV Kunst & Cultuur in Nijmegen, verhuisde naar Amsterdam om te gaan werken bij een film productiemaatschappij en sinds 2005 is hij werkzaam met een eigen bedrijf. Hiermee maakt hij films met jongeren, veel op scholen, maar ook daarbuiten in opdracht. Het werken met jongeren en het scouten van nieuw talent is iets wat bij Jörgen past en hij al jaren doet, maar vanwaar de grote liefde voor amateurkunst?
Kunstbende
De Kunstbende is een van de langstlopende talentontwikkelingen van Nederland. Momenteel viert de jongerenorganisatie de twintigste editie en Jörgen werd destijds vooral aangetrokken door het succes. ‘In 2005 heb ik een film gemaakt over Kunstbende en haar werkwijze en sindsdien ben ik bij het project betrokken. Ieder jaar zijn er vele vrijwilligers, stagiaires, jongerenwerkers, docenten en partnerorganisaties die Kunstbende helpen neer te zetten. Samen met Kirsten Dijk en Wouter Helmig zit ik in het Kunstbende Noord Holland-kernteam. Ons doel is om het Kunstbende-vuur brandend te houden bij iedereen.'
Oceans With Tragedy
Wanneer je naar de cd-winkel loopt, dan vind je Oceans With Tragedy in dezelfde categorie als Gwen Stacy, Parkway Drive, Means en Emmure. Behalve het feit dat er nog helemaal niks is uitgebracht. De heren maken metalcore/hardcore en begon destijds met een gezellige vriendengroep en zonder drummer. Drummer Niels werd uiteindelijk weggepikt bij zijn oude band en het avontuur kon beginnen. Of toch niet? ‘Helaas niet, de bassist bleek uiteindelijk toch niet bij de band te passen qua muziekstijl. Een paar telefoontjes later hebben we Jacko gevonden. En ook hebben we besloten om zonder de tweede gitarist verder te gaan. Wat in het begin heel erg wennen was, omdat we vonden dat de nummers hierdoor veel leger klonken. Gelukkig hebben we een paar aanpassingen gemaakt en klinkt de leegte vooral bij de nieuwe nummers een stuk minder.'
De Dordrechtenaren geven toe dat de bandnaam niet echt een duidelijke betekenis heeft, wel gaan de meeste teksten over de oceaan. ‘Vandaar ook dat we iets met Oceans in de bandnaam wilden hebben.'
Dallas Green
Het stinkt wanneer na twee keer kloppen de deur van de kleedkamer opengaat. Een aantal bandleden zitten op de bank, wat roadies zitten achter een laptop en binnen een paar seconden verandert heel de opzet. Omdat een journalist zo nodig een interview moet afnemen. Het voelt toch alsof je een spelbreker bent. De kamer ruikt naar warmte, dufheid en vlees. Ze hebben net gegeten en Dallas Green, bekend als zanger van Alexisonfire, stelt voor om de deur even open te zetten. Ik krijg twintig minuten van zijn avond en terwijl de tijd tikt, ruimt hij het eerst een beetje op. Uit schaamte wellicht, maar vooral omdat hij zegt een fanatieke opruimer te zijn. En terwijl de eetschalen, truien en lege flessen als na een orkaan in de ruimte liggen, zegt hij opgeruimd te hebben. Ik geef ‘m een schouderklopje en raad aan om te beginnen met het interview. Opgeruimd staat niet altijd netjes.
Biffy Clyro
Een interview in de tourbus. Biffy Clyro bestaat uit slechts drie mensen, maar gelukkig is het alsnog geen probleem om heel veel rotzooi te maken. Of ik een biertje wil? ‘We stonden gisterenavond in België, dus ik heb enkel Belgisch bier voor je. We zetten zulke dingen altijd op onze rider, net als twee flessen wodka. We gaan dat natuurlijk niet allemaal daadwerkelijk opdrinken, maar dat nemen we gewoon mee naar huis. Leuk voor met de kerst.' Het zijn niet alleen flessen wodka en lege zakken chips die de bus vullen, maar ook rollen tape. ‘We komen aan het einde van de tour en we worden hierdoor steeds vervelender. En dan gaan we uit verveling gekke experimenten doen, zoals hoeveel stukjes tape je nodig hebt om een menselijk lichaam op te kunnen tillen. Best interessant hoor. Het bleken trouwens acht stukjes te zijn.'
‘Normaal drink ik ook niet voordat ik moet optreden', zegt drummer/zanger Ben Johnston terwijl hij een flinke slok Leffe neemt. ‘Vroeger gingen we altijd helemaal los in steden als Amsterdam, veel blowen en drinken en daarna nog even optreden. Maar tegenwoordig probeer ik het bij twee biertjes te houden. Anders wordt het gewoonweg te moeilijk om nog geconcentreerd te drummen. '
Lees verder..Jaarlijst 2009: Marz667
1. White Lies - To Lose My Life
2. Mumford & Sons - Sigh No More
3. Editors - In This Light And On This Evening
4. Bat For Lashes - Two Suns
5. Fever Ray - Fever Ray
6. Blue Roses - Blue Roses
7. Soap&Skin - Lovetune For Vacuum
8. Kid Cudi - Man On The Moon: The End Of Day
9. The Fray - The Fray
10. Architects - Hollow Crown
Miss Capital-D
Ze heet Debbie Rood en won in 2009 de Kunstbende. Dit is een jongerenorganisatie voor talentontwikkeling die al twintig jaar talent zoekt én vindt. De 18-jarige is beter bekend als Miss Capital-D en won vorig jaar de DJ-wedstrijd en stond op o.a. Obsession Outdoor, Extrema Outdoor en niets minder dan Mystery Land. Ook was ze te gast in een TMF-uitzending met Sascha Visser en werd ze tweemaal gevraagd om in de studio te komen draaien bij 3FM. ‘Door de Kunstbende te winnen heb ik een flinke boost gekregen, maar eigenlijk was ik ook hiervoor al ongeveer anderhalf jaar aan het draaien.'
Het moet vast ontzettend moeilijk zijn om als jonge en vrouwelijke DJ te staan tussen alle grote, oude en stoere mannen? ‘Eigenlijk niet. Het is zelfs heel leuk! Ik krijg zoveel leuke reacties en feedback van andere DJ's. Het fijne ervan is dat je in een wereld komt waarbij mensen allemaal dezelfde passie voor muziek hebben. Dit deel je met elkaar en het wordt ook serieus genomen. Dan maakt het eigenlijk niet uit of je nou man of vrouw, jong of oud bent.'
Lees verder..Five Finger Death Punch - War Is The Answer
Amerikanen en oorlog, als Bassie en Adriaan voor het leven met elkaar verbonden. Terwijl veel muzikanten zich hierover druk maken d.m.v. anti-oorlogsnummers, doet Five Finger Death Punch het opvallend anders. De titel van hun laatste wapenfeit is namelijk het hopelijk cynische War Is The Answer. Op de cover staat een militair in een oorlogsgebied uitgebeeld, waar dertien gevechtsvliegtuigen overvliegen. Het blijkt dat het vijftal een erg vreemd gevoel voor humor heeft. Centraal in de band staat frontman Ivan Moody en hij voorziet de nummers op een typische metalcore-manier van zang. Na verschillende bands uitgezeten te hebben, is Five Finger Death Punch zijn zoveelste kindje. De plaat heeft nummers als "Bulletproof", "Falling In Hate", "My Own Hell", "Burn It Down", "Dying Breed' en overal komt het oorlogsthema in terug, geschreven vanuit iemand die gepassioneerd is met doden en oorlog. Het album heeft pakkende oneliners, maar is vooral erg uitgekauwd. Met het nummer "Far From Home" doen de mannen het eindelijk anders, met een rustige ballade in het midden van de plaat. Want het is heel leuk en gezellig zo'n oorlog, maar het is toch best wel ver van huis. Heimwee is een van de vervelendste dingen tijdens een oorlog en Five Finger Death Punch beschrijft het.
File Under: Five Finger Death Punch maakt een pro-oorlogplaat
File Audio: [Five Finger-Space]