Resultaten getagd als “Blaudzun”

Blaudzun - Promises Of No Man's Land

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Blaudzun - Promises Of No Man's Land"Wie gaat er eigenlijk wat schrijven over de nieuwe Blaudzun?" was de vraag onder File Under-schrijvers afgelopen week. Al gauw bleek dat diverse collega-schrijvers niet zo'n hoge pet ophebben van Johannes Sigmond's vierde cd Promises Of No Man's Land. Arcade Fire-coverbandje, te pompeus en er zou nu zelfs voor het eerst een track van hem op een Hitzone-cd zijn beland, waren enkele niet mis te verstane reacties. Ik was al van plan om de cd te gaan recenseren, maar nu had ik er extra veel zin in. Blaudzuns vorige album Heavy Flowers vond ik prachtig en deze opvolger had ik nog niet gehoord. En ja, ik moet mijn klagende File Under-collega's wel een beetje gelijk geven. Het album begint nog rustig met de spannend repeterende melodielijn in "Euphoria", maar daarna gaan alle remmen los. Single "Promises Of No Man's Land" knalt erin en vanaf dan is het volle kracht vooruit. Bombastische en overvolle arrangementen zetten een overdonderende 'wall of sound' neer. In "Too Many Hopes For July" is het inderdaad net of ik Arcade Fire ten tijde van Funeral hoor. Pas bij nummer zes mindert Blaudzun vaart en kan ik even op adem komen, maar daar hoor ik dan ook meteen het mooiste liedje van het album. "Wasteland" is door de Oosterse melodielijn spannend en een tikje dreigend. "Any Cold Wind" is ook al zo'n fraai liedje met prachtige melodie. Het walsje van "Ocean Floor" en het aanzwellende "Wingbeat" komen door een iets minder vol geluid ook veel beter tot hun recht. Het is jammer dat de helft van het album verzuipt in een muur van geluid. Maar toch, onder die geluidswallen hoor ik prachtige melodieën die ontzettend aanstekelijk zijn, wat mede komt door Blaudzuns intense vertolking ervan. De meer folkachtige subtiliteit van Heavy Flowers beviel mij beter maar desalniettemin is Promises Of No Man's Land een razendgoed album van een singer-songwriter met een volstrekt uniek geluid én met internationale allure.

Blaudzun

Johannes Sigmond, beter bekend onder zijn artiestennaam Blaudzun, had zich voorgenomen een intieme singer-songwriter-plaat op te nemen met kleine liedjes. Het liep anders: Heavy Flowers werd zijn meest uitbundige cd tot nu toe. 'Ik wilde heel graag heel klein beginnen en eindigen, maar dat kwam er gewoon niet van. Dat heeft er denk ik voor een deel mee te maken dat ik in de periode dat ik nieuwe dingen ging schrijven ook veel optrad. Uit die omstandigheden kwamen niet de beoogde kleine, intieme liedjes voort. Eerst dacht ik dat de nummers die ik in plaats daarvan schreef er gewoon uit moesten. Dat als ze eenmaal uit m’n systeem waren, ik wel zou toekomen aan wat ik echt wilde maken. Maar op een gegeven moment dacht ik, waarom zou ik dit niet omarmen en hiermee verder gaan?'

Blaudzun

De reacties op Heavy Flowers zijn laaiend positief. Niet alleen de recensies zijn lovend, ook de zalen raken stuk voor stuk uitverkocht. Des te opvallender dat het lange tijd duurde voordat Sigmond zelf besefte dat hij aan iets goeds werkte. Hij nam de plaat op in de Mailmen-studio met Martijn Groeneveld, met wie hij al vaker samenwerkte. Toch vond hij het opnameproces zwaarder dan ooit. "Je wilt graag het idee hebben dat je iets heel goeds aan het maken bent. Soms heb je dat snel omdat er een soort vibe is. En die was er eigenlijk heel lang niet. Het was best hard werken."

Blaudzun - Heavy Flowers

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Blaudzun - Heavy FlowersBlaudzun: de naam zelf is waarschijnlijk nog altijd onbekend bij de meeste Nederlanders. Het markante hoofd van Johannes Sigmond, zijn echte naam, wordt ongetwijfeld door veel meer mensen herkend dankzij zijn optredens bij DWDD voor de DWDD Recordings. En zo markant als zijn hoofd is, zo markant is ook zijn muziek. Donker en intens grijpt ook zijn derde cd, Heavy Flowers, je direct bij de strot met het fenomenale openingsnummer "Flame On My Head". Waar zijn muziek voorheen nog associaties opriep met Radiohead, vind ik inmiddels Ewies linkje naar David Eugene Edwards veel beter passen, omdat de inspiratie nu vooral gevonden lijkt in folk en Americana. Titelnummer "Heavy Flowers" zou bijvoorbeeld absoluut niet misstaan hebben op 16 Horsepowers Secret South en dat geldt voor meer nummers op deze plaat. Vaak prachtig en spannend opgebouwd, met een prima afwisseling tussen uptempo en rustig. Met een brok in de keel luister ik keer op keer naar de rijk gearrangeerde muziek en verbaas ik me over zoveel creativiteit en emotie in 1 mens. Hoewel de meningen er vast over verdeeld zijn, vind ik dat hij nergens uit de bocht vliegt met zijn gedragen muziek. Ja, Blaudzun maakt wederom een gro(o)t(s)e indruk. Geen wonder dus dat zijn concerten tegenwoordig in een mum van tijd uitverkocht zijn. Zorg dat je er nog bij bent!