Resultaten getagd als “De Staat”

De Staat - Vinticious Versions

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

De Staat - Vinticious VersionsWie het nieuwste 8-track EP-tje van De Staat afdoet als een gimmick, mist wat. Het is al een week lang de favoriete plaat van mijn vriendin. "Waag het niet om er iets negatiefs over te schrijven!" riep ze. Nou is dat ook vrij lastig. Alles wat al zo goed was aan I_Con hoor je op Vinticious Versions in een lichtere cartoon-versie, met blikken, blokfluiten, kassageluidjes en een orgeltje, alsof je naar een soort geflipte surfband uit de sixties zit te luisteren. Daarbij klinken alle solo's nog steeds even lekker vet aangezet. Oorspronkelijk begon De Staat in deze stijl te spelen omdat ze een alternatief nodig hadden voor hun instore-optredens in diverse muziekwinkels op laag volume. Vinticious staat trouwens in geen enkel woordenboek, maar ga er maar vanuit dat het iets met onbetrouwbare vintage betekent. Als muziekliefhebber ben ik verplicht om op te schrijven hoe knap het is dat je een Beastie Boys-versie van "Input Source Select" kunt maken en dat "Down Town" hier tot een geile westernsoundtrack verbouwd is (mét Janne Schra), maar stiekem hebben de vrolijke singletjes toch mijn voorkeur: "All is Dull", "Get It Together" en "Build that, buy that" zijn nóg beter geworden. Ze worden in deze nieuwe hipster-ironische versie een meefluitbare radiohit, bijna zo besmettelijk onverwoestbaar als Triggerfingers cover van Lykke Li's "I Follow Rivers" dat onverwacht werd. Zelfs voor wie De Staat eerder niet zo boeiend vond, is deze trouwens vrij goedkope EP een formidabele kennismaking.

De Staat - I_CON

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

de_staat-i_con.jpgCitaat uit een van mijn Google Hangouts deze week: 'Witch Doctorrrrr!' Waarop fluks het antwoord volgde: 'TUM TA DUM TA DUM!' De Nijmeegse rockband De Staat heeft weer een sprankelend nieuw opus afgeleverd. Nog steeds is De Staat een samenraapsel van stonerrock, ketelmuziek, gekte en meeneuriebare wijsjes. Stond de vorige Staatplaat nog in het teken van rauwe distortion (met visueel steampunk als thema), deze derde heeft iets joligs, iets circusachtigs. Titel en teksten gaan over allerlei soorten zwendelaars en muzikaal zijn er voor het eerst allerlei fluiten in sommige nummers gekropen. Dan heb ik het over de openingsnummers "All Is Dull" en "Build That, Buy That", die ik ook meteen het leukst vond aan dit album. "Get It Together" had op de nieuwe Franz Ferdinand kunnen staan en "Wonderer" op de nieuwe Queens of the Stone Age. Goeie songs. Klasse! De slepende ballad "Devil's Blood" bleef daarentegen juist wat later bij me hangen door zijn mooie melodie. Wat een koninklijk refrein zeg, met die drumroffels er doorheen! Ik luister geen radio meer, dus toen ik in de trein op 3voor12 las dat 3FM blijkbaar juist dit nummer uitgekozen heeft tot Megahit, werd ik overvallen door een tinteling die ik al lang niet meer gevoeld had. Datzelfde mooie gevoel als een Radiohead-plaat op 1 eindigt in alle jaarlijstjes. Wat de fuck, zeg. Yeah! Hoe klinkt die Megahit-jingle eigenlijk tegenwoordig? Joh, als je eens wist hoeveel Alarmschijf-jingles ik nog op cassettebandjes heb staan... Maar goed. I_CON dus. Speciale vermelding nog voor "Make Way For The Passenger", dat met een bezetenheid voortjaagt waardoor ik het gelijk opnieuw opzet. Is dan alles goed aan I_CON? Nou, aan het eind kakt het wat in. "I'll Take You" (met Janne Schra) is niet zo mijn ding en "Down Town" doet me net wat teveel aan de weinige lelijke Caesar-liedjes denken. Maar dat zijn kleine minpuntjes op de leukste rockplaat die ik sinds lange tijd gehoord heb.

De Staat - Machinery

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

De Staat - MachineryWat mij eigenlijk verbaasde was dat de mensen achter Excelsior Recordings het op de Twittert en FeestBoek niet hadden over de nieuwe release van De Staat. Mij was even ontgaan dat de band voor de release van hun nieuwe album Machinery overgestapt zijn naar Cool Green Recordings, het label van de überstonergod Chris Goss. Met deze stap wil het vijftal ongetwijfeld nieuwe wegen inslaan. Het debuutalbum Wait For Evolution was min of meer het soloproject van De Staats voorman Torre Florim die op het podium een bandvervolg kreeg. De opvolger Machinery is een écht bandalbum geworden. Hetgeen zeker te horen is. Het geluid is niet alleen veel voller geworden, het is ook veel smeriger. Waarschijnlijk zal menigeen hier toch wel even aan moeten wennen, het is een kakofonie aan geluiden en daarmee een stuk chaotischer geworden. Dat ze met dit product een stap verder zullen komen, daar durf ik niet aan te twijfelen. De vergelijking met grote jongens als QOTSA kunnen ze hiermee prima aan. Niet alle liedjes vind ik even geslaagd, zo had "Tumbling Down" van mij gewoon in de oefenruimtes mogen blijven wegens teveel jam en te weinig liedje. Daar staan echter songs tegenover als "Sweatshop" en "Psycho Man" die zo vet zijn dat ik nooit meer zonder wil. Ik zag dat De Staat inmiddels concerten heeft staan in Amerika en Duitsland. Ze kon wel eens uitgroeien tot ons grootste muzikale exportrockproduct ever en dat betekent dat de tijd voor de kleine en middelgrote zalen, een paar jaar geleden zag ik ze spelen voor zo'n vijftig toeschouwers, waarschijnlijk snel verleden tijd is. Al zit ik hier persoonlijk niet op te wachten.