Resultaten getagd als “Marike Jager”

Marike Jager - The Silent Song

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Marike Jager - The Silent SongMarike Jager heeft iets met de zee. Waar het decor van de theatertour voor haar heerlijk grofkorrelig geproduceerde album Here Comes The Night de geluiden van een haven bij nacht leek te maken, eindigt Wings, het laatste nummer van haar nieuwste album The Silent Song, met de golfslag van de branding. Een frivoliteit. Want niet eerder maakte de Beuningse do it yourself-diva een album dat zo klein en ingetogen gehouden is. En daarin blijkt gelijk de kracht van Marike Jager als songwriter te schuilen. Waar op voorganger Here Comes The Night de productie soms nog centraal leek te staan, zijn op The Silent Song stem en gitaar, heel soms aangevuld met piano en een enkel duet ("Don't You", met de Canadees Ron Sexsmith), voldoende om een liedje geheel tot z'n recht laten komen. Dit heeft ook een keerzijde natuurlijk. We zullen Marike Jager komende zomer waarschijnlijk niet zien op de festivalweides. Maar in de veelal calvinistische kerkjes waar haar huidige tournee langs voert zullen de liedes van La Jager ongetwijfeld het best tot hun recht komen. Marike is een eigenzinnige dame. Gelukkig, mag ik wel zeggen. Het levert een pareltje als The Silent Song op!

Marike Jager - Here Comes The Night

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Marike Jager - Here Comes The NightIn de clip van Marike Jagers "Honey, Honey", een liedje van haar album Celia Trigger, werpt ze een paar keer een steelse blik naar haar tegenspeler. Op 1 minuut 12, als Marike een drakendoder speelt die een prins beschermt tegen een monster, is die blik onverholen geil. Dat wordt neuken, denk je als kijker. De scène schoot me te binnen tijdens het luisteren naar Here Comes The Night, het derde album van Jager. Op de eerste twee klonk ze lief, opgeruimd of aangedaan. Maar niet opgewonden. Het lijkt alsof Marike voor de opnames van Here Comes The Night een paar zwarte kousen en jarretelles heeft aangetrokken onder een strak jurkje, nadat de styliste niet zuinig was geweest met nepwimpers, kohlpotlood en lipstick. Jager zingt met een stem van rood velours, terwijl ze zwoel met haar heupen wiegt. Knappe jongen die weerstand kan bieden aan Marike wanneer ze "Keep Me Warm" zingt. Maar na de verleiding komt de afrekening. In "Rusty" zingt ze: 'Nobody knows what happened to you', en lijkt er vilein bij te lachen. Het sensuele "Covered" is opnieuw een nummer waarin ze de vermoorde onschuld speelt. Maar ondertussen lakt ze haar nagels vuurrood. "Don't Erase Me", gilt ze verderop, als PJ Harvey in haar wildste dagen. Ik zou niet durven.

Marike Jager

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

'Ik weet echt serieus niet hoe het moet, een liedje schrijven.'
'Die nominatie betekent gewoon heel veel. Ik verwacht helemaal niet dat ik zoiets ga winnen, maar dat geeft niet. Ik vind het echt een grote erkenning.' Inmiddels weten we dat Marike Jager zoals ze zelf al voorspelde inderdaad geen Edison in ontvangst heeft mogen nemen. De nominatie zelf was voor haar al een aangename verrassing. 'Ik heb het hele juryrapport nog niet gelezen maar ik las wel iets over een eigen sound. Nou dat vind ik echt supergaaf om te horen. Dat streef je wel na. Dan sta je ineens in het rijtje met Ilse DeLange en Trijntje Oosterhuis. Hele gevestigde namen.'

Marike Jager

Het gaat goed met Marike. Ik spreek haar op een van de eerste mooie lentedagen van dit jaar waarop de de zon haar uiterste best doet om net zo hard te stralen als de dertigjarige singer/songwriter zelf. Het werd dan ook de hoogste tijd voor een interview op File Under. Op onze site staan immers niet voor niks al aardig wat foto's van de dame met het warrige haar dat desondanks altijd goed lijkt te zitten en volgens Storm niet alleen de leukste maar ook de beste singer/songwriter van Nederland is. Met de release van haar zowel door critici als publiek positief ontvangen tweede album Celia Trigger lijkt de stap naar het grote publiek te kunnen worden gemaakt. 'Eindelijk. Mensen snappen het ook, zeg maar. Je zit jarenlang in een soort van underground-circuit. Dat is wel bereikbaar voor heel veel bandjes, maar die stap naar het grote publiek is een hele moeilijke opgave. Daar heb je tv voor nodig en grote kranten en media. Dat is wel een lange weg. Zo'n Edison-nominatie doet een hoop. Dat is heel belangrijk. Het is echt zo'n klassieke prijs. Hij is er al negenenveertig jaar. Dat voel je wel. Het is niet zo'n nieuw wedstrijdje met sms-jes of zo.'