Resultaten getagd als “My Brightest Diamond”

My Brightest Diamond - All Things Will Unwind

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

My Brightest Diamond - All Things Will UnwindHet is natuurlijk enorm dom om vlak voor je een weekje vertrekt voor een broodnodige vakantie nog even al je mobiele muzieksystemen te upgraden. Het gevolg was dat er dus nul seconden aan muziek op mijn iPhone stond. Dat had een pijnlijk ‘cold turkey’-weekje kunnen worden. Geluk bij een ongeluk is dat StormJunior en De Jongedame eigenlijk al van jongs af aan al te betrappen zijn op een behoorlijke muzieksmaak. Ze vragen mij regelmatig om cd’s die ik draai te droppen op hun iPod’s. De Jongedame had vlak voor vertrek My Brightest Diamond’s All Things Will Unwind als verzoekje ingediend. Toen ik haar vroeg waarom ze dat wilde zei ze dat die mevrouw zo mooi zong. Een waarheid als een koe. Want nu Shara Worden het musiceren op haar derde album grotendeels in handen gegeven heeft van het kamermuziekensemble yMusic (haar gitaar is bijna niet in beeld) heeft ze nog meer ruimte om haar prachtige, superlenige stem te laten schitteren. Het resultaat is ronduit ontroerend. Die ontroering komt voor een deel ook door de meesterlijke arrangementen waar Worden yMusic van voorzien heeft. Je zou bijna missen dat de teksten van Shara vaak behoorlijk vinnig zijn. Ze legt de vinger meermaals op subtiele wijze op de zere plek. Zo zingt ze bijna luchtig ‘When you’re privileged / you don’t even know you’re privileged / when you’re not, you know’ in “High Low Middle”. De sneren naar grootgraaiers en politieke ratten zijn er veelvuldig. Die ontgaan De Jongedame overigens volkomen. Grappig is wel dat ze heel goed snapte dat het liefdevolle wiegeliedje “I Have Loved Someone” dat All Things Will Unwind afsluit ging over Wordens zoontje waar ze nog niet zo lang geleden van beviel. Prachtvol en samen met het moment waarop Shara de handen ineens slaat met DM Stith in het meesterlijke “Everything Is In Line” en het intrigerende, bijna spooky “Be Brave” de hoogtepunten van een album dat met speels gemak de jaarlijsten gaat halen.

My Brightest Diamond

Na tijdenlang My Brightest Diamond te hebben mogen luisteren vanaf mijn comfortabele en veilige bank, was het in de spiegeltent van Haldern Pop 2011 eindelijk zover dat ik haar ook mocht zien...tijdens een van de zo mogelijk minst comfortabele concerten van mijn leven. Niet al te lang hierna mocht ik me dagenlang opvreten van de zenuwen, want de bevlogen FileUnder-hoofdredacteur Storm had bij de vrienden van muziekdistributeur Konkurrent geregeld dat iemand een paar fotootjes kon gaan maken van het singer-songwriterproject van Shara Worden. En of iemand haar wat woorden kon ontfutselen. Of ik dat wilde. Hmm.

My Brightest Diamond

Zo kwam het dat ik op een wisselvallig bewolkte middag bij Aldo 'Konkurrent' Perotti in de achtertuin confetti sta op te vegen. Zo komt het ook dat ik even later diep weggedoken in een kop koffie mijn opname-gadget aanzet, Shara over de tafel heenleunt en de tekst 'one-two....oneeee-two' tegen het kleine apparaat uitspreekt terwijl ze doodserieus diep in mijn ogen kijkt (vlak hiervoor was ze lachend handen vol glitterspul naar fotograaf Dennis aan het gooien). Het ding doet het. De meters slaan uit. Niet zo ver als mijn hart.

My Brightest Diamond - Shark Remixes

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

My Brightest Diamond - Shark RemixesHet lijkt me als remixer heerlijk om de vrije hand te krijgen van een artiest om zijn of haar werk te mogen remixen. Als zo'n zangeres dan naar de naam Shara Worden luistert en een van de fijnste stemmen heeft die op dit moment beschikbaar is in de popmuziek, dan wordt dat genieten alleen nog maar beter. Dit keer heeft Shara er niet voor gekozen Jan en Alleman remixen te laten maken van haar nummers zoals ze deed met Tear It Down, de remix-versie van haar debuutplaat Bring Me The Workhorse. Ze koos er voor vier man te noden om haar muziek van een nieuwe jas te voor zien. De delen van de vier (Alfred Brown, Son Lux, Roberto C. Lange en DM Stith) verschillen onderling enorm, maar hun eigen delen vormen een coherent geheel. Ze waren in eerste instantie alleen maar via de importkanalen beschikbaar, maar worden nu in een fraai verzameldoosje ook hier uitgegeven. De volgorde op de cd's is daarbij de volgorde waarin ze eerder uitgebracht zijn. Alfred Brown (van huis uit een klassieke componist) kiest voor een nogal bizarre klassieke insteek. Hij maakt hierbij op basis van het materiaal van My Brightest Diamond een nieuwe conceptvertelling maakt in acht delen. Het zijn eigenlijk geen remixen, maar gewoon acht helemaal nieuwe songs. Wonderbaarlijk. Wat dat betreft klinken de remixen van Son Lux veel meer zoals je zou verwachten van een remix. Maar hij verrast ook door saxofoon en trombone toe te voegen aan de tracks. Bij hem heten de tracks ook nog gewoon zoals het origineel. Dat doet Roberto C. Lange niet, die kiest meer voor een zweverige, minimale insteek, waarvoor Shara's stem zich best leent, maar die mij wat minder kan boeien. Doe mij dan meer die typische dynamische DM Stith-sound die een deel van de vijf songs van zijn hand krijgen. Sprookjesachtig, weelderig en uiteindelijk in het afsluitende " ~~~~~~~~~~~~~~~~" zelfs Stith's eigen stem en flonkerende flamenco-gitaarspel. Menig artiest zal jaloers worden van deze vier prachtige variaties op wat op zichzelf al een prachtige plaat was.

My Brightest Diamond - A Thousand Shark's Teeth

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

My Brightest Diamond - A Thousand Shark's TeethHet aantal festivals dat ik dit jaar meepik is karig. Gelukkig compenseren de vele optredens die ik los zie een boel. Ik had echt supergraag naar Haldern (meer nog dan naar Lowlands) gewild, maar door de weinig overlap tussen de vakanties van Mevrouw Storm en Junior en de Jongedame zit er niets anders op dan dat ik op het moment van Haldern in Denemarken aan het Kattegat zit. Ach ja, je kunt niet alles hebben. Een van de redenen dat ik graag naar Haldern gewild had is omdat My Brightest Diamond daar speelt. Ik ben namelijk nogal fan van Shara Worden, de mevrouw die achter My Brightest Diamond schuil gaat. Aan haar nieuwe plaat A Thousand Shark's Teeth is ze ruim een half decennium aan het knutselen geweest. Da's best lang voor net iets meer dan drie kwartier muziek. Die tijd heeft ze onder andere besteed om het klassieke karakter dat de liedjes in eerste instantie allemaal zouden hebben voor een deel om te buigen tot een ander geluid, dat soms zelfs naar triphop ("To Pluto's Moon"!) neigt. Ik moest daar, net als George likkebaardend bij haar eerste album Bring Me The Workhorse, toch wel een beetje aan wennen. Maar ik beet door. Tear It Down, dat voor het grootste deel uit remixen van Bring Me... bestond, wende uiteindelijk ook. En de sublieme stem van My Brightest Diamond zou zelfs liedjes van Zanger Bob nog goed laten klinken. Dat de liedjes in eerste instantie wat onwennig zijn komt ook door de enorme rijkheid aan soms bijna onhoorbare subtiele details in de instrumentarium. My Brightest Diamond kan zich zo aansluiten bij Elbow in hun strijd tegen de Loudness War . Uitgebalanceerde kunstwerkjes zoals Worden laat horen op A Thousand Shark's Teeth zijn de beste wapens hiervoor. Ze geven je namelijk stuk voor stuk een sereen, vredig gevoel en doen je kluisteren aan je speakers.

My Brightest Diamond - Tear it Down

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

My Brightest Diamond - Tear it Down'Dit is toch geen Lamb of wel soms?'
'Nee, dit is zeker geen Lamb, die zijn uit elkaar. En bovendien: die had je toch ook wel gelijk herkend, je hebt die cd's van ze grijs gedraaid.'
'Dat is waar, maar wat is het dan wel?'
'Nou, het is een cd met geremixte liedjes van My Brightest Diamond. En dat is best bijzonder, want My Brightest Diamond bracht tot nu toe nog maar één cd uit. Op één liedje na zijn alle liedjes van die cd Bring Me The Workhorse met liefde voorzien van compleet nieuwe arrangementen. Waar ze op Bring Me The Workhorse begeleid werd door ouderwetse pure instrumenten gaat hier de glitch, ambient, drum 'n' bass er behoorlijk fors overheen. Maar wat ik zo mooi vind, is dat de impact van de liedjes er zeker als je de originelen niet kent er niet enorm door verandert.'
'Dat is inderdaad wel bijzonder. Het doet me een beetje aan die Tori Amos-remixen van "Professional Widow" denken.'
'Ja, klopt, maar een enorm verschil is dat ik dat echt verhaspelingen vond van het origineel, hier lijkt het bijna of het nog steeds liedjes zijn zoals ze oorspronkelijk altijd al bedoeld waren.'
'Dat kan ik natuurlijk niet weten, ik kende tot zo even die hele dame nog niet, maar ze klinken mij wel als normale liedjes in de oren. Maar ik ben nu wel héél nieuwsgierig naar de originelen als ik dit zo hoor.'
'Die zal ik je wel even laten horen. Het probleem is wel dat als je die eenmaal gehoord hebt, deze remixen een volgende draaibeurt minder zullen zijn. Ik ken mensen die Bring Me The Workhorse zó mooi vonden dat ze deze remixen niet eens een kans durven te geven.'
'Zó mooi?'
'Ja. En ik moet ze daarin nog gelijk geven ook.'