Resultaten getagd als “Roosbeef”

Roosbeef - Kalf

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Roosbeef - KalfRoos Rebergen is een tijdlang mijn 'buurmeisje' geweest. Niet dat ik me daarvan bewust was en zij zéker niet. Ik woonde strikt genomen ook in een ander dorp. Maar de Duivense Rijksweg waaraan de op haar debuutalbum zo vaak bezongen boerderij stond, was desondanks maar twee straten verwijderd van mijn ouderlijk huis. Die gezamenlijke roots van opgroeien in dit stukje niemandsland tussen Veluwe en Achterhoek is ongetwijfeld de reden dat ik haar "Gelderse swagger" zo goed kan waarderen. Live zijn voor mij de kippenvel-momenten gegarandeerd. Ook al is Roos allang niet meer dat verbaasd naïeve meisje van haar debuut. Ze is eerder een stoere rockchick zoals ze recent bewees tijdens Grasnapolsky met het hernieuwde Roosbeef (zij en Tim van Oosten zijn de enige twee leden uit de oerbezetting). Maar wat wel gebleven is zijn de eigenzinnige teksten. Bekeek ze de wereld op het debuut, en in mindere mate op haar tweede album, nog met de verwondering van een puber en jonge adolescent, inmiddels is ze een jonge vrouw. Maar wel een jonge vrouw die met dezelfde verbaasde blik haar omgeving gadeslaat. Het levert pareltjes op als "We Hebben Alles", waarin ze met smachtende stem over de heerlijk zeurende sound van een Fender Rhodes zingt 'we hebben alles om dit te laten mislukken'. Maar ook songs als het nog meer verstilde "Voor Colin", het wonderschone met koor opgenomen "Raak Mij Aan", het aan haar nieuwe woonplaats Antwerpen opgedragen "De Schelde" en zelfs de ruige Duitstalige rocker "Und Man Liebt So Viel" maken van deze derde langspeler een échte Roosbeef. Een die minstens zoveel, zo niet meer, overtuigt als voorgaande albums!

Roosbeef - Warüm

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

Roosbeef - WarümHet Roosbeef-effect. Dat er dus iemand nietsvermoedend de kamer binnenloopt waar de muziek van Roosbeef uit de luidsprekers komt. Persoon in kwestie gaat zitten, zich nog immer niet bewust van de verwondering die zich van hem of haar meester gaat maken, en vraagt zich na gemiddeld drie minuut vierendertig af: ‘WAT IS DIT IN DE NAAM VAN ALLES DAT HEILIG IS?!’ Roos Rebergen maakt met haar band niet heel erg toegankelijke muziek, inderdaad. Waarbij ik wel wil opmerken dat die vraag van derden bij eerder werk van Roosbeef al een minuut of twee eerder kwam. Dat wijst op een zekere ontwikkeling, tekstueel blijft het schuren van onzekerheid en vertwijfeling, maar die inhoud is in een wat vastere muzikalere vorm gegoten. Zo heeft ze “Onder Invloed” opnieuw opgenomen en met reden. De nieuwe versie klinkt leger, nog eenzamer. En door die stiltes, door de tijd te nemen voor de tekst, dringt het dieper door. Als persoon zal Roos Rebergen wel nooit een baken van zelfvertrouwen worden, maar als zangeres lijkt dat zelfvertrouwen wel gegroeid te zijn. Ze durft meer, contrast tussen klein en groot, tussen hard en zacht. Op “Vergis Ik Mij” en “Alleen 2” gaat ze voor de echte uithalen, en juist als dat dan net niet helemaal zuiver is weet je dat ze het echt meent. Op “Warüm” en “Nu Jij Mij Niet” houdt ze het juist klein. Als ik dan iets had gehoopt is het iets meer van die pijnlijk grappige teksten in de categorie ‘je vindt de structuur van een rauwe champignon niet lekker, ik vind dat we niet moeten trouwen’, maar aangezien die minder op hun plek zouden zijn in de lieve liedjes op deze EP, is dat eigenlijk ongepast om te wensen.

Roosbeef - Omdat Ik Dat Wil

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

roosbeef-omdat_ik_dat_wil.jpgEr zijn artiesten die je haat of waar je van houdt, Roosbeef is zo´n iemand. Haar hoge stemgeluid, haar maniertjes, haar wat naïeve teksten: je moet er tegen kunnen. Ik kan dat en haar debuut Ze Willen Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten heeft hier overuren gedraaid, maar het werd nu wel eens tijd voor nieuw materiaal. Haar tweede album Omdat Ik Dat Wil is minder kleinkunst en steviger. Was op het debuut Tjeerd Bomhof ingehuurd om het geheel in goede banen te leiden, hier is het Tom Pintens (ex-Zita Swoon). Gezegd moet worden dat hij een prima klus heeft afgeleverd met prachtige lagen. Tekstueel zijn er ook weer prachtige zinnen, zoals in "Niet Uitmaken": ´Ik zit vol verlangen, net als een bonbon, soms barst ik open en smelt op je tong´. Bovendien is het een lekker stevig en swingend liedje. Of het dromerige "Pulpo": ´We zijn graag op onszelf, maar liever niet alleen.` Naast lof heb ik toch een kritiekpunt en dat is de ultieme Roosbeeftest "Denk Aan Jou", hoger kan ze niet en eerlijk is eerlijk, van mij had dit achterwege mogen blijven. Hetgeen best gekund had bij de lengte van ruim vijftig minuten. Maar ja, Roosbeef is duidelijk iemand met een eigen wil, en dat is maar goed ook: het hoeft niet allemaal in hapklare brokken.